Exciter
(Πριν από ένα χρόνο οι U2 επιδίωξαν να... επιστρέψουν στη γη και να ξανακερδίσουν τον τίτλο της μεγαλύτερης rock 'n' roll μπάντας του πλανήτη. Τα τελευταία χρόνια οι R.E.M. προσπαθούν να αποδείξουν πως είναι η αξιόπιστη μπάντα που πάντα γνωρίζαμε. Φέτος οι από πολλούς «ξεγραμμένοι» Depeche Mode υπογράφουν απλά ένα αριστούργημα!)
Υπάρχει αυτή η ένθεη μανία που χαρακτηρίζει τα μεγάλα συγκροτήματα. Η μανία που δεν τους αφήνει να ησυχάσουν, που δεν τους επιτρέπει να απεξαρτηθούν από τον «πυρετό της δόξας» και τους θέτει σε συνεχή τροχιά, σε συνεχή αναζήτηση της εκ των έξωθεν αυτοεπιβεβαίωσης. Για διάφορους λόγους οι Depeche Mode δεν μπόρεσαν ποτέ να απολαύσουν την μυστηριώδη αυτή μαγεία. Την ίδια στιγμή που η μπάντα ήταν στο ζενίθ από άποψη δημοτικότητας και καλλιτεχνικής δημιουργίας... την ίδια στιγμή που το όνομα Depeche Mode άγγιζε την κορυφή του κόσμου, τα μέλη του βίωναν σε αντιστρόφως ανάλογο βαθμό την παρακμή (χωρίς τη γοητεία αυτής), τα όρια της καταστροφής (χωρίς το θεαματικό slalom της πτώσης). Ο Martin Gore ποτέ δεν έγινε Bono... είχε πιο «ενδιαφέροντα» πράγματα να ασχοληθεί. Ο Dave Gahan ποτέ δεν εξελίχθηκε στο συμπαθή και φιλικό στους κύκλους της μουσικής βιομηχανίας Michael Stipe... η αναγνωρισιμότητά του παραμένει χαμηλή στις σελίδες των lifestyle περιοδικών.
Η απάντηση των τριών- πλέον- Depeche Mode σε όλα αυτά είναι η κυκλοφορία του 'Exciter' lp εικοσιένα ολόκληρα χρόνια μετά τη δημιουργία τους. Πολύ περισσότερο από ένα ώριμο συγκρότημα το 'Exciter' μας συστήνει ένα γκρουπ που μπορεί να χαρακτηριστεί σοφό (τι ηλίθια λέξη, γαμώτο!). Οι Depeche «ξέρουν» και «έχουν δει». Μια μπάντα που βρίσκεται πέρα από την αρρωστημένα εθιστική pop, πάνω από την αναζήτηση της ηλεκτρονικής ηχητικής τελειότητας, που έχει ξεπεράσει τον φετιχισμό του έρωτα, των ανθρώπινων σχέσεων και της «ιδιαιτερότητας» και παίζει στα δάχτυλα τη σκοτεινή διάθεση που a priori αναμένουν οι φανατικού οπαδοί της, που υποτάσσει το παιχνίδι του φωτός και του σκοταδιού στην ανακάλυψη εκ νέου της αξίας της μελωδίας, που... που... που... Οι Depeche Mode του 2001 αντιπροσωπεύουν κάθε άλλο παρά την εικόνα της κορεσμένης και αδιάφορης μεγάλης μπάντας, που κυκλοφορεί δίσκους απλά και μόνο για να βρεθεί η αφορμή μιας τεράστιας περιοδείας-αρπαχτής. Το 'Exciter' τους χαρίζει τη στόφα του «ανωτέρου», το μπλαζέ ύφος εκείνων που Δημιουργούν και έπειτα απολαμβάνουν με σαρδόνιο χαμόγελο τα αγαθά της δημιουργίας τους. Οι μεγάλες μπάντες των 90ς ξόφλησαν, οι Depeche είναι και πάλι εδώ!
Και αυτό αποδεικνύεται παντού. Στο ξύπνημα από τον εφιάλτη που ονομάζεται 'Dream on' και ανοίγει με τη φράση κλειδί «can you feel a little love?». Η μαγική ακουστική electronica του πρώτου single σε προετοιμάζει για έναν οικεία απόκοσμο δίσκο. Από εκεί και πέρα υπάρχει η «κλασσική ευχαρίστηση» που προσφέρουν -ως σήμα κατατεθέν πλέον- οι «σκοτεινοί διασκεδαστές». Σε κομμάτια όπως τα 'The sweetest condition' και 'When the body speaks' ακούγονται προσεχτικά ανανεωτικοί και επιμελημένα «συντηρητικοί στην άποψη τους για το αιωνίως ημιτελές pop τραγούδι. Μετά από χρόνια η ερμηνευτική φόρτιση του Gahan αποβάλλει το άγχος και στη θέση του «πάθους» είναι η «ηρεμία» πλέον που χαμηλώνει το φως για όσο ακριβώς διαρκεί ένα τραγούδι των Depeche Mode. Οι απαλοί βιομηχανικοί ήχοι στο 'The dead of the night', το σαρκαστικά μακάβριο των στίχων και το εφήμερα αιχμηρό που εμφανίζεται στα φωνητικά σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ο Martin Gore σαρκάζει ή αναπολεί το παρελθόν του.
Τα δύο «διαφορετικά» τραγούδια του δίσκου έρχονται το ένα μετά το άλλο. Από τη μία το dance single του δίσκου, το 'I feel loved', με ένα σκληρό χορευτικό beat να υποστηρίζει μια Depeche Mod-ική παράδοση που ξεκινάει από το 'Photographic', περνάει από το 'Behind The Wheel' και καταλήγει... Και στην ακριβώς αντίπερα όχθη η αβάσταχτη ευαισθησία του 'Breathe' να ξεπηδάει από τα χαμένα καρέ ενός αφελούς κινηματογραφικού συναισθηματισμού. Ο Martin Gore ακούει τον κόσμο να ψιθυρίζει (κάθε μέρα, κάθε διαφορετικός άνθρωπος) για το τέλος της ταινίας και λίγο πριν αυτό έλθει σπαράζει για να ακούσει μονάχα μια λέξη. Περισσότερα επί σκηνής. Σε ένα αποχαιρετιστήριο 'Goodnight lovers' οι Depeche Mode σχεδόν παίζουν με τα νεύρα μας!
Χωρίς να χρειαστεί να παρασυρθείς από την παρόρμηση του οπαδού, ή από την συνήθη αίγλη που κουβαλάν οι δίσκοι των «μεγάλων» συγκροτημάτων, το 'Exciter' σου αφαιρεί πολλές αμφιβολίες για το ποιος θα είναι ο πιο ουσιαστικά σπουδαίος δίσκος του 2001! Υποκλίνομαι...
