For Emma, forever ago
Το Wisconsin τείνει να εξελιχθεί στο απόλυτο inside joke της αμερικάνικης εναλλακτικής σκηνής των δύο τελευταίων δεκαετιών.
Αν υποθέσουμε ότι κατάγεσαι από το Wisconsin και πρέπει σώνει και καλά να ηχογραφήσεις ένα άλμπουμ, δεν μπορείς να πάρεις την κιθάρα, την τρομπέτα ή τις μπαγκέτες σου στον ώμο και να τραβήξεις σε κάποιο studio για να γίνει η δουλειά.
Απαιτείται προηγουμένως μία εξωπραγματική ιστορία η οποία θα συνδυάσει την ανάγκη και τις συνθήκες ηχογράφησης του δίσκου (σου) με αυτό που υπό άλλες συνθήκες θα αποτελούσε πρώτης τάξεως υλικό για εξιστόρηση στο prime time αδηφάγου reality show.
Στην περίπτωση του Justin Vernon οι λέξεις κλειδιά είναι πολλές, και είναι: ελάφια (2) - διάλυση μπάντας - ερωτική απογοήτευση - τροχόσπιτο - κυνήγι - εγκλεισμός - λύτρωση (?) - απομόνωση - εξομολόγηση - φτυάρισμα χιονιού. Όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά και όχι απαραίτητα σε ισόποσες δόσεις.
Χωρίς την παραπάνω σεναριακή πλοκή, ο Vernon θα είχε ηχογραφήσει ένα άλμπουμ με παραγωγό τον David Sitek, που θα προσέγγιζε την άρρυθμη φύση της μουσικής των Yeah Yeah Yeahs. Αντ' αυτού εγκαινιάζει -εν τοις πράγμασι- την γενιά εκείνη των τραγουδοποιών για τους οποίους δεν υπήρξε ποτέ ο Bob Dylan, αλλά τα πάντα ξεκίνησαν ένα πρωινό που για πρώτη φορά (ξε)κούρδισε την κιθάρα του ο Will Oldham.
Ο γοτθικός νότος (που απέχει παρασάγγας από την άγια ψυχρότητα του γοτθικού βορρά), η ακουστική απομόνωση και η απομονωμένη χαμηλή ηχητική πιστότητα ρυθμίζουν τις περιορισμένες διαστάσεις ενός ντεμπούτου που με γοργούς ρυθμούς κατέληξε στον κατάλογο της 4AD, ενώ ξεκίνησε ως αυτόνομη κυκλοφορία, τέτοια που να τονίζει την αποσχιστική φύση του δημιουργού της. Και τα κομματιασμένα του συναισθήματα βεβαίως.
Δύο δεδομένα τοποθετούν το άλμπουμ μερικά σκαλιά πιο κάτω από ανάλογες παγανιστικά σκοτεινές συνήθειες της αυτού μεγαλειότητας με τα πολλά ονόματα και τα λίγα κέφια που αναφέρθηκε ήδη παραπάνω:
Τα τραγούδια του Vernon δεν εντάσσονται στο επιχειρηματικό πλάνο της αιωνόβιας αμερικάνικης folk παράδοσης. Περισσότερο από συνήθεια κατηγοριοποιούνται εκεί πέρα, αλλά εστιάζουν με ζήλο στην προσωπική του αντίληψη περί εσωτερικού storytelling και όχι στους κανόνες που έχουν τεθεί από τότε που οι πρώτοι countr-ίστες πούλαγαν την ψυχή τους στο διάβολο για λίγα ψίχουλα νευρικού ταλέντου.
Η ερμηνεία είναι σαφώς λυπητερή, αλλά σε όλη τη διάρκεια του δίσκου παραμένει αθεράπευτα ρομαντική. Ο Vernon ακούγεται σαν να χρειάζεται να κάνει μόλις ένα βήμα για να περάσει από την ερωτική απομόνωση στην πληρότητα. Από τo Ι'm So Lonesome I Could Cry στο Total Eclipse Of The Heart καθεστώς συναισθηματικής διαύγειας.
Το For Emma, που είναι το πιο εθιστικό τραγούδι του δίσκου (δεν είναι άμοιρα τα πνευστά για αυτό) δύσκολα ξεχωρίζεις αν πρόκειται για μπαλάντα αποχαιρετισμού ή για AM αφιέρωση σε αυτή την απροσδιόριστη πηγή έμπνευσης.
Θα μπορούσε χωρίς όλες αυτές τις προτασσόμενες απώλειες, τον κραυγαλέο πόνο και το κυνήγι για εκατό συμπυκνωμένα χρόνια μοναξιάς να ηχογραφήσει ένα έστω και μέτριο άλμπουμ ο Vernon; Ανόητη η ερώτηση, όσο και το πώς κατάφερε και διατήρησε το δεύτερο ελάφι μέχρι να ξεκινήσει να το τρώει κι αυτό (ή μήπως δεν τα σκότωσε ταυτόχρονα...). Σαφώς και δεν μας ενδιαφέρει τι θα έκανε ένας μη καταθλιπτικός Καρυωτάκης καθώς έχει ήδη αποδειχτεί ότι δεν αξίζει τίποτε ένας μη πρεζάκιας Nick Cave.
Λειψές χορωδίες και ανέκφραστες ενορχηστρώσεις εντάσσουν ομαλά την διάθεση του χειμώνα στα τραγούδια του Bon Iver. Τo Skinny Love, που είναι η σταμπαρισμένη φολκαδούρα του δίσκου, είναι η στιγμή κατά την οποία η ερμηνεία πραγματικά εκρήγνυται και η σιωπή αυτού του χειμώνα διαταράσσεται επιτέλους από μία κραυγή. Λογικά πρέπει να είναι το τραγούδι που έγραψε όταν ξεκίνησε να τα μαζεύει και λίγο πριν πραγματοποιήσει την μεγάλη έξοδο από το τροχόσπιτο στο δρόμο προς τα γραφεία του μεγάλου ανεξάρτητου επενδυτή.
Δεν ξέρω αν ήταν ένας καλός χειμώνας όπως ισχυρίζεται ο διακριτικός τίτλος του περίεργου αυτού project από το Wisconsin. Ξέρω όμως ότι και σε κάποια άλλα μέρη γράφουν πολύ καλή μουσική παρότι όπως είναι σε όλους μας γνωστό, ...it never rains in Southern California.
