Black beach
Μιας και το καλοκαίρι έχει φύγει για τα καλά, μια μαύρη παραλία ταιριάζει αισθητικά πιο πολύ από κάθε άλλη εποχή του χρόνου, αυτόν ακριβώς τον καιρό που χειμωνιάζει. Το Black Beach, o καινούργιος δίσκος των αμερικανών Excepter, έχει να παρουσιάσει εκτός των άλλων, την παραλία ως ένα από τα μουσικά όργανα του δίσκου. Ένα καλοκαιρινό αυτοβιογραφικό soundtrack των εκκεντρικών αμερικάνων που πέρσι μας πρόσφεραν το πολύ καλό Debt Dept. Χρόνια στην Paw Tracks, κοντά στους Animal Collective και Black Dice, ανήκοντας στην ίδια σκηνή με τους Gang Gang Dance, κι έχοντας ήδη αρκετές, διαφορετικές μεταξύ τους κυκλοφορίες, προσθέτουν άλλη μια, εξίσου διαφορετική αλλά όχι τόσο εύστοχη όσο η προηγούμενη.
Εκτός της παραλίας υπάρχουν και μικρόφωνα στο δίσκο που σημαδεύουν field sounds και υπάρχει και μια υποτονική διάθεση στα όρια της νεκρής φύσης που αποστασιοποιεί τον δίσκο από οποιαδήποτε μορφή του παραδοσιακής ποπ, ή της συμβατικής μουσικής δημιουργίας. Κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι. Ένας δίσκος είτε για μελέτη είτε για μουσική κουρτίνα, με πέντε συνθέσεις στις γνωστές εκδοχές των εφτά και οχτώ λεπτών, κι ένα "διπλό" κομμάτι που τελειώνει στα δεκάξι.
Το πρώτο άκουσμα Sand Dollar, είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα για το τι ακολουθεί στη συνέχεια μιας και ρυθμός και μουσική απουσιάζουν εντελώς, σ'έναν γενικά έναν "άδειο" δίσκο. Η μοναδική εξαίρεση είναι ίσως του κάστρου "Μωρό", το δεύτερο κομμάτι, που παίζει μέχρι και στο ραδιόφωνο. Χτίζοντας έναν υπόκωφο ρυθμό που σταδιακά δυναμώνει μέχρι που παίρνει ολοκληρωτικά το πάνω χέρι και φτιάχνει και μελωδία, είναι ίσως το καλύτερο κομμάτι του δίσκου.
Η θάλασσα ξαναμπαίνει στο παιχνίδι στο τρίτο και πιο field recording-ικό Pismo Pool που ακούμε εκτός των άλλων και το σατανικό γέλιο στο τέλος, μετά απο tapes διαφόρων στοιχείων και στοιχειών που μιλάνε, γελάνε κτλ. Στo ομώνυμο Black Beach, έχουμε 16 λεπτά με σφυρίχτρες, κρουστά και φλογέρες, μια χίπικη γενικά διάθεση, τη θάλασσα (είπαμε, είναι πλέον όργανο) και ακούμε μέχρι και αυτές τις κινέζικες στρογγυλές μπάλες με τα καμπανάκια, σ'ένα κομμάτι αρκετά ενδιαφέρον χρονικά, αλλά με κάποια ελαττωματικά μέρη.
Το κλείσιμο είναι ένα σχεδόν δίλεπτο σόλο θάλασσας, που κλείνει ιδανικά το καλοκαιρινό soundtrack των Excepter, αλλά ταυτόχρονα το τοποθετεί και στον σωρό με τη μουσική που περιμένει να ξανανακαλυφθεί στο μέλλον.
Y.Γ. Η κυκλοφορία συνοδεύεται από dvd imagetrack για τον δίσκο, με καλοκαιρινό video και live. Aγοράζεται γι'αυτόν ακριβώς το λόγο.
