CD 2 : 1. Stepping Out of Line, 2. Sex Without Stress, 3. Instant Touch, 4. That's When It's Worth It, 5. Shakedown, 6. Tongue in Cheek, 7. Intact, 8. Don't Lie Back, 9. America, 10. Fiasco, 11. No More Secret Lives, 12. Runs with Honey, 13. Hokka He Ha, 14. Taking Care of Him, 15. What Kind of Girl, 16. Piece of My Heart, 17. Headache for Michelle
Είχαν ρωτήσει κάποτε την Lesley Woods των Au Pairs από το Birmingham (τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αγγλίας, με πληθυσμό όσο η Αθήνα -και λίγο περισσότερο- που έχουν ξεπηδήσει από τις γειτονιές και τα περίχωρά της από τον Nick Drake μέχρι τους Black Sabbath και Traffic), πώς θα χαρακτήριζε τον ήχο του συγκροτήματός της και εκείνη είχε πει: Δυνατές μπασογραμμές και τζαμαϊκανές ηλεκτρικές κιθάρες.
Η αλήθεια είναι πως μετά από είκοσι πέντε χρόνια, ο ήχος των Au Pairs ακούγεται με την ίδια άνεση. Η φωνή της Lesley Woods παραμένει η καλύτερη που έχει ακουστεί, από όλα αυτά τα συγκροτήματα του δεύτερου κύματος πανκ, της μεταπάνκ δηλαδή, και όλους τους προάγγελους του νέου βρετανικού κύματος. Καθαρή, δυνατή, με μεταλλική χροιά. Χωρίς ίχνος γυναικείου παιχνιδιάρικου εθισμού. Μεστή, αποστασιοποιημένα ζεστή και απόλυτη.
Το μπάσο της Jane Munro (οι κακές δημοσιογραφικές φήμες έλεγαν πως ήταν ζευγάρι με την Lesley και ο χωρισμός τους σηματοδότησε και τη διάλυση των Au Pairs), παραμένει το δυνατότερο όπλο του group και μαζί με τον Peter Hammond στα τύμπανα ήταν ένα από τα καλύτερα ρυθμικά section που ακούστηκαν στη δεκαετία του '80 ή τουλάχιστον στα πρώτα μισά της. Οι (τζαμαϊκανές) κιθάρες της Woods και του Paul Foad εναλλάσσονται συνήθως με κοφτούς και σχεδόν χορευτικούς (μετα)πάνκικους ρυθμούς.
Το 12σέλιδο booklet του Βαδίζοντας Εκτός Γραμμής, ξεδιπλώνει και γίνεται σχεδόν μικρή αφίσα για κορνιζάρισμα, από τη μία πλευρά του, μπορεί να μην έχει τα χαρακτηριστικά επιθανάτια σχόλια που συνήθως γράφουν κάποιοι σύγχρονοι διάσημοι ή κάποιοι επιφανείς άνδρες του πρόσφατου παρελθόντος, με ένα σωρό αδιάφορες αλλά και σημαντικές πληροφορίες για το γκρουπ, αλλά σηματοδοτεί αυτό που ήταν πραγματικά οι Au Pairs. Έξω από τα κυκλώματα, μουσικά και μη, της εποχής τους, που το απέδειξαν έμπρακτα και μετά τη διάλυσή τους, αφού κανένας τους δεν έκανε τίποτα άλλο μουσικά, πλην της Lesley Woods και την (αποτυχημένη) προσπάθεια με τους The Darlings, μαζί με την Debbie Smith των Echobelly.
Δύο albums (Playing With A Different Sex και Sense And Sensuality, με το πρώτο να αγγίζει τα όρια της τελειότητας και το δεύτερο να ακολουθεί κατά πόδας, αν και κάπως πιο άνευρο και νωχελικό, αλλά ταυτόχρονα πιο εγκεφαλικό από το προκάτοχό του) και τρία μονολεκτικά σινγκλάκια (You, Diet, Inconvenience) με τα b-sides τους, ένα BBC Session, τέσσερα κομμάτια από το demo του '83, από το τρίτο άλμπουμ που δεν κυκλοφόρησαν ποτέ, και το Headache For Michelle που είχε συμπεριληφθεί στη συλλογή Venus Weltklang είναι ο απολογισμός της διπλής αυτής συλλογής, που είναι από τις πιο πλήρεις για ένα συγκρότημα αυτού του βεληνεκούς, με συνολικά τριάντα επτά κομμάτια. Θα μπορούσε να ήταν και τριπλό box set και όχι best of, αν υπήρχε το Live In Berlin του '83 (είχε κυκλοφορήσει και ως bootleg, με δύο παραπάνω κομμάτια), αλλά από τη συναυλία του Βερολίνου έχουμε μόνο την αγριεμένη και χύμα διασκευή του Piece Of My Heart της Janis Joplin, που ξεκινάει με ένα μπάσο και μια φωνή.
Σήμερα, η Lesley Woods είναι δικηγόρος ανωτάτου δικαστηρίου (barrister), ως Εγκληματολόγος.
They were so cool...
Για την ιστορία:
Au pair είναι μια γαλλική έκφραση και σημαίνει "ισάξιος με" και έχει την έννοια πως ένας νεαρός άνθρωπος φιλοξενείται σε ένα σπίτι στο εξωτερικό, με ίσους όρους με την οικογένεια που τον φιλοξενεί. Ο au pair είναι υποχρεωμένος να βοηθάει την οικογένεια στις δουλειές του σπιτιού και στη φροντίδα των μικρών παιδιών. Εκτός από τη στέγη, η οικογένεια είναι υποχρεωμένη να του παρέχει και ένα μικρό οικονομικό βοήθημα. Επίσης, η οικογένεια όσο και ο au pair είναι υποχρεωμένοι να σέβονται ο ένας τον άλλον όπως και τις διαφορές στην κουλτούρα της κάθε συμμετέχουσας χώρας.
Η πραγματική αλήθεια είναι πως συνήθως au pair είναι κάποια φτωχή φοβισμένη κατάχλωμη φοιτήτρια από το πάλαι ποτέ ανατολικό κομμουνιστικό μπλοκ, κυρίως στην επαρχιακή Γερμανία (ανθούν οι au pairs εκεί, ακόμα και στις μέρες μας), που φιλοξενείται σε κάποιο αγρόκτημα κοντά στο πανεπιστήμιο, μένει στο κελάρι ή στο υπόγειο του σπιτιού, κάτω από κάκιστες συνθήκες, κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού και συνήθως πέφτει θύμα βιασμού από τα νεότερα μέλη της οικογένειας που τη φιλοξενεί. Συνήθως δεν παίρνει χρήματα αλλά μόνο εκβιασμούς ότι θα την πετάξουν από το σπίτι και θα μείνει μόνη στο δρόμο και στο χειμωνιάτικο γερμανικό κρύο.
Ίσως αυτό να εξηγεί το όνομα του group και τους στίχους της Lesley Woods, που είναι έντονα κοινωνικοπολιτικοί και αρκετά φεμινιστικοί (προσαυξημένοι λόγω της ομοφυλοφιλικής της ερωτικής συμπεριφοράς).




