Love Creates

Κάπου το έχω ξαναπεί. Το να προσπαθήσει κανείς να φτιάξει μια μουσική αποκλειστικά με τύμπανα, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα. Μπορείς να δημιουργήσεις διάφορους ρυθμούς αλλά πρέπει να υπάρχουν αρμονίες, σχήματα, αντιθέσεις…  ακόμα και μελωδίες, μόνο με κρούσεις.

Τον Αλέξανδρο Λουλούδη δεν τον φοβόμαστε. Έχει παρουσιάσει έργα που δηλώνουν ξεκάθαρα ότι είναι σπουδαίος μουσικός και μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλα τα πιθανά tasks. Και στα πιο απαιτητικά.

Η τελευταία του δουλειά που ακούσαμε μέχρι στιγμής κυκλοφορεί σε μια κασέτα λίγων αντιτύπων όπου ο Λουλούδης παίζει τύμπανα μόνος του με τρόπο θεαματικό και θαυμαστό. Χτίζει πύργους με τον αέρα. Ένας κονστρουκτιβιστής αρχιτέκτονας των ρυθμών που ξέρει να βάζει τα πολλά δίπλα στα λίγα, να παράγει εντάσεις δίπλα σε ησυχίες, να οργανώνει λεπτές υφές δίπλα σε τρεμάμενες αναταράξεις. Με σκοπό, με υπομονή και ψυχραιμία, για να λειτουργούν όλα όπως πρέπει και να μη χάνεται το μέτρο.

 Όμως χρησιμοποιεί και στίχους τους οποίους έχει γράψει ο ίδιος και τους απαγγέλει ο ίδιος μέσα στα κομμάτια της κασέτας αυτής. Ο τρόπος που απαγγέλλονται αυτά τα λόγια είναι ο ίδιος με τον τρόπο που παίζει τα τύμπανα. Λόγια που μοιάζουν σαν να είναι άλλο ένα μουσικό όργανο στα χέρια του. Χρησιμοποιούνται για να φτιάξουν περαιτέρω ρυθμούς, σχήματα και κορδιλιέρες ήχου. Φυσικά αυτά τα «σχήματα» του λόγου είναι ένα σημαντικό κομμάτι των συνθέσεων. Δεν δουλεύουν από μόνα τους, άσχετα από τα τύμπανα. Η ροή του λόγου δεν έχει λειτουργία αφηγηματική (ασχέτως αν μπορούμε να παρακολουθήσουμε τι λέγεται) αλλά ποιητική και αισθητική. Είναι κυριολεκτικά άλλο ένα όργανο. Θα μπορούσαν να μην υπάρχουν λόγια και στη θέση τους να ήταν ένα σαξόφωνο για παράδειγμα. Άρα λοιπόν δεν είναι και τόσο σόλο τύμπανα τελικά. Όπως και να ‘χει η αγάπη δημιουργεί. Σίγουρα και αενάως.