Red Sparowes + Gardenbox

Σχεδόν ένα χρόνο μετά συναντήσαμε την ίδια μπάντα αλλά σε άλλη χώρα. Το γεγονός ότι κάτι τόσο φρέσκο περνάει από την Ελλάδα σε αυτή την φάση του μόνο χαρά μας γεμίζει. Οπότε ευχαριστούμε τα παιδιά που τους έφεραν και ας μην τα γνωρίζουμε.

Φτάνοντας στο Αν συναντήσαμε το εξής παράδοξο: Υπήρχε μια ουρά κόσμου οι οποίοι πήγαιναν μέχρι την πόρτα του μαγαζιού και μετά γύριζαν πίσω. Ουσιαστικά αγόραζαν μόνο το εισιτήριο μιας και η είσοδος δεν επιτρεπόταν ακόμη. Ευτυχώς κάποια ψυχή φρόντισε και είχαμε προμηθευτεί τα δικά μας από την Πέμπτη οπότε δεν συμμετείχαμε στο παράδοξο και κατά τις 9 που μας επιτράπηκε η είσοδος μπήκαμε μέσα.

Ο χώρος, αν και σχετικά άδειος στην αρχή (μιας και ο περισσότερος κόσμος περίμενε πάνω) γέμισε αρκετά μέχρι της 9μιση που βγήκαν οι Gardenbox. Για κάτι λιγότερο από 50 λεπτά τα παιδιά μας απέδειξαν ότι έχουν μάθει καλά το μάθημα τους, προφανώς ακούγοντας δίσκους των ISIS, GYBE και άλλων σχημάτων παρομοίου βεληνεκούς. Το μόνο που λείπει είναι να δώσουν και το προσωπικό τους στίγμα στον ήχο τους έτσι ώστε να λέμε "Αυτό είναι Gardenbox" και όχι "Αυτό το παίζουν οι Gardenbox αλλά μοιάζει με...".

Η ώρα 10:30 και κάτι τύποι μας ζητούν διακριτικά συγνώμη για να ανέβουν στην σκηνή. Το ποιοι είναι οι Red Sparowes το αναλύσαμε διεξοδικά στο περσινό μας review. Το μόνο νέο στην σύνθεση τους είναι ο νέος κιθαρίστας που πήρε την θέση του Bryant Clifford Meyer των Isis. Αφού ο Andy έβγαλε τον κόσμο μια φωτογραφία είπε ντροπαλά "Γεια σας." και ξεκινήσανε. Το πρώτο κομμάτι ήταν ένα από τα τρία καινούρια που έπαιξαν σε όλο το σετ τα οποία οφείλω να παρατηρήσω ότι ήταν ποιο σκληρά (το ένα ίσως και λίγο ποιο ηλεκτρονικό) από αυτά του πρώτου δίσκου.

Το υπόλοιπο σετ μας ταξίδεψε στα γνωστά πλέον αστικά τους τοπία. Τα οποία προβάλλονταν παράλληλα πίσω τους. Το κοινό αν και στην αρχή αντιμετώπισε το σχήμα με αμηχανία πολύ γρήγορα μπήκε στο νόημα και παρακολούθησε την συναυλία με μια σχετική σοβαρότητα. Αποφύγαμε δηλαδή τα πηγαδάκια στις χαμηλών τόνων στιγμές τον κομματιών. Επίσης όταν οι τόνοι ανέβαιναν δεν έλειψε και το head banging. Ιδιαιτέρες αντιδράσεις είχαμε σε πιο γνωστά κομμάτια όπως το "Alone and Unaware", "The Landscape was Transformed in Front of Our Eyes". Ο ήχος αρκετά καλός για το Av αλλά σε καμιά περίπτωση δεν συγκρινόταν με αυτό που είχαμε ακούσει πέρυσι. Πάντως περίμενα να είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα στο θέμα του ήχου οπότε δεν έχω κανένα παράπονο.

Μετά από μία ώρα και είκοσι λεπτά το συγκρότημα μας αποχαιρέτησε και παρά το γεγονός ότι ο κόσμος ζήταγε "μορ" δεν επανεμφανίστηκαν. Ο ίδιος ο Andy Arahood μας εξήγησε ότι λόγω του νέου κιθαρίστα δεν είχαν χρόνο να προβάρουν άλλα κομμάτια οπότε γι'αυτό δεν μπορούσαν να παίξουν περισσότερο. Μάλιστα μας είπε ότι αισθανόταν κάπως άσχημα για αυτό. Εμείς του είπαμε ότι την επόμενη φορά θα παίξουν και αυτό το κάτι παραπάνω και τους αφήσαμε στο μπαρ να πιούν την μπύρα τους ενώ ανηφορίσαμε τις σκάλες για τον απάνω κόσμο.

Όλα αυτά εν αναμονή του νέου δίσκου που θα κυκλοφορήσει κάποια στιγμή στις αρχές του φθινοπώρου!

[Φωτογραφίες : Anna Kweskin]