Underwater Chess

Πήγαμε Πέμπτη αλλά κάναμε λάθος. Το Υποβρύχιο Σκάκι δεν ήταν εκεί. Αντ' αυτού μας περίμενε το θέατρο σκιών του Αγάπιου Αγαπίου. Είχε κέφια ο δημιουργός του. Κι επιπλέον είχε αυτόν τον επίκαιρο και σατιρικό χαρακτήρα που έχει πάντοτε ο Καραγκιόζης. Εκτός από τις κλασικές φιγούρες παρέλασαν από τον μπερντέ του ο Χρυστόδουλος, ο Γιοσάκης, το Παράγκα-Fame TV και όλες οι σεξολογικές αρλούμπες του υπέροχου τίποτα που μας περιβάλλει. Η φιγούρα του Μάκη είχε ρεπό και μας παρακολουθούσε ερευνητικά μέσα από έναν μεγεθυντικό φακό.

Επιστρέψαμε την επομένη, πιστοί στο καθήκον. Τα ρακόμελα της προηγούμενης είχαν φτιάξει τη φωνή του Δαβίδ. Το μαγαζί είχε περισσότερο κόσμο. Μας υποδέχτηκε ο Πάνος, ο εις εκ των δύο σκακιστών, ζητώντας μας συγγνώμη για την παραπληροφόρηση. Συχωρεμένος τέκνον μου. Ο Πάνος μαστορεύει μια κιθάρα και σκαρώνει λούπες γύρω απ' αυτήν. Ο Μιχάλης συντονίζει το βιολί με τα μπάσα φωνητικά του. Το χιούμορ τους, έκανε μια πολύ ωραία εισαγωγή. Κουρδίζοντας τα όργανα, μας προέτρεψαν να μην σταματήσουμε ακόμη το σούσουρο. Μόλις θ' αρχίζανε πραγματικά θα μας τόλεγαν.

Οι δυο σκακιστές έπαιξαν δυο παρτίδες μπλιτζ των σαράντα λεπτών. Η ηχητική εγκατάσταση του χώρου δεν τους άντεξε ούτε και τα πρόσθετα ηχεία στα πόδια τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παρεκτράπηκαν, όπως κι αν το εκλάβετε. Ο Πάνος έδειξε ενδιαφέρον για τους αυτοσχεδιασμούς αλλά η δυναμική του είσοδος σε αυτούς φάνηκε να ξεθυμαίνει γρήγορα. Το βιολί του Μιχάλη έβγαινε πολύ χαμηλά αλλά εκείνος συνέχισε απτόητος. Στο δεύτερο μέρος κάπως βελτιώθηκε η ισορροπία. Εκεί αρχίσαν κι οι διασκευές, Personal Jesus, Temptation και άλλα συναφή και επίκαιρα λόγω των ημερών.

Το κοινό δεν πέρασε κι άσχημα. Γέλασε, σιγοτραγούδησε, αφαιρέθηκε, χειροκρότησε είτε ρυθμικά είτε κατά βούληση. Πέραν τούτου ουδέν.