Black light
Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι πραγματικά έκανε τον Peter Hook, στα 50φεύγα, να πάρει τους δρόμους με ρεπερτόριο από Joy Division, και μάλλον κανέναν δεν πρέπει και να ενδιαφέρει. Το γεγονός είναι, ότι το 2011, παίχτηκε στην Αθήνα το Unknown Pleasures από τον μόνο εκ των δημιουργών του, που μπορεί να το κάνει.
Σε ένα ασφυκτικά γεμάτο Gagarin (καιρό είχε να ακουστεί sold out) είχες την εντύπωση ότι πάνω από τα κεφάλια πλανώνται ερωτηματικά και απορίες. Η αναμονή (κάτι που φαινόταν και στα βλέμματα όλων) ήταν ζόρικη και το βιντεάκι που προηγήθηκε της συναυλίας, την έκανε φορτισμένη. Βέβαια σε έβαζε για τα καλά στην αισθητική και το πνεύμα της δημιουργίας των Joy Division. Το ερωτηματικό που κρατούσα εγώ από το λουράκι, ήταν πόσο επίκαιρη είναι αυτή η αισθητική και για να το χοντρύνουμε, αν μπορεί ακόμα να επηρεάσει συνειδήσεις.
Ο Hook άρχισε να παίζει, και μετά από 30 χρόνια, οι Joy Division ξεκίνησαν να επηρεάζουν και πάλι μυαλά, σκέψεις και υποσυνείδητα. Ο ήχος τους (αν και ομολογουμένως ελαφρώς επιθετικός, από τον Hook και τους εξαιρετικούς Light) ακουγόταν πιο επίκαιρος από ποτέ. Κάτι η Λιοσίων, κάτι η ανήμπορη Αθήνα λίγο πριν τις γιορτές, έκαναν την μεταβιομηχανική Βόρεια Αγγλία να φαίνεται πολύ οικεία και εξήγησαν γιατί μετά από αυτό το γκρουπ η λέξη dark έπαψε να έχει αρνητικό φορτίο.
Η playlist δεν έκρυβε καμία έκπληξη και το αρχικά διστακτικό κοινό, χαλάρωσε και απόλαυσε, όσο το δυνατόν ατόφιο, ήχο Joy Division. Δεν αξίζει να σταθεί κανείς, στο μετά από πόσες σπόντες και λόγους, έφτασε αυτό το προϊόν στα αυτιά του. Η ποιότητα και η διάρκεια ήταν πολύ πάνω από τον μέσο όρο. Και δικαιολογείται ακόμα και η κωμικοτραγική φάση των αφιερώσεων, προς το τέλος, από τον καλλιτέχνη. Εκτός αν ήταν αγγλικός αυτοσαρκασμός και δεν το έπιασα.. οπότε sorry..
Η φιγούρα του τραγικά συνεπή Curtis ήταν παρούσα όλο το βράδυ, θυμίζοντας πως η ζωή, ως μια χρονική διαδικασία με μη προβλέψιμη διάρκεια και με δεδομένο τέλος, είναι εξ ορισμού, μια δυσάρεστη εμπειρία, για κάποιους ανυπόφορη και για άλλους άξια κάθε προσπάθειας. Αυτό μάλλον εξηγεί και το μεγάλο ποσοστό μικρών ηλικιών στο ακροατήριο καθώς και μια αισθητή απουσία "εγκλωβισμένων" σε μαύρες στολές..
