The sonograph
Η (ανύπαρκτη) γοητεία της ζεστής νύχτας του Αμερικάνικου Νότου δίπλα στα καλαμποκοχώραφα, απέραντοι δρόμοι που τέμνουν τον ορίζοντα και οδηγούν στο πουθενά. Και μέσα από όλα αυτά ένα πύρινο, αγωνιώδες ερώτημα: που στα σκατά πέφτει το Bloomington της Indiana;
Είναι γεγονός ότι οι αμερικάνοι δεν είναι και πολύ της μόδας, όπως είναι επίσης γεγονός ότι (εκτός από πολεμοχαρείς στούρνους και σαχλούς rappers της πορδής) η παραγωγή τους και ιδιαίτερα η μουσική, τα έχει ψιλοπαίξει. Οι Early Day Miners είναι ένα κουιντέτο, από το προαναφερθέν μέρος, που είναι στο κουρμπέτι από το 1996 ενώ δισκογραφικώς υπάρχουν από το 2000 με το ντεμπούτο τους "Placer Found". Το 2002 επανήλθαν δριμύτεροι με το "Let Us Garlands Bring" και το 2003 με το "Jefferson at Rest", δουλειές που ομολογώ πως δεν είχα την ευτυχία να ακούσω.
Φέτος αποφάσισαν να ταΐσουν το, ομολογουμένως όχι και τεράστιο πλην όμως διψασμένο, κοινό τους με το "Τhe sonograph ep" το οποίο όπως λέει και τίτλος είναι ένα EP αποτελούμενο από έξι ...κομματάρες. Εξηγούμαι δια να μην παρεξηγούμαι, οι EDM δεν παίζουν τίποτα το συγκλονιστικό, τίποτα το εκκωφαντικό. Και εδώ ακριβώς είναι και οι μαγκιά τους. Με τα στάνταρ φόλκ πατροπαράδοτα εργαλεία (σαν να λέμε κλαρίνο, νταούλι και ποντιακή λύρα) κάνουν τη δουλειά που πρέπει, τη δουλειά που μας έχει λείψει. Εννοώ ότι αποδίδουν αυτό που μόνο σαν "ερημιά" (μπανάλ αλλά έτσι είναι) μπορεί να αποδοθεί. Αυτό που μας άρεσε στις πρώτες αργές ηχογραφήσεις των Yo La Tengo, στις παλιές μπαλάντες του Neil Young και σε κάποια τραγούδια των Willard Grand Conspiracy, αυτό που φωνάζει από απόγνωση και που μόνο οι Αμερικανοί, ίσως και οι Σκανδιναβοί, μπορούν να αποδώσουν σε όλο του το σκοτεινό μεγαλείο. Επιπλέον, και κυρίως στα τελευταία τραγούδια του EP, "βγάζουν" και κάτι, εκτός από ατμοσφαιρικό, τουλάχιστον κινηματογραφικό. Λες ρε παιδί μου και ακούς το soundtrack που θα έπρεπε να "παίζει" εκείνο το χειμωνιάτικο απόγευμα που βλέπαμε εκείνα τα περίεργα σύννεφα πριν την Κλεισούρα. Αυτό που μάλλον προσπαθώ εν κατακλείδι να πω είναι, ότι δεν έχω ιδέα πως είναι οι νύχτες στην Intiana (δεν είναι μόνο τα αμερικανάκια αγεωγράφητα υποθέτω) αλλά να, αυτοί οι τύποι με κάνουν και την φαντάζομαι.
Εμένα μάγκες αυτά μου φτάνουν και μου περισσεύουν, και δεδομένου ότι με το νέο έτος αναμένεται νέο LP τους ("Αll harm ends here"), έχω ένα ακόμα καλό λόγο να περιμένω το 2005 πίσω από την γωνιά με το ρόπαλο στο χέρι.
Άρχισε να κάνει ψόφο, θα την πέσω. Καλημέρα σας.
