Days to come
Όταν τέλειωσαν οι απεργίες των δασκάλων, ο ανιψιός μου το πρωτάκι πήγε επιτέλους να μάθει γράμματα. Σε ποια λέξη έμαθε αυτός κι η τάξη του τον τονισμό; Τη λέξη "πατάτα". Που τονίζεται στο άλφα, όπως όλοι ξέρουμε.
Και στη λέξη Βonobo, ο τόνος στο όμικρον μπαίνει. Ευτυχώς (για τα πρωτάκια και για μας) σύμφωνα με το λεξικό Μirriam Webster, η λέξη έχει δυο εναλλακτικές εκφορές και μπορεί να τονιστεί τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη συλλαβή, μειώνοντας έτσι σημαντικά τις πιθανότητες λάθους. Συνεχίζοντας την εγκυκλοπαιδική μας αναζήτηση στον τομέα της φυσικής ιστορίας, μαθαίνουμε ότι Bonobo είναι είδος χιμπαντζή το οποίο επιλέγει το σεξ από την πάλη με τους συντρόφους του, κάνοντάς το έτσι ένα προσφιλές ζωικό είδος για μεταδαρβινικούς φιλειρηνιστές που έχουν στερέψει ανθρωποκεντρικών επιχειρημάτων.
Τώρα δεν ξέρω εσάς τι μουσική σάς έρχεται στο νου όταν ακούτε ιστορίες για κοινοβιακούς χιμπαντζήδες, ο Bonobo όμως (κατά κόσμον Simon Green) ξεκίνησε την καριέρα του με ένα downbeat δίσκο, το "Animal Magic". Έκτοτε προσπαθεί κάθε φορά να πάει τη μουσική του λίγο παραπέρα από τις προσδοκίες της προηγούμενης κατάθεσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξεφεύγει από κάποιους βασικούς mainstream κανόνες. Αντί πάντως να εξελιχθεί σε μηχανή παραγωγής εύπεπτων chill out bytes, προσχώρησε στη Ninja Tune όπου το 2003 έβγαλε το "Dial M For Monkey", ένα δίσκο που καλοδέχθηκαν κοινό και κριτικοί. Συγκρινόμενο με τα εύκρατα κλίματα των ήχων τού φετινού "Days to Come", το Dial M ήταν σαφώς πιο χειμωνιάτικο, με μινιμαλιστική χρήση των μελωδικών γραμμών οι οποίες ήταν κομμένες και ραμμένες με χάρακα, διαβήτη και την τετραγωνική ρίζα του καλού γούστου.
Κι αν ουκ ολίγοι οπαδοί του ηλεκτρονικού ήχου αγάπησαν το Dial M, ο Simon δε γίνεται, κάποια στιγμή πρέπει να παρατήρησε ότι το πλήθος δε βγάζει ιαχές θριάμβου στα ξερά loops αλλά όταν στρώνεται το beat κι ενίοτε χαλί με ορχηστρικά μέρη. Τρανή απόδειξη είναι οι αντιδράσεις του πλήθους όπως αποτυπώθηκαν στο Live Sessions του 2005, στο οποίο ο Green εδραίωσε τη φήμη τού ότι εκτός από το να γράφει παρτιτούρες για κουμπάκια και πλήκτρα από ποντίκι, ξέρει να κάνει χώρο και στα μέλη της ορχήστρας του.
Κι έτσι το επόμενο βήμα είναι ο φετινός δίσκος "Days to Come" ο οποίος όχι μόνο έχει "πραγματικά" όργανα (περασμένα πάντα από ψηφιακή ενορχήστρωση μαθηματικής ακρίβειας ενός Escher) αλλά και τραγούδια. Η κύρια φωνή ανήκει στην Bajka, την πολυταξιδεμένη κόρη ενός πολυταξιδεμένου μέλους των Embryo. Δυστυχώς γι' αυτήν, η καλύτερη ερμηνεία ανήκει με διαφορά στον Fink και το "If you stayed over". Αλλά γι' αυτό θα ήταν μεγάλο λάθος να ρίξουμε την ευθύνη αποκλειστικά στην Bajka, η οποία με την χαρακτηριστική και ποιοτική τζαζο-ποπ χροιά τής φωνής της χαρίζει μια νέα, ευπρόσδεκτη διάσταση στο περιβάλλον του Bonobo.
Κι αν στο πρώτο άκουσμα η φωνή της Bajka ενεργεί σαν κράχτης, στα αμέσως επόμενα διαπιστώνουμε ότι τα ορχηστρικά κομμάτια όχι μόνο δεν είναι απλά για συμπλήρωμα αλλά δεν υστερούν καθόλου των τραγουδιών, το αντίθετο θα έλεγα. Δεν είναι τυχαίο ότι στο καλύτερο κομμάτι του δίσκου, το "Ketto", τα λιγοστά αιθέρια φωνητικά απομακρύνονται ακόμα παραπάνω από την "παραδοσιακή" τραγουδιστική φόρμα και κάνουν χώρο για τη μουσική η οποία ανοίγει ένα παιδικό μουσικό κουτί και βγάζει από μέσα ένα σωρό καλούδια.
Το επίτευγμα του Green σ' αυτήν του την προσπάθεια είναι ότι καταφέρνει και παρουσιάζει έναν ζεστό, "συμμαζεμένο" ήχο με εμφανείς αναλογικές χροιές, οι οποίες νταλαβερίζονται πανέξυπνα με πιο ηλεκτρονικούς αλλά και χορευτικούς δρόμους, όπως στο "On Your Marks". Όσο για τις διαφορετικές εκτελέσεις στο έξτρα CD, προσφέρουν ωραίες εναλλακτικές προτάσεις στις αρχικές ιδέες και βοηθούν στην ..εμπέδωση των μελωδικών γραμμών που χαράχθηκαν στο πρώτο μέρος.
Συνοψίζοντας: εδώ έχουμε να κάνουμε μ' ένα δίσκο/ενυδρείο: λείο κι ακύμαντο το γυαλί, αλλά από πίσω χορεύουν τα ψαράκια με τα χίλια χρώματα. Και μένει ο Bonobo ο χιμπαντζής να τα χαζεύει να πηγαίνουν πέρα δώθε.
