Miledrops
Μινιμαλιστική ηχο-αλχημεία από το εργαστήριο βιομάζας που ξεκίνησε στη Νάπολη κάπου στα 1996 και προσγειώθηκε στο περασμένο Synch για ένα live στο Αρχείο. Οι τίτλοι των κομματιών είναι φάρμακα σε σταγόνες, εκτός από το M.A.C.O.S. που παραπέμπει στην Apple, το Initial header που θυμίζει Cobol programming ή πανεπιστημιακό research & development και το εξωγήινο Birthday που είναι μάλλον εορταστικό.
Οι ρυθμοί του Biomass είναι αργοί χαλαρωτικοί και απολαυστικοί. Κινούνται από τις μικρές ώρες της νύχτας ως τις μεγάλες της ημέρας, προβάλλοντας ή γεννώντας συνεχώς εικόνες στο μυαλό του ακροατή. Η ηχοτροπική του βιόσφαιρα απέχει από το ambient όσο και από το experimental, πλησιάζει το dub όσο και το groove, ενσωματώνει χωρίς προκαταλήψεις αναλογικά και ψηφιακά στοιχεία, powerbook και κιθάρες, ηλεκτρικά πεδία και λούπες, και διεγείρει αισθητικά και παραισθητικά.
Κορυφαία κι αγαπημένη στιγμή το Vasosterone που σαμπλάρει και φλερτάρει ανοιχτά το νουάρ σάουντρακ "Ασανσέρ για δολοφόνους" του Miles Davis. Ξεχώρισα επίσης το Otosan για τον κουλ νυχτερινό του περίπατο [ελέω Miles] και το Locorten για την ενάργεια και την αμεσότητα που αποπνέει.
Το Miledrops πώς θα το αποδίδαμε άραγε; Σταγόνες, πιτσιλιές, νότες, στιγμές, μικροσκοπικές δόσεις από Μάιλς; Όπως κι αν το πούμε το αποτέλεσμα είναι ενδεικτικό της θετικής επιρροής του μεγάλου cooler σ' ένα νέο καλλιτέχνη.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και το χάρτινο περιτύλιγμα μέσα στο οποίο θα βρείτε το σιντί. Το υπογράφει ο paranormale the re-psyche monster και κάνει αντίστιξη με ένα κόκκινο πλέγμα τετραγώνων που ψηφιδοποιεί ένα μαυρόασπρο βιομηχανικό [φαρμακευτικό;] τοπίο. Αυτό και το b-space εξώφυλλο του drog_A_tek [του ιδίου γραφίστα] προκαλούν ευχάριστα και συνοδεύουν με ιδιαίτερη αισθητική το πολλά υποσχόμενο περιεχόμενο. Κάνουν σίγουρα τις δουλειές της quetempo να ξεχωρίζουν με την πρώτη ματιά.
Εξάλλου, η χαμηλή τιμή των δώδεκα ευρώ αποτελεί ένα ακόμη ισχυρό κίνητρο για την απόκτησή τους.
