Apparition Paintings

Ο David Toop δίνει πάρα πολλές αφορμές, και ιδεολογικές και ηχητικές και κυρίως φαντασιακές για να γράψει κανείς ολόκληρο μυθιστόρημα για τον δίσκο αυτό, ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι που ο ίδιος ο καλλιτέχνης χαράζει, να γράψει όχι μια συνηθισμένη κριτική αλλά μια εντύπωση-συνέχεια του έργου.

Ο David Toop όσο περνά ο καιρός δυναμώνει πνευματικά. Η μουσική του είναι ταυτόχρονα φευγαλέα σαν την ανθρώπινη ζωή, απόκοσμη σαν ιδέα της ύπαρξης αλλά και στιβαρή μέσα στην εξαΰλωση (τι παράδοξο!), σαν επιτυχημένη ζωγραφική απεικόνιση φαντασμάτων.

‘Αpparition Paintings’. Με αυτό τον τίτλο κυρίες και κύριοι εγώ περιμένω πολλά. Περιμένω η μουσική να είναι (ακόμα) ζωντανή, έτσι ακριβώς όπως και τα... φαντάσματα. Οντότητες πεθαμένες που όμως κάτι άγνωστο, απροσδιόριστο, κατορθώνει να συγκρατήσει το σχήμα τους, την εσωτερική ουσία της ύπαρξής τους. Κάτι σημαντικό είναι ακόμα ζωντανό σε αυτές. Ένα λεπτό ίχνος. Μια απόκοσμη λαζούρα, μια διάφανη πινελιά στον αέρα. Κάνει και ζωγραφική έτσι κι αλλιώς ο David Toop. Σχεδιάζει με αυτό το ίχνος σε λευκό χαρτί, γκρίζα πέπλα κινήσεων, σχεδόν αόρατα, ίσα που αναπνέουν, ίσα που υπάρχουν. Φαντάσματα. Μακρινοί απόγονοι της κινέζικης ζωγραφικής και καλλιγραφίας.

Πρακτικά, ο Toop ενδιαφέρεται για τον ήχο με δύο τρόπους. Πρώτον ως καλλιτέχνης, κάποιος δηλαδή που επιδιώκει να χρησιμοποιήσει τον ήχο για να «πει», «κάτι», να εκφραστεί οργανώνοντας τον και δεύτερον ως απλός παρατηρητής και μελετητής του που τον καταγράφει γιατί ήδη από μόνος του αυτός ο ήχος, χωρίς την ανθρώπινη επέμβαση, έτσι όπως παράγεται στη φύση, είναι τουλάχιστον ενδιαφέρον. Είμαι σίγουρος ότι για τον ίδιο τον David Toop είναι και μαγικός. Ένα συναρπαστικό φαινόμενο της ζωής την οποία αξίζει να την ζήσεις ειδικά για να το αφουγκραστείς. Έτσι εξηγούνται και τα ταξίδια του προς αναζήτηση διάφορων εκφάνσεων του μαγικού αυτού φαινομένου που οδήγησαν και σε συγγραφή βιβλίων με θέμα την εμπειρία του αλλά και σε δίσκους με ηχογραφίσεις των ευρημάτων του.

Ως καλλιτέχνης δεν ενδιαφέρεται (μας το λέει κιόλας) τι ταμπέλα θα κοτσάρουμε στη μουσική του. Άσε που θα δυσκολευτούμε κιόλας όσα διαφορετικά είδη ambient και exotica κι αν σκεφτούμε για να βρούμε συγγένειες. Είναι πολλές οι δεκαετίες που επιμένει να μαγειρεύει την ίδια συνταγή με τα ίδια υλικά χωρίς να οδηγείται ποτέ σε κοινοτοπίες και μανιερισμούς. Επιδιώκει όμως να υπάρχει, να είναι ορατή η αέρινη υπογραφή του. Ηλεκτρονικοί ιριδισμοί, κεντημένες κιθάρες, φωνές άγνωστων μορφών ζωής που επιδιώκουν να έχουν την ίδια αξία με την ατόφια, καθαρή και δυνατή αίσθηση του ήχου της φύσης.

Στην πραγματικότητα ο Toop είναι ακραία ρεαλιστής, κάποιος που λατρεύει και ενδιαφέρεται βαθιά για τη φύση. Είναι καλλιτέχνης του φυσικού. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος που επιστρατεύονται λέξεις και φράσεις «μαγικές», όπως ‘apparition’, θέλοντας να τονίσει ότι τελικά αυτή η φύση, το πιο πραγματικό, το απόλυτο φαινόμενο, είναι μάλλον και το πιο μεταφυσικό. Μια ακατανόμαστη, μια αδιανόητη κατάσταση υπαρκτή μέσα στο χάος, στο τίποτα. Εύθραυστη και αεικίνητη. Αυτή η φύση είναι τελικά το φάντασμα, μια άμετρη «εμφάνιση» ύπαρξης μέσα στο τίποτα.

Μια αστραπιαία «εμφάνιση» είναι και η μουσική αυτού του δίσκου.