Αυτή τη φορά αποφάσισα να αφήσω στην άκρη την ξένη δισκογραφία και να αφιερώσω λίγο χρόνο στην εγχώρια. Αυτό διότι όντας Έλληνας πολίτης και έχοντας ιδιαίτερη προτίμηση στην hip-hop, σίγουρα δεν θα μπορούσα να αφήσω απαρατήρητο ένα νέο δίσκο από τους FF.C.
Επί της ουσίας... το "Κλασσικά ηχογραφημένα" είναι ένα album που αγγίζει κάθε διάθεση διότι, αν και τα θέματα των κομματιών διαθέτουν μια γερή δόση από ψυχοσυναισθηματική φόρτιση, μελαγχολία, προβληματισμό και νοσταλγία, παρ' όλα αυτά δεν απουσιάζει η αισιοδοξία, το χιούμορ και η απαραίτητη καυστικότητα που χρειάζεται για να περιγραφεί η καθημερινότητα και οι "ανησυχίες" των καιρών μας. Η προσέγγιση της πραγματικότητας της εποχής της παραπληροφόρησης, της οικονομικής σκλαβιάς, της κοινωνικής ανισότητας και του λανσαρίσματος προτύπων και ιδεών (Παραμύθι, Χρηματολαγνεία, Ριπή, 10 πόντους τακούνι...) διαδέχεται τις αναζητήσεις της παιδικής αθωότητας και της ψυχικής γαλήνης (Συζητώντας με εμένα) αλλά και τον ρομαντισμό (Όσα μου΄μαθες εσύ) με απόλυτη αρμονία δημιουργώντας ένα σύνολο με διάφορες δυναμικές που σε παρασύρει και σε βυθίζει στη σκέψη ενώ παράλληλα φορτίζει το περιβάλλον με αρνητικά ή θετικά κύματα που την οδηγούν.
Ακούγοντας εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι η ισορροπία έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα καθώς η μουσική παραγωγή συμπρωταγωνιστεί με την ερμηνεία και σε καμία περίπτωση δεν αναλαμβάνει το ρόλο ενός μουσικού υπόβαθρου όπως συνηθίζεται. Αντιθέτως είναι αυτή που δίνει μια κινηματογραφική διάσταση στην όλη υπόθεση.
Highlights... Έκπληξη προκαλεί η παρουσία του κομματιού 'Παραμύθι' το οποίο είχε λογοκριθεί από την προηγούμενη δισκογραφική εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν οι FF.C και έτσι δεν εμφανίστηκε στον αρχικό του προορισμό που ήταν το album "Υπ' όψιν". Επίσης μια αίσθηση αισιοδοξίας προσφέρει το "Πάρε λίγο φως" - πράγμα που είχα να αισθανθώ αρκετό καιρό (βλέπεις δε διανύουμε και την πιο αισιόδοξη εποχή). Τέλος το Όσα μου' μαθες εσύ (αυτό δεν περιγράφεται. Απλά ακούγεται)
Τελικά... το "Κλασσικά ηχογραφημένα" είναι ένα ολόφρεσκο album που αποδεικνύει ότι οι FF.C ευτυχώς παραμένουν μακριά από την παγίδα του κορεσμού που μαστίζει τα περισσότερα σχήματα με πολύχρονη παρουσία. Καλή ακρόαση.




