In wonderland
Το όνομα Bajka είναι στους περισσότερους γνωστό μέσα από το άλμπουμ του Bonobo, Days To Come του 2006. Και μάλιστα, η βαθιά, χαρακτηριστική χροιά της φωνής της ξεχώριζε επαρκώς για να μην προσπεραστεί ως μία ακόμη βοκαλίστρια σε nu-jazz αναζητήσεις.
Η Bajka γεννήθηκε ως Bajka Pluwatsch το 1978 στην Ινδία και είναι κόρη του J. Pluwatsch, ενός από τους 400 και μουσικούς που κάποτε πέρασαν από την krautrock κολεκτίβα Embryo. Κοσμογυρισμένη, με μουσικές σπουδές σε σχεδόν όλες τις ηπείρους του πλανήτη, απέκτησε το κύριο κομμάτι της μουσικής της παιδείας στην Πράγα και πλέον μένει στην Γερμανία.
Έπειτα λοιπόν από αρκετές επιτυχημένες συνεργασίες με ονόματα όπως οι Whitefield Brothers, οι Radio Citizen, ο Protassov και μερικά προσωπικά singles, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της άλμπουμ με τίτλο In Wonderland.
Το In Wonderland είναι ένα concept άλμπουμ που αυτούσιο βασίζεται στο βιβλίο του Lewis Carroll "The Hunting Of The Snark" (μτφ: Το κυνήγι του Φιρχαρία) και κάθε του κομμάτι αντιστοιχεί σε κάθε κεφάλαιο του ομώνυμου φευγάτου ποιήματος.
Μουσικά η προσέγγιση βρίσκει τη Bajka να ακροβατεί ανάμεσα στους ήχους που στις μέρες μας χαρακτηρίζονται με συνοπτικές διαδικασίες ως nu-jazz και αυτό που αρκετά παλαιότερα θα περιέγραφαν ως jazz-funk. Δεν είναι δύσκολο ακούγοντάς το κανείς, να ανακαλέσει το Herbie Hancock, τη Bobbi Humphrey, το Donald Byrd ή τον ήχο της Black Jazz Records. Από πιο σύγχρονα ακούσματα το μυαλό θα πάει στους Nostalgia 77 ή αναπόφευκτα στα άλμπουμ του Bonobo. Βάλτε και μια ελαφρά δόση από spoken-word και soul στα φωνητικά και πάνω κάτω γίνεται αντιληπτό του τι να περιμένει κανείς.
Στο αν πέτυχε η Bajka όλα αυτά να τα ενώσει με μαεστρία, η απάντηση δεν είναι καθόλου δύσκολη και έρχεται χωρίς ιδιαίτερο προβληματισμό και περισυλλογή. Κατάφερε χωρίς να προκαλέσει ενθουσιασμό και θόρυβο να φτιάξει ένα άλμπουμ ιδιαίτερα απολαυστικό στο σύνολό του -μιας και δύσκολα ξεχωρίζει κάποιο κομμάτι-, τόσο μεστό και συγκροτημένο που μετά χαράς του αφιερώνεις μία και δύο και πολλές παραπάνω Κυριακές για να ξεκουραστείς, να ρίξεις ταχύτητες και να ρεμβάσεις. Και πιστέψτε με δεν είναι εύκολο για ένα άλμπουμ να περάσει το τεστ της Κυριακής... Σίγουρα δεν θα θεωρηθεί ένα άλμπουμ ορόσημο, δεν θα αλλάξει το ρου της μουσικής ιστορίας, δεν θα υμνηθεί από τους προχώ μπλόγκερς, αλλά θα εκτιμηθεί ιδιαιτέρως απ' όσους κατανοούν πως δεν γίνεται να βιώνεις το καθετί ως υπερπαραγωγή.
