Birthdays
Για συνεχόμενο διάστημα το να καταγγέλλουμε την απάντηση ήταν όντως πολύ δημοφιλές. Τώρα τέλος οι αναβολές. Απομένουν μήνες για να ονοματίσουμε ποιοι Έλληνες στα 00s έπαιξαν στο στίβο όπου επινοούνται τα νέα πράγματα, όπου αφηγούνται οι αλλαγές που συμβαίνουν στην ώρα τους. Ήταν οι Raining Pleasure του "Fake"; Οι 2 By Bukowski κι οι Κόρε. Ύδρο. των πρώτων τους; Ο λονδρέζος Mikhail; Ο Blend της Libra; Σίγουρα ήταν. Κι απ' το Δεκέμβρη προστέθηκε κι ο Serafim Tsotsonis, κι απ' το Μάρτη κι ο Felizol, ο 29χρονος Γιάννης Βεσλεμές. Οι τελευταίοι και πιο πρόσφατοι δείχνουν να προσαρμόζονται και περισσότερο στο πνεύμα των καιρών, διασκεδάζουν διασκευάζοντάς το. Μπορούν και φαντάζονται ακέραια όσα η εποχή δίνει θρυμματισμένα και σε παραζάλη, όσα υποκρύπτει. Όσο λ.χ. αφήνεις το "Birthdays" να πηγαίνει, του το αναγνωρίζεις ολοένα και πιο πολύ του Felizol, ασχέτως αν ακόμη δεν του δίνεις ολόκληρο το ξεχωριστό id, θα το διεκδικήσει από μόνος του πολύ σύντομα. Εξάλλου, το παρόν cd για κάποιον που 'χει ήδη δισκογραφία ως Steamcut στην Ntrop, συμμετοχές σε συλλογές, δίσκο συνεργασία με τους Mary & The Boy, δεν μπορεί να ειπωθεί τόσο ότι είναι ντεμπούτο όσο μια προδιαγεγραμμένη σόλο επιδίωξη.
Εμπόδιο στο ν' ανήκει στις πιο αποτελεσματικές προτάσεις που ακούσαμε φέτος γενικά, δεν ανιχνεύεται. Ούτε στο να 'ναι ένα cd που παρουσιάζει ευθαρσώς έμπνευση κι ικανότητα. Ούτε στο να το ξεχωρίσουμε όσοι μοιραζόμαστε απλόχερα τον κόσμο μας με τέτοιους μουσικούς. Ισορροπία ηχείου κι αντηχείου είναι το μυστικό, η οποία ωθεί κάποιον να μην έχει τα μάτια μαθημένα μόνον στο σκοτάδι (κι ας χρειάζεται εδώ), αλλά κι εκεί που δεν της φαίνεται της κατάστασης, στο φως. Ισορροπία συναισθημάτων, ηχητικών τοπίων, έκφρασης, απόδοσης, εξυπνάδας, συνειδητού στιλ κι ανεπιτήδευτης γλώσσας.
Και ναι, ο συνδυασμός δεν ήταν πάντοτε τόσο αισιόδοξος, συμφωνώ. Ούτε και τόσο φρέσκος. Τουλάχιστον όσο ακούγεται σε εξαιρετικές ηλεκτρονικές μπαλάντες σαν τις "Earl To Grey", "Lemonpie" και "Lullaby" που με δυσκολία ξεχωρίζει κανείς ανάμεσα στα δεκαπέντε τρακ του άλμπουμ. Άσε το "Ssik", μία ανυποψίαστη διασκευή του "Kiss" του Prince ως σάουντρακ για χάραμα με hangover. Μόλις το "Birthdays" πιάσει τέρμα, λες πια πως έτσι γίνεται η εξαίρεση στον κοινότυπο πυρετό, από τέτοια υλικά -σίγουρα όχι απίθανα, η δόση κι η πλέξη είναι που διαφέρουν-, κι από ελπίδα. Κι η ελπίδα ως εσωτερικό φίντμπακ σ' ένα δίσκο με ρυθμικές μανούβρες δεν είναι ούτε εύκολη υπόθεση, ούτε και συχνή. Είναι φετινό δε, και το παράδειγμα του "Are You Still Dancing Can Can?", ένα απ' τα καλύτερα εγχώρια τραγούδια του '09 μέχρι στιγμής, απ' το "Timemachine" των Mary & The Boy / Felizol, που κι αυτό σύνθεση του Felizol ήταν. Ο Βεσλεμές κι ο Αλέξανδρος Βούλγαρης (The Boy), αλλά κι οι υπόλοιποι, Αλεξάνδρα Μπουσίου (Madame Bouche) κι Έκτορας Αποστολόπουλος (Dr Hector), έχουν πέρα από φιλμ κι εικόνες πάρα πολλά κοινά μεταξύ τους, είναι μέλη μίας γενιάς που φέρνει ξανά στην Αθήνα ένα διαφορετικό αέρα ταλέντου, πιο ισχυρό του συνηθισμένου. Μονάχα παρατήρηση θέλει κι οι πτυχές του αποκαλύπτονται από μόνες τους, είναι τακτικές, πάνε με την εποχή χωρίς να 'ναι δήθεν μπλοκμπάστερ.
Άτυπα, το "Birthdays" μπορείς να το χωρίσεις σε δύο μέρη. Στο πρώτο έχει μέσα τους Dr Hector, Sportex, The Boy, Madame Bouche και Σαβίνα Γιαννάτου. Στο δεύτερο τα λίγα με τη φωνή του Felizol συν τα ινστρουμένταλ μιας δηκτικής electronica, με πνευματώδες sampling και πλούσιες ιδέες στο μοντάρισμα. Σε αμφότερα, το mastering του Cristian Vogel απ' το στούντιο της Station 55 στην Μπαρτσελόνα μαζεύει πόντους ουσίας. Στο δίσκο περιλαμβάνονται και δύο κομμάτια ("Lullaby", "Green Room") απ' την ταινία "Ιστορία 52" του Αλέξη Αλεξίου. Αναγκαία επισήμανση, υπάρχει κι άλλη μία για το ατυχές εξώφυλλο.
Αν πριν την τελεία φέρω ως πληροφορίες και τις αναμενόμενες κυκλοφορίες από Steamcut και Sportex (κοινό πρότζεκτ Felizol, The Boy & Dr Hector), καθώς και το αμιγώς σόλο του The Boy, τότε αυτή η ομάδα από νωρίς οριοθετεί άλλα νοήματα και σημασίες. Που ενδεχομένως να καθορίσουν ό,τι συμβαίνει στα μέρη μας στο φινάλε της δεκαετίας, αλλά και να μην, σίγουρα είχαν πάρα πολύ καιρό να μας συμβούν έτσι.
