Enjoy the melodic sunshine

Μόλις τσακώθηκα με την παρέα μου γιατί λένε πως όλη την ώρα μιλάω με υποθέσεις. Δεν ξέρουν τι τους γίνεται, τέλος πάντων, ας ξεχαστώ με αυτό τον δίσκο. Ωραία ακούγεται. Αν είναι ο πρώτος δισκος τους είναι ελπιδοφόροι. Αν είναι σύγχρονοι (μας μπερδεύει η Poptones τώρα που βγάζει και 60ς), είναι το δεύτερο καλύτερο γκρουπ μετά τους Outrageuous Cherry. Αν θέλουν να κάνουν ψυχεδελική ροκ του σήμερα, φαίνεται : ξεκαθαρίζουν τη θέση τους από την αρχή με τη μίνι ψυχεδελική ραψωδία 'Brothers gather round', υμνούνε και καλοζωία αλλά εκτοξεύουν και την πίκρα τους, όπως το μανιφέστο του 'Glastonbury Revisted' και η ειρωνία του 'Revolution (in the summertime?)'.
Αν επιδιώκουν πλουσιότερο ήχο, το καταφέρνουν με όργανα όπως harpsichord, mandolin, acoustic guit. και handclaps (πως τό'πατε αυτό το τελευταίο;), αν και η έλλειψη κάποιου διεισδυτικού κήμπορντ ή κάποιων back up vox είναι αισθητή. Αν έχω καταλάβει καλά οι επιρροές τους δε χωράνε ούτε σε τρεις βαλίτσες. Αν θέλετε να μάθετε τον τόπο καταγωγής τους για να μυριστείτε σχολή και υποσχολή αφήστε το. Είναι από τη Γκλασκώβη αλλά ήχουν σαν Αμερικάνοι, εκεί που οι Οutrageous Cherry από το Ντητρόιτ ακούγονται σαν Βέροι (Very) Βρεταννοί (κάτι τέτοια γίνονται και κατεβαίνει ο κόσμος στους δρόμους κατά της παγκοσμιοποίησης).
Αν διαβάσουμε τα χρωματιστά credits θα δούμε πως οι Daniel Wylie και Stephen Fleming είναι οι βασικοί συνθέτες και αποκλειστικοί παραγωγοί και ότι στη σύνθεση συμμετέχουν και τα υπόλοιπα τρία μέλη. Αν συλλέγετε πιασάρικα χάιλαιτς εδώ έχει μίνιμουμ τέσσερα. Αν θέλετε τη δική τους γνώμη, δηλώνουν πως αγαπούν εξίσου τους Beach Boys (που τείνουν να γίνουν οι FWW (Frequently Written Words) σ' αυτές τις σελίδες) και τους Flying Buritto Brothers. Αν θέλετε τη δικιά μου, θα τους κρατήσω και θα τους βάλω και