Genesis
extra dvd: The making of the soundtrack
Το ντοκιμαντέρ "Γένεσις" είναι ένα χρονικό της Δημιουργίας φτιαγμένο από δύο τελειομανείς, τον Claude Nuridsany και την Marie Perennou. Όπως και ο Μικρόκοσμος, έτσι κι αυτό το σχέδιο του ζεύγους χρειάστηκε χρόνια για να ολοκληρωθεί. Και πάντοτε η προετοιμασία και η έρευνα αναλώνει το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του χρόνου αυτού. Τώρα που αποφάσισαν να 'μιλήσουν' για την κοσμογονία έπρεπε να πιάσουν απ' την αρχή την άκρη του νήματος.
"Η ζωή μας είναι ένας ιστός" μας λένε οι ίδιοι. "Δεν θυμόμαστε πως άρχισε η ύφανσή του και δεν έχουμε ιδέα για το που και πότε θα τελειώσει". Κι επειδή η τελείωση έχει διπλή έννοια συνεχίζω εγώ τον συλλογισμό τους: κι όταν τελειώσει θα είναι τέλειος [ο ιστός] ή απλώς θα έχει καταλήξει κάπου; Κι αυτή η λεπτεπίλεπτη κατασκευή αφορά μόνο εμένα που τη φτιάχνω ή επιδρά στο περιβάλλον της αφήνοντας τους άλλους να δουν ανάμεσα στα κενά της, παραβλέποντας την ύπαρξή της;
Δεν ξέρω πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να βρεις και ν' ακολουθήσεις το ρυθμό της ζωής ή, ακόμη πιο πέρα, να υπαγορεύσεις εσύ ένα ρυθμό στη ζωή σου. Τι γίνεται όμως όταν πρέπει να συντονιστείς με τους ρυθμούς της ίδιας της δημιουργίας και δη της Γενέσεως του Κόσμου; Τι γίνεται όταν αναζητάς τις προσωπικές σου απαντήσεις στους αρχέγονους ρυθμούς της ύπαρξής σου; Γιατί δε μπορούμε να μην αποδεχτούμε ότι κάποιο ίχνος έχουν αφήσει στο DNA του καθενός μας όλα όσα προηγήθηκαν ερήμην μας.
Κι αν ο ρυθμός της ζωής παρουσιάζει διακυμάνσεις και υπόκειται σε δραματικές αλλαγές, φανταστείτε τι σκαμπανεβάσματα έχει η φύση. Περίοδοι οργιώδους δραστηριότητας διαδέχονται κάλμες, παύσεις και υπόγειες εξελίξεις που κάποτε εκβράζονται στην επιφάνεια. Θάλασσες λάδι που ταράσσονται απ' άκρου σ' άκρο, βουνά που σχίζονται κι άλλα που ορθώνονται από το πουθενά, στεριές που ποντίζονται και νησιά που απομένουν στη θέση τους. Κι άλλες πολύ πολύ μικρές αλλαγές που σηματοδοτούν μιαν αθέατη εξέλιξη, ορατή σε ένα πολύ μεγάλο βάθος χρόνου.
Δεν ξέρω αν όλ' αυτά 'περιγράφονται' ή 'αναπαρίστανται'. Αυτό που ξέρω είναι ότι μόνο ένας εξίσου τελειομανής και ψαγμένος καλλιτέχνης θα μπορούσε να συλλάβει και να εκτελέσει μια τόσο ανοιχτή και τόσο ριψοκίνδυνη αποστολή, όσο είναι η μουσική επένδυση μιας τέτοιας υπερπαραγωγής. Κι ο Μπρουνό Κουλαί νομίζω πως έχει τα φόντα. Κι αυτό φαίνεται, ακούγεται, προοιωνίζεται από την ακρόαση, κι ας μην έχω δει ακόμη την ταινία.
Κι όχι μόνο γιατί είναι ο γόνιμος συνεργάτης των δύο ως άνω δημιουργών. Κι όχι μόνο επειδή έχει φέρει σε αίσιο πέρας τις τρεις προηγούμενες αποστολές τους, αναδεικνύοντας παράλληλα και το μεγαλείο της ηχητικής μπάντας. Αλλά γιατί διατηρεί την ταπεινοφροσύνη του και την τιμιότητα του σκεπτόμενου συνθέτη, ανάμεικτη με αναλαμπές τρέλας και φρονιμάδας διάχυτες στο σώμα του μουσικού του έργου. Γιατί δεν 'έχει σηκώσει ψηλά τον αμανέ του', γιατί δεν μεγαλοπιάστηκε στη φάκα της διασημότητας και δεν εγκατέλειψε τους χαλαρούς ρυθμούς της έμπνευσής του.
Κι αν περιμένετε ν' ακούσετε ένα έργο αρραγές ή [ακόμη χειρότερα] συμπαγές, συμφωνικό, όπου να κυριαρχούν επικές ή εμβατηριακές κορώνες, τότε μάλλον θα απογοητευτείτε. Δεν καπελώνει η μουσική την εικόνα. Δεν τίθεται [κατά την ταπεινή μου άποψη] καν ζήτημα εικόνα και ήχου. Διότι είναι η ίδια η αποθέωση της ζωής κι ο θρίαμβος της δημιουργίας που υποβάλλουν τους ρυθμούς των. Κι είναι η πάστα του γνήσιου δημιουργού που προσπαθεί να αφουγκράζεται και να μετουσιώνει αυτούς τους ρυθμικούς παλμούς σε νότες.
Το σάουντρακ συνοδεύεται από ένα καλοδεχούμενο δώρο. Πρόκειται για ένα dvd 26 λεπτών που καταγράφει το πώς γράφτηκε η μουσική της ταινίας "Γένεσις". Αυτό νομίζω πως είναι μια παγκόσμια πρωτοτυπία: ένα making of της ηχητικής μπάντας και όχι της ίδιας της ταινίας. Και μάλιστα εξίσου ενδιαφέρον κι αξιοθέατο.
