Vrhältnis
Μια ελβετική θορυβώδης σύμπραξη σε εγχώρια κυκλοφορία. Του Νικόλα Μαλεβίτση
Μια απο τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις των τελευταίων ημερών ήταν η κυκλοφορία της συνεργασίας των Antoine Chessex και Dave Phillips με τίτλο 'Vrhältnis' σε CD απο τις Krim Kram και Coherent States.
Η έκπληξη για μένα ήταν ακόμα μεγαλύτερη καθώς ο Μανώλης Παππάς και ο Γιάννης Κοντανδρεόπουλος (τα παιδιά που τρέχουν την Coherent States) μου είχαν πει πριν απο καιρό ότι είχαν στο πλάνο των κυκλοφοριών μια κασσέτα του Dave Phillips, την οποία ανέμενα μανιωδώς αλλά αυτό ξεπέρασε τις προσδοκίες μου.
Για όσους δεν είναι εξοικιωμένοι με τα ονόματα των δύο καλλιτεχνών, ο Antoine Chessex είναι Ελβετός σαξοφωνίστας και συνθέτης γεννημένος το 1980, ο οποίος άρχισε να εμφανίζεται στο προσκήνιο πριν απο μια 25ετία περίπου, τόσο μέσω σόλο συναυλιών του όπου κυριολεκτικά ξετίναζε το κοινό με το απίστευτο σαξόφωνο ενίοτε παιγμένο μέσα απο εφέ και ηλεκτρονικά αλλά και ως μέλος του γκρουπ Monno. Είχα την τύχη να τον δω ζωνταντά μία ή δυο φορές πριν από μια εικοσαετία και ομολογώ ότι είχα πάθει σοκ απο τα καταιγιστικά σετ του τα οποία σε μεγάλο βαθμό θύμιζαν κανονική δράση ή performance ώρες ώρες.
Στη διάρκεια αυτών των χρόνων η ακραία του προσέγγιση γνώρισε, είτε σε σόλο αναζητήσεις είτε σε συνεργασίες, και διεξόδους που οδηγούσαν σε μονοπάτια σύνθεσης σύγχρονης και ηλεκτροακουστικής μουσικής και δεν ήταν λίγα τα ηχογραφημένα ντοκουμέντα που μας παρέδωσε, κυκλοφορίες που μπορούν να αναζητηθούν είτε σε mail order ή στο discogs ή ακόμα και διαδικτυακά στο bandcamp ή άλλους ιστότοπους.
Αξίζει εάν κάποιος πετύχει συναυλία του να τον δει καθώς παίζει συνήθως και με τον χώρο και τις αντηχήσεις του.
Παράλληλα πριν απο λίγα χρόνια εξέδωσε το βιβλιαράκι ‘Unfolding the margins’ με τις σκέψεις του και κείμενα για το ρόλο του καλλιτέχνη στην εποχή μας ή για τη σχέση τέχνης και οικονομίας. Πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά την οποία όχι μόνο προτείνω αλλά και όσοι επιθυμούν να τη διαβάσουν μπορούν να την κατεβάσουν απο το σύνδεσμο εδώ.
Ο επίσης Ελβετός Dave Phillips γεννημένος το 1969 ξεκίνησε την πορεία του ακούγοντας μέταλ και πανκ. Στα μέσα με τέλη των 80s θα τον βρούμε μέλος των αξεπέραστων Ελβετών Fear of God, ένα απο τα πιο επιδραστικά grind/noisecore γκρουπ της πρώτης γενιάς που μέλη τους έπαιζαν και σε άλλα γκρουπ όπως οι Ελβετοί death/thrash μεταλάδες Messiah.
Παράλληλα απο τα τέλη των 80s ως το 1994 εργαζόταν στο δισκάδικο της No Man's Land στη Ζυρίχη (για όσους δε γνωρίζουν ήταν το ελβετικό παρακλάδι της αγγλικής Rec Rec/Recommended Records) αλλά τότε μπλέκει με την ελβετική κολλεκτίβα Schimpfluch, μια ομάδα καλλιτεχνών με περισσότερο νεοντανταϊστική προσέγγιση, με επιρροές απο τη σκηνή του βιεννέζικου Aktionism (Otto Muehl, Herman Nistch, Gunter Brus, Rudolf Schwarzkogler, κοκ) και αρχίζει να δημιουργεί τα πρώτα πειραματικά αφαιρετικά ηχοτοπία του.
