Η Μαριάννα Βασιλείου και η Ελένη Φουντή (ξανα)μπαίνουν στο τσατ αδιαφορώντας για την τενοντίτιδα, σχολιάζουν τις συναυλίες του Ιουλίου και δίνουν ραντεβού για το καλοκαίρι του 2027.
LIVE REVIEWS
Η Ελένη Φουντή και η Μαριάννα Βασιλείου (στα όρια της...τενοντίτιδας) μπαίνουν στο τσατ και ανασκοπούν το συναυλιακό καλοκαίρι. Με τις συμφωνίες και τις διαφωνίες τους ασφαλώς...
Δύο παλαίουρες του ροκ εν ρολ σε αναζήτηση των ριζών κι αναμέτρηση με το παρελθόν (τους). Με τον τρόπο τους ο καθένας. Του Άρη Καραμπεάζη
Κι αν η τζαζ είναι η αιτία ή η αφορμή, ο πυρήνας ή η επιφάνεια, ίσως μικρή σημασία να να έχει τελικά... Του Μάνου Μπούρα
Και μια συναυλία εκτός του καλοκαιρινού παραληρήματος της ρετρολάνδης. Όπου το παρελθόν του πειραματισμού αναδεικνύεται ως το παρόν (ίσως και το μέλλον) της ποπ. Του Άρη Καραμπεάζη
Και... μπορεί να βρεθείς να σκέφτεσαι, τι συναυλία είναι αυτή που είδαμε; Του Αντώνη Ξαγά
Ημέρα της μουσικής χωρίς Αφρική δεν γίνεται... Του Κώστα Καρδερίνη
Κύκνειο σκηνικό άσμα για ένα σχήμα που παραμένει εντυπωσιακά σύγχρονο. Όχι μόνο μουσικά... Του Αντώνη Ξαγά
H Ελένη Φουντή αποτιμά την μητέρα όλων των μεταλλικών μαχών σε όλες τις 'στατιστικές' κατηγορίες.
Ένα φεστιβάλ κόμικ ξεκινάει όπως πρέπει. Και ο Κώστας Καρδερίνης ήταν εκεί
Οι επέτειοι είναι συνήθως ευκαιρίες και αφορμές για αναπόληση και (αυτο)επιβεβαίωση. Αλλά και για (αυτο)κριτική... Της Ελένης Φουντή
H Ελένη Φουντή στο Μάντσεστερ ενθουσιάζεται με ένα αμερικανικό ροκ συγκρότημα και καταθέτει προβληματισμούς για την εγχώρια συναυλιακή πραγματικότητα
Αυτοσχεδιαστικά... σχεδιασμένες συναντήσεις βιόλας και βιολιού επί σκηνής. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Ευθυκρισία και συναισθηματισμός, μεγέθη τελικά αντιστρόφως ανάλογα; Και πότε τοποθετείται αυτό το περιβόητο 'Τώρα' που συμβαίνει; Του Άρη Καραμπεάζη
Τα 90s είναι πάλι εδώ. Αναβίωση; Νοσταλγία; Μια δεύτερη ευκαιρία; Του Ηρακλή Κοκοζίδη
Ζήτω, το ζητώ, το ιταλικό τραγούδι. Ο Δημήτρης Κάζης ταξίδεψε μέχρι την Μπολόνια για δει κι ακούσει έναν από τους μεγάλους παλιούς
Στάθηκε στη σκηνή μόνος με την ηλεκτρική του κιθάρα και τελικά κέρδισε και τους πλέον ξαφνιασμένους. Γράφουν οι Κώστας Μαζιώτης και Ηρακλής Κοκοζίδης.
Πως η μουσική από τρεις διάσημες ταινίες ανασυντίθεται και μετατρέπεται σε όπερα. Του Κώστα Καρδερίνη
Κάποτε απέδειξαν ότι η ιδέα του πανκ μπορεί να είναι πολύ ευρύχωρη και ανοιχτή. Συνεχίζουν... Του Ηρακλή Ν. Κοκοζίδη
Κι έλαχαν για το τέλος σκιές, θόρυβοι και μια μυστικιστική ατμόσφαιρα. Του Δημήτρη Τσιρώνη
Ο καλλιτέχνης και το κοινό (του). Μια σχέση που δοκιμάζεται με τα χρόνια. Από αμφότερες πλευρές. Του Άρη Καραμπεάζη
Μια δια-σκεδαστική συναυλία χρειάζεται κάτι παραπάνω; Και μια (ολίγον τι... φασαίικη) ανταπόκριση ακόμη; Του Αντώνη Ξαγά
Εμετρήθημεν , εζυγίσθημεν και ευρέθημεν... πολλοί και πολλές. Του Απoστόλου Βαρνά.
Επεκτείνοντας το αρχαίο σωκρατικό 'φιλοσοφία εστί μελέτη θανάτου' στη ζωή, ακόμη και σε μια συναυλία... Η Μαριάννα Βασιλείου σε στοχαστική διάθεση μεταδίδει από το Βερολίνο
Μια συναυλία ανάδειξη/επίδειξη της δυναμικής και κυρίως του ήθους (με την ευρύτερη έννοια του όρου) του κλασικού αμερικάνικου εναλλακτικού ήχου. Του Στυλιανού Τζιρίτα
Ο φάκελος του συναυλιακού καλοκαιριού κλείνει με τον μήνα Ιούλιο. Η Μαριάννα Βασιλείου και η Ελένη Φουντή βρεθήκανε (και μαζί και χώρια) στα κάγκελα, μετά ξαναβρεθήκανε ψηφιακά για να τα συζητήσουν.
Μια συναυλία είναι κατ' ουσία επικοινωνία. Είτε εμείς χορεύουμε είτε όχι... Του Στυλιανού Τζιρίτα
Λίγο πριν εκπνεύσει το συναυλιακό καλοκαίρι, Ελένη Φουντή και Μαριάννα Βασιλείου τα είπανε, τα κουβεντιάσανε και (συνήθως) συμφωνήσανε για το τι είδανε, τι ακούσανε και... 'τι ζήσανε'
Μέσα στην ακατάσχετη υπερβολή του "τι ζήσαμε', που γρήγορα ξεχνιέται μέχρι την επόμενη 'εμπειρία', παραφωνία η Ελένη Φουντή σε μια ψύχραιμη και στοχαστική αποτίμηση μιας συναυλίας (και όχι μόνο)
Ο Άρης Καραμπεάζης είδε την συναυλία και άκουσε τον δίσκο ενός σχήματος του ροκ (πανκ; χαρντκορ;) παρόντος σε φάση ποπ(;) μετάβασης. Πολλά τα ερωτηματικά...
Σελίδες | Σελίδες
|
