Venus on earth
Υπάρχουν μερικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα που οφείλει να διαθέτει ένα group για να ενταχθεί στην οικογένεια του pacific rock. Η δημιουργία του πρέπει να είναι οικογενειακή υπόθεση, να έχει δηλαδή δυο τουλάχιστον μέλη που συνδέονται με εξ αίματος συγγένεια, φερ' ειπείν έναν κιθαρίστα που στη χάση και στη φέξη κάνει και τον τραγουδιστή και έναν οργανίστα. Πατρίδα τους να είναι απαραίτητα μια από τις δυτικές πολιτείες (δεκτή και η Hawaii). Τους αδερφούς πρέπει να πλαισιώνουν ένας ντράμερ, ένας μπασίστας κι ένας σαξοφωνίστας που να έχει επηρεαστεί περισσότερο απ' τους Romeo Void και λιγότερο απ' τους X-Ray Spex. Ένας εκ των παραπάνω πρέπει να διαθέτει γενειάδα zz top εσοδείας ενώ κάποιος άλλος μπορεί να είναι και διπλοθεσίτης. Μπορεί να παίζει και στους Radar Brothers (τυχαίο παράδειγμα) μέχρι να αδειάσει θέση σε πιο φιλόδοξο σχήμα.
Οι παραπάνω χρειάζονται και μια τραγουδίστρια από χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας. Το Βιετνάμ δεν προσφέρεται γιατί έχει όνομα βαρύ σαν ιστορία, το Λάος γιατί προκαλεί άσχημους συνειρμούς, η Καμπότζη όπου έκανε τις διακοπές του ο Jello Biafra μοιάζει ιδανική επιλογή. Ιδανική επιλογή είναι επίσης και μια από τις χιλιάδες τραγουδίστριες που διασκεδάζουν τους τουρίστες στα μπαρ τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια, αρκεί να έχει διάθεση να ξενιτευτεί. Να εγκαταλείψει τη συντηρητική παράδοση για τον απατηλό κόσμο της μόδας. Τον κόσμο του ροκ δηλαδή.
Στην τραγουδίστρια θα πρέπει να επιτρέπεται να τραγουδά κατά 80% στα khmerικά όσο κι αν αυτό εμπεριέχει το ρίσκο να απορριφθεί το group από τους σκληροπυρηνικούς αγγλόφιλους. Η τραγουδίστρια που οφείλει να διατηρήσει το Chhom Nimol όνομά της μπορεί να χρησιμοποιεί και μελωδίες της πατρίδας της. Στους αντιρρησίες μπορεί να αναφερθεί το παράδειγμα του αιθίοπα σαξοφωνίστα Getachew Mekuria και της επιτυχημένης συνεργασίας του με τους The Ex. Το ωραίο χρώμα της φωνής, η γλώσσα και οι μελωδίες είναι υπεραρκετά συστατικά για να χαρακτηρίσουν τον ήχο τους, η επιλογή φωνητικών ακροτήτων δεν συνιστάται.
Το 'σεμνά και ταπεινά' μπορεί να γίνει το μότο και για τους υπόλοιπους μουσικούς. Ο ήχος τους δε θα πρέπει να είναι ηλεκτρονικός, να έχει σχέση με τους Asian Dub Foundation και το Asian Underground. Θα πρέπει να είναι κιθαριστικός με τη farfisa να ξυπνά ψυχεδελικές μνήμες και το ατίθασο σαξόφωνο να προσθέτει μια σινεφίλ νοσταλγία. Το γεγονός πως το κοινό θα μιλά για world music, lounge, surf και χμερόφωνους Blonde Redhead και θα δυσκολεύεται να ταξινομήσει κάπου τον ήχο είναι απόλυτα τιμητικό και ζητούμενο.
Κάθε pacific rock δίσκος που σέβεται τον εαυτό του περιέχει ένα απολαυστικό surf instrumental με το σαξόφωνο να κλέβει τις ατάκες της κιθάρες κι ένα ντουέτο μεταξύ των τραγουδιστών που ο ένας υποκρίνεται πως βρίσκεται στη Νέα Υόρκη κι ακούει τις διαμαρτυρίες της άλλης απ' την Phnom Penh, πως μόνο όταν μεθά τη θυμάται.
Μέχρι στιγμής οι Dengue Fever είναι το μόνο συγκρότημα του είδους που έχει καταχωρηθεί σ' αυτήν την κατηγορία στο ληξιαρχείο της Graceland. Τους χαρίζω και μισή μονάδα για τον faraway so close ήχο τους.