Παράλληλα αρχίζει και το ενδιαφέρον του για τα δικαιώματα των ζώων αλλά επίσης και για περιβαλλοντολογικές ηχογραφήσεις, ηχογραφήσεις πεδίου και με την πάροδο των χρόνων η δουλειά του καταλήγει να κινείται είτε σε ακραίους αφαιρετικούς ή μη θορύβους ή σε ηχογραφήσεις πεδίου. Θα τόλμαγα να πω ότι απο όλες τις ηχογραφήσεις αυτές ακόμα παραμένει μια απο τις πιο αγαπημένες μου το ομώνυμο ‘Field Recordings’ στην αμερικάνικη Little Enjoyer. Από εκείνες τις στιγμές που συνειδητοποιείς ότι η φύση δηιμιουργεί πιο ακραίους ήχους απο αυτούς που ορεγόμαστε ή ονειρευόμαστε.
Για να φτάσουμε έτσι στη συνεργασία τους, απόρροια μιας εικοσαετούς φιλίας που περιλαμβάνει υλικό που ηχογραφήθηκε ζωντανά το 2005 τόσο σε συναυλιες που έδωσαν στην Ελβετία απο κοινού όσο και σε στούντιο. Για διάφορους λόγους τα αρχεία του υλικού έμειναν αρχειοθετημένα και ξαναβρίσκοντας τα τυχαία το 2025 έπεσε η ιδέα της επεξεργασίας τους εκ νέου, το αποτέλεσμα των οποίων ακούμε σήμερα.
Για κάποιον που είναι εξοικιωμένος με τη δουλειά και την πορεία και των δύο είναι πάντα μια ευχάριστη έκπληξη μια τέτοια κυκλοφορία. Μπορεί κανείς να ακούσει ήχους που χαρακτηρίζουν τη δουλειά και των δύο σε διάφορες φάσεις και εκφάνσεις της. Πιο θορυβώδη εκεί που πρέπει, πιο συγκροτημένη αλλού. Αυτό που μου έκανε εντύπωση στις φορές που άκουσα και γύρισα να ξανακούσω το υλικό ήταν ότι αυτό που βλέπω είναι η εξέλιξη και των δύο.
Το αναφέρω αυτό, ανοίγοντας μια παρένθεση, γιατί είναι μεγάλη παγίδα, ιδίως του θορυβοκυκλώματος (και όχι μόνο...), να συνηθίσεις σε μία νόρμα και μετά η νόρμα αυτή να γίνει μανιέρα. Αλλά εδώ έχοντας δύο ανθρώπους που στις βάσεις τους θα βρεί κανείς όχι μόνο ενασχόληση με το μέταλ ή τον θόρυβο αλλά και με δημιουργικές μουσικές, τη τζαζ και την κλασσική και την ενασχόληση τους με τον ήχο τους βλέπεις τη δυνατότητα να δημιουργήσουν δύο κομμάτια ανασυνθέτοντας, αποδομώντας και ξαναχτίζοντας ηχογραφήσεις τους και να παίζουν με τη δυναμική τους, τους ήχους που θα χρησιμοποιήσουν για να δημιουργήσουν τις όποιες εντάσεις, είτε τα cut up τους, πότε να γίνει ο ήχος πιο συχνοτικός ή να προστεθεί ένα πέρασμα για να μην ακούγεται ένας μονότονος θόρυβος και γνωρίζοντας πότε πρέπει να κορυφώσουν ή όχι τα κομμάτια τους, χαρίζοντας μας μια πολύ δυνατή κυκλοφορία.
Ειλικρινά εάν ψάχνετε κάποια θορυβοκυκλοφορία που να σας κάνει να θέλετε να την ξανακούσετε και να την ξανακούσετε και όπως και αρκετοί σαν εμένα να θέλετε μετά να ψάξετε περισσότερες δουλειές όχι μόνο των καλλιτεχνών αλλά και των εταιρειών που τις κυκλοφόρησαν και κατ' επέκταση να συνεχίσει αυτή η αναζήτηση σε επιρροές, εεε, τότε εδώ είστε με κλειστά μάτια!
https://www.antoinechessex.ch/
