Tinder

Φτάσαμε πλέον στον πέμπτο μεγάλης διάρκειας δίσκο του Αθηναϊκού σχήματος, ο οποίος είναι ο καλύτερος. Κι αυτό δεν οφείλεται μόνο στην έμπνευση αυτή καθεαυτή και την ενσωμάτωση νέων μελών, αλλά και στην ωρίμανση που έρχεται ως απότοκη των αρκετών ζωντανών εμφανίσεων που έχουν μεσολαβήσει από το "Form Follows Function" (2012).

Οι Adolf Plays The Jazz, με αφορμή το όνομά τους, εξακολουθούν να μας διαβεβαιώνουν αφενός πως δεν έχουν καμία σχέση με το φασισμό (συμφωνώ μαζί τους) και αφετέρου πως δεν παίζουν jazz (εδώ ας μου επιτρέψουν να διαφωνώ). Φυσικά, δεν υποστηρίζω ότι γνωρίζω καλύτερα τις προθέσεις και τις επιρροές τους, αλλά εκφράζω την εντύπωση που αποκομίζω από τον ήχο τους. Τι παίζουν τελικά; Αναμφίβολα και πρώτα απ' όλα post rock. Όχι όμως μόνο αυτό. Φυσικά, η κληρονομιά των Godspeed You! Black Emperor είναι τόσο (ευχάριστα) εμφανής, όσο και αυτονόητη. Πάνε, πλέον, πολλά χρόνια που ακόμα και οι πιο δύσπιστοι έχουν αποδεχτεί ότι αυτή είναι η κατά κύριο λόγο πιο επιδραστική μπάντα από τη δεκαετία του '90 μέχρι και σήμερα. Ειδικότερα, το πανέμορφο εισαγωγικό του άλμπουμ "Woven Cloud" στέκεται αντάξιο κάθε σύγχρονης post rock προσδοκίας. Κι όμως, η μουσική τους δεν είναι μόνο αυτό. Στο υπόβαθρο υπάρχει και η jazz. Ύπουλα κρυφή και ταυτόχρονα τόσο εμφανής! Αν θελήσετε να την ανακαλύψετε, μην την αναζητήσετε στα πολύτιμα ξεσπάσματα α-λα Mogwai, μα στην καθοριστική διακριτική παρουσία των King Crimson (ακολουθεί ενός λεπτού σιγή, τιμής ένεκεν). Αν στο άκουσμα όλων αυτών ξύνετε το κεφάλι σας, τότε πείτε κι εσείς ότι έχουν στοιχεία shoegaze. Δεν πειράζει. Νομίζω πως δεν πρόκειται να σας παρεξηγήσουν.

Μεγάλη τους αγάπη, επίσης, είναι τα samples από παλιότερες ταινίες, τα οποία συναντάμε και στο "Tinder". Από τη μια υπάρχει ένα από την παράνοια της ταινίας "The Tenant" του Roman Polanski στο πολύ καλό "Tendency To Fall" και από την άλλη στο "Collapse" παίρνουμε μια γεύση της ψυχεδέλειας του Terry Gilliam, όπως αυτή αποτυπώθηκε στην ταινία "Fear And Loathing In Las Vegas". Το καταληκτικό και τεράστιο "Collapse" είναι από μόνο του ένα ταξιδιάρικο Ε.Ρ. που παίζει με την έννοια του progressive. Ο δίσκος η ηχογραφήθηκε με τη μέθοδο του crowdfunding σε διάφορα μέρη κατά την τελευταία διετία από τον Vic Karamanis (μεταφέρω τα ονόματα όπως προφανώς επιθυμούν οι φέροντες αυτά, βάσει των αναγραφομένων στο δίσκο). Ντραμς παίζουν ο Vyronas Psaras και η Marianna Koupa, η οποία παίζει και πλήκτρα, ενώ μπάσο ο Vagelis Markou. Οι κιθάρες κυριαρχούν σαφώς, παρά την άνοδο των πνευστών, ενώ μπορούμε να μιλήσουμε ακόμα και για κατάχρηση από delay. Το κλίμα είναι πιο σκοτεινό παρά ποτέ και οι μελωδίες ανακυκλωτικές και συχνά κλειστοφοβικές.

To "Tinder" μπορείτε να αποκτήσετε άμεσα και εντελώς ανέξοδα, αφού είναι ελεύθερο στο bandcamp του συγκροτήματος.