Ήταν ένας πέρα για πέρα σαγηνευτικός κόσμος. Η Independent Project Records στεκόταν στο σημείο συνάντησης πολλών διαφορετικών ήχων, και σε αυτό το σταυροδρόμι μπορούσες να δεις πινακίδες να γράφουν "dark wave", "pop", "new wave", "shoegazers". Το label υπολειτουργεί εδώ και κάμποσο καιρό, μια μάλλον ταιριαστή μοίρα για μια ετικέτα οι κυκλοφορίες της οποίας είχαν συνδεθεί με έντονες εικόνες της αμερικάνικης ερήμου, φωτογραφίες σε γήινα χρώματα μέσα από τις οποίες μπορούσες να νιώσεις μια ευεργετική μοναχικότητα και να αισθανθείς τη θερμότητα που εκπέμπει η άμμος, να τη νιώσεις να ανακατεύεται στα ρούχα σου και στα μαλλιά σου.
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι κάθε κυκλοφορία της Independent Project αποτελούσε μια ζωηρή εμπειρία που δε στεκόταν μόνο στη μουσική, αλλά μπορούσε να σε συνοδεύει σε ανύποπτες στιγμές και να έρχεται στη μνήμη σου μετά από φαινομενικά άσχετες αφορμές. Ίσως να ήταν το ανεκτίμητης αισθητικής artwork του Bruce Licher - ο οποίος σε μια προσπάθεια να διώξει το ψυχρό πλαστικό από τις δισκοθήκες μας, επινόησε το "discfolio" και έδειξε πως μια συσκευασία μπορεί να αναχθεί σε έργο τέχνης. Πάνω από όλα όμως, ήταν ο χαρακτήρας εκείνων των groups: συγκροτήματα όπως οι Savage Republic, οι Half String, οι Scenic ή oι For Against έμοιαζαν ανέκαθεν να δημιουργούν μουσική για να ταΐσουν την ψυχή τους και να ελέγξουν τα πάθη τους. Οι δύο τελευταίοι επανήρθαν σχετικά πρόσφατα με νέους δίσκους (το 'The Spheres' οι μεν, το 'Coalesced' οι δε) και δεν κατέκτησαν ακριβώς τον κόσμο, κάτι που άλλωστε δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις τους. Και αν μετά από τόσα χρόνια υπάρχουν ακόμα, είναι επειδή ακόμα υπάρχουν ψυχές για τάισμα και πάθη που χρειάζεται να ελεγχτούν - καθώς και μια σειρά αφοσιωμένων οπαδών που είτε σταμάτησαν το χρόνο όταν κυκλοφόρησε το 'Aquatica' των Scenic (1996), είτε γνώρισαν όλο αυτόν τον κόσμο κατόπιν εορτής και βρέθηκαν έκπληκτοι μπροστά σε μια οικογένεια από groups που μέσα στις δύο προηγούμενες δεκαετίες προσέφερε μερικά από τα πιο συναρπαστικά δείγματα της new wave σκηνής.
Aς προσπαθήσουμε όμως να αφήσουμε για λίγο τους συναισθηματισμούς και τις νοσταλγικές διαθέσεις, για να (ξανα)ακούσουμε το 'Echelons': πρόκειται για το πρώτο album που είχαν κυκλοφορήσει οι For Against το 1987, και αυτή εδώ είναι η πρώτη φορά που ο δίσκος κυκλοφορεί και σε cd, από το πολύ καλόγουστο label Words On Music, σε συνεργασία με την Independent Project και τον Bruce Licher, ο οποίος έχει δώσει για άλλη μια φορά το αισθητικό του στίγμα στο εξαίσιο artwork. Η μουσική του συγκροτήματος είχε συγκριθεί τότε με αυτήν των Joy Division και των The Chameleons, ενώ διάσπαρτα στοιχεία νευρώδους pop έφερναν στο νου ένα άλλο group που εκείνη την εποχή βρισκόταν σε τροχιά για ένα δρόμο γεμάτο μεγάλες δόξες, τους REM. Εν έτει 2004, ένα ακόμα όνομα που μπορεί να αναφερθεί ως συγγενές των For Against είναι και αυτό των Interpol, η πρόσφατη επιτυχία των οποίων δείχνει πως ο συγκεκριμένος ήχος κάθε άλλο παρά ξεπερασμένος πρέπει να θεωρείται.
Όλα μέσα στο 'Echelons' είναι σκοτεινά και ονειρώδη, με μια διάθεση που ταλαντεύεται από το απόλυτο άγχος σε έναν νεφελώδη ερωτισμό. Περαιτέρω λόγια για όσους έζησαν το λεγεόμενο new wave των eighties είναι προφανώς περιττά (άλλωστε είπαμε πως θα αποφεύγαμε τους συναισθηματισμούς), ενώ όσοι δεν έχουν περάσει ακόμα εκείνη την αναπόφευκτη, κρίσιμη εβδομάδα απανωτών ακροάσεων του 'Unknown Pleasures' και του 'Closer', απλώς παρακαλούνται να ξαναδιαβάσουν το κείμενο έπειτα από τη "μύησή" τους. Γιατί το 'Echelons' μπορεί να μην είναι τόσο σημαντικό album όσο τα προαναφερθέντα, αλλά έχει κι αυτό δημιουργηθεί από την ίδια ψυχική ύλη και με ένα παρόμοιο, σκοτεινά ποιητικό πνεύμα.




