Come hell or high water
Ας πιάσουμε τη θεωρία Αργυρίου (βλέπε No Sin) περί χρησιμότητας της κριτικής δίσκων: το ψώνιο συντάκτης αποφάσισε να γράψει για το 'Come Hell Or High Water' αλλά την χρειάζεται κανείς την κριτική; Οι μουσικοί που έφτιαξαν το δίσκο πιθανώς δεν θα μάθουν ποτέ αν και τι γράφτηκε. Η εταιρία στην Ελλάδα μετά τις τρομερές πωλήσεις που θα έχουν κάνει μέχρι τώρα, υποθέτω ότι θα έχει πάψει να ασχολείται. Οι δισκοπώλες παρομοίως. Ο εκδότης σίγουρα θα με κράξει που από τα τόσα που βγήκαν τελευταία πήγα και θυμήθηκα τους Flowers of Hell, άσε που έχει και κάτι μήνες που κυκλοφόρησε. Όσο για τους αναγνώστες, τι να πω. Όσοι ασχολούνται με άγνωστα γκρουπ, που βαθμολογούνται κάτω του 8, και έχουν ονόματα με λουλούδια και διαβόλους, έφτασαν μέχρι εδώ και συνεχίζουν την ανάγνωση.
Δεν αποτελεί φρέσκο νέο ο συνδυασμός space rock με shoegaze. Το πρώτο όνομα που έρχεται στο μυαλό είναι οι Spacemen 3. Και κατά σύμπτωση αυτό (και όχι οι πιο σύγχρονοι Pacific UV, ας πούμε) είναι και που σου μένει στο μυαλό αφού ακούσεις τους Flowers of Hell. Που ούτε space rock, ούτε shoegaze είναι, αλλά να... Η άπλα του ήχου τους είναι τέτοια που ψάξε - ψάξε για αναφορά στο 'space' θα καταλήξεις. Και η ενδοσκόπηση μαζί με "wall of sound" (όχι από κιθάρες απαραίτητα) στο shoegaze θα σε στείλει. Προσοχή όμως, μην πάει το μυαλό σας σε dream pop ή τίποτε παρόμοιο. Οι Flowers of Hell δείχνουν να έχουν πάρει διαζύγιο από οτιδήποτε ποπ. Τους αρέσει η συμφωνική, και δεν εννοώ συμφωνική ροκ όπως οι Muse αλλά κάτι πιο κοντά σε Stravinsky. Γι αυτό άλλωστε μαζεύτηκαν 16 μουσικοί, γεμίζοντας τις συνθέσεις με έγχορδα και πνευστά. Οι αργές αναπτύξεις με σταδιακή αύξηση της έντασης, και το παιχνίδι με ένταση και αποσυμπίεση μοιάζουν δανεισμένα από Godspeed! Προσθέστε ψυχεδέλεια (τι διάολο, Flowers of Hell λέγονται), μια διασκευή στο 'Darklands' των Jesus And Mary Chain και επειδή όσο περιγράφω τόσο θα σας μπερδεύω, πηγαίνετε κι ακούστε το δίσκο μπας και βγάλετε άκρη. Και δεν θα χάσετε.
Οι Flowers of Hell είναι anti-supergroup. Αποτελούνται από μουσικούς της συμφωνικής του Toronto, των Patti Smith Group, Spiritualized, Spacemen 3, British Sea Power, Bat For Lashes, Broken Social Scene, Earlies, Guided By Voices, Clientele, Do Make Say Think, Hidden Cameras, Tindersticks και άλλων. Αλλά όχι από τις φίρμες. Μέλη τους είναι μη διάσημοι, διάσημων γκρουπ. Ψυχή της όλης φάσης είναι κάποιος Greg Jarvis, ο οποίος εμφανίζει συναισθησία, ένα νευρολογικό φαινόμενο όπου ανακατεύονται η ακοή με την όραση με αποτέλεσμα να "βλέπεις ήχους". Η πληροφορία αυτή ίσως κάνει το υπερφιλόδοξο εγχείρημα να θεωρηθεί αφελές. Αλλά δεν είναι. Ίσα-ίσα που αν κάτι μπορείς να του προσάψεις είναι ότι καμιά φορά είναι παραπάνω ελεγχόμενο από όσο χρειάζεται. Οι Flowers of Hell δεν είναι ακριβώς απρόβλεπτοι αλλά σίγουρα έχουν ποικιλία και αντιθέσεις στον ήχο τους. "Παιδεύονται" να ταιριάξουν στιλ και ατμόσφαιρα και τα καταφέρνουν.
