Good bad not evil
Καλό πράγμα να κρατούνται οι ισορροπίες στη ζωή. Έτσι αφού χορτάσαμε για τα καλά κρύο στην Ισλανδία των Mum και τη Σουηδία του Jose Gonzalez τι καλύτερο από το να μεταφερθούμε στο υγρό και ζεστό αμερικάνικο Νότο μέσω της νέας ηχογράφησης των Black Lips.
Το εξ Ατλάντας κουαρτέτο αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της νέας αμερικάνικης garage σκηνής, που οι βουτηγμένες στο αλκοόλ και τελείως εκτός ελέγχου ζωντανές τους εμφανίσεις, συνοδευόμενες από την εκτόξευση πάσης φύσεως σωματικών υγρών (η πρώτη σειρά δεν είναι πάντα και το καλύτερο μέρος να βρίσκεσαι στις συναυλίες τους), δημιούργησαν πολύ γρήγορα αίσθηση. Και αν το χάος που έσπερναν στα live τους είχε σαν αποτέλεσμα το χαρακτηρισμό τους ως persona non grata σε αρκετά κλαμπ χάρη σ' ένα τέτοιο live τραβούν την προσοχή του Greg Shaw και ηχογραφούν τον πρώτο τους δίσκο για τη θρυλική Bomp! Records. Η συνέχεια θα τους βρει κάτω από τη στέγη της In the Red Rec. να ηχογραφούν το τρίτο τους άλμπουμ με το τίτλο "Let It Bloom" που αποσπά διθυραμβικές κριτικές και κατακτά τον τίτλο του καλύτερου garage δίσκου για το 2005 από τα σχετικά έντυπα.
Το γαϊτανάκι της αλλαγής δισκογραφικής εταιρείας συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας και η υπογραφή τους στη Vice Records το 2007 συνοδεύεται με την κυκλοφορία του ζωντανού Los Valientes Del Mondo Nuevo που οι φήμες θέλουν τα όσα συνέβησαν το βράδυ της ηχογράφησης στο club Salon Social Blanco y Negro στην Tijuana να ξεπερνούν κάθε φαντασία.
Το "Good Bad Not Evil" αποτελεί την πιο πρόσφατη κυκλοφορία των Black Lips και είναι η ζωντανή απόδειξη του τι μπορεί να κάνει ένα πολύ καλό συγκρότημα όταν βρεθεί με καινούργιο εξοπλισμό στα χέρια του και μ' ένα budget που του επιτρέπει να περάσει περισσότερες ώρες στο στούντιο. Οι μεγάλες ποσότητες feedback που χαρακτήριζαν τις προηγούμενες κυκλοφορίες εδώ έχουν υποχωρήσει αφήνοντας τις μελωδίες τους να αναδυθούν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προσπάθησαν να κάνουν πιο εμπορικό τον ήχο τους, αντιθέτως ηχογραφούν τον πιο "βρώμικο" δίσκο της καριέρας τους. Αν το εναρκτήριο κιθαριστικό ριφ του "I Saw A Ghost (Lean)" σε βάζει για τα καλά στο πάρτι, η συνέχεια με το καταιγιστικό "Katrina" που μιλάει για τον έρωτα με την Κατρίνα από τη Νέα Ορλεάνη φανερώνει την περίεργη αίσθηση του χιούμορ που έχουν. Και ενώ ευχαριστείς την τύχη σου που βγήκες σώος από τον τυφώνα που μόλις σε χτύπησε, ακολουθεί η κορυφαία στιγμή του cd το "Veni, Vidi, Vici" με τον "back to the sixties" ήχο και τα tribal κρουστά του να αναγκάζουν το σώμα σου να παραδοθεί στους ρυθμούς του πριν ακόμα προλάβει ο εγκέφαλός σου να δώσει τη σχετική εντολή.
Σαν καλοί χαρτοκλέφτες όμως έχουν και άλλους κρυμμένους άσσους στα μανίκια τους. Το "Navaho", που είναι η μπαλάντα του δίσκου, τούς δίνει την ευκαιρία να σηκώσουν για λίγο το πόδι από το γκάζι και να πιάσουν τις ακουστικές κιθάρες, το grotesque country "How You Tell A Kid That Someone Has Died" έμμεση αναφορά στο θάνατο από αυτοκινητιστικό ατύχημα του κιθαρίστα τους αμέσως μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου, το "Cold Hands"με τις υπερηχητικές κιθάρες που ήταν και το πρώτο single που επιλέχθηκε από το δίσκο, ο ύμνος της εφηβικής αλητείας "Bad Kids", ενώ για όσους αισθάνθηκαν έντονη την απουσία του feedback το "Slime and Oxygen" έρχεται να αποκαταστήσει τις ισορροπίες.
Ακατέργαστο, θορυβώδες, ηδυπαθές και εθιστικό το "Good Bad Not Evil", δύο περίπου μήνες πριν το τέλος της χρονιάς δείχνει να έχει καπαρώσει τη θέση για τον καλύτερο garage δίσκο του 2007.
