Farm

Ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω να γράφω για την σπουδαιότητα των Dinosaur Jr στην ροκ μουσική, για τον πικρό χωρισμό Mascis και Barlow, για την απίθανη επανασύνδεσή τους πριν από λίγα χρόνια κ.λπ. Προσοχή! Mας τα είπε τόσο καλά ο Άρης για το Beyond πριν από δυο χρόνια που ακόμη και εκείνο το 8,4 του Pitchfork φαντάζει επιτηδευμένο. Oι Dinosaur Jr είναι άλλη μια σπουδαία μπάντα σαρανταπεντάρηδων που βρίσκεται ακόμη στο προσκήνιο. Στα τέλη των 80ς έβγαλαν την κορυφαία μουσική τους, στις αρχές των 90ς άρχισαν να ξεφουσκώνουν, στα μέσα των 00ς επανασυνδέθηκαν και ξεκίνησαν να κυκλοφορούν και πάλι καλούς δίσκους. Kαι ναι, το Farm είναι ένας καλός δίσκος, ηχογραφημένος και αυτός στο σπιτικό στούντιο του Mascis, ο οποίος συνεχίζει να σολάρει ακατάπαυστα και να τραγουδάει με αυτό το εγώ-δεν-είμαι-τραγουδιστής στιλ του, και ο Barlow παίζει ωραίο μπάσο και ο Murph βαράει τα τύμπανα όπως του υπαγορεύει ο Mascis και όλα πάλι είναι μια χαρά και αν το Beyond ήταν το Bug των 00ς τότε το Farm είναι κάτι ανάμεσα στο Green Mind και στο Where You Been στο πιο αυθεντικό, και είναι όλοι χαρούμενοι, και οι παλιοί λάτρεις της μπάντας που χτυπιόμασταν με το Forget The Swan και οι ενδιάμεσοι που χτυπιόσασταν με το The Wagon και οι πιο καινούριοι που χτυπιόντουσαν με το Crumble.

Mόνο που, να, πως να το πω, αυτά τα ωραία δισκάκια του Mascis είναι βαριά και ασήκωτα και κουραστικά και εμένα η πρώτη κιόλας ακρόαση του Farm με κούρασε αφάνταστα και η δεύτερη με εξόντωσε τελείως και η τρίτη με αποτέλειωσε, σας λέω, πέταξα το δισκάκι από το πλατώ κάπου στη μέση του αφάνταστα κουραστικού Plans, αυτά τα σόλα δεν τα μπορώ πλέον, αυτήν την ερμηνεία δεν την μπορώ πλέον, αυτό το feedback ανακατεμένο με distortion το έχει βαρεθεί η ψυχή μου, σας ζητώ συγγνώμη, νομίζω πως όση δόση Dinosaur Jr άντεχε ο οργανισμός μου την πήρε με τα Dinosaur, You're Living All Over Me και Bug, πλέον δεν αντέχει άλλο, μου είναι πολύ κουραστικό να ακούσω ακόμη έναν δίσκο των Dinosaur Jr, κι ας είναι και ο καλύτερός τους, κι ας είναι και ο χειρότερός τους, κι ας είναι και ο πιο μέτριός τους, κι ας είναι και ο πιο αδιάφορός τους...

Ωραίο εξώφυλλο.

Lend An Ear: Pieces