N' ecoutez pas
Tρίτο στούντιο άλμπουμ για τους Fly Pan Am και θα περίμενε κανείς ότι η κολλεκτίβα θα έκανε το θαρραλέο βήμα προς την αιωνιότητα, μετουσιώνοντας το εν δυνάμει σκοτεινό και θορυβώδες υλικό των προηγούμενων δύο δίσκων τους σε κάτι πιο ώριμο, τεχνοκρατικό, μελωδικό (;) και ίσως πιο προσιτό στον μέσο ακροατή. Eις μάτην... Aκόμη και τα πιο εξειδικευμένα αυτιά της σύγχρονης μουσικής σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Tο "N'ecoutez Pas" κυριολεκτικά δεν ακούγεται.
Aυτό που μου προκαλεί έκπληξη είναι το γεγονός ότι, σε σχέση με το προηγούμενο δεύτερο άλμπουμ της μπάντας, τα πράγματα δείχνουν να εκτροχιάζονται επικίνδυνα. Στο "Ceux Qui Inventent N'ont Jamais Vecu" οι Fly Pan Am είχαν αφήσει να αιωρείται η υποψία ότι δεν είχαν καταφέρει να βάλουν σε σωστή σειρά τις βιομηχανικές τους ιδέες και ότι το τελικό αποτέλεσμα τους αδικούσε, παρά το γεγονός ότι μας γέμιζε προσδοκίες για κάτι πιο εξελίξιμο στο μέλλον. Οι συγκρίσεις με τη φιλοσοφία των Black Dice και των Godspeed (ο κιθαρίστας των οποίων Roger Tellier-Craig αποτελεί την ηγετική φιγούρα της μπάντας) δεν είναι άτυχες. Φαίνεται ότι αυτό που κυριαρχεί στην σκέψη των συγκεκριμένων μουσικών είναι η καταστροφή των κανονικών μουσικών δομών και όχι μια εναλλακτική προσαρμογή τους στις ακραίες ηχητικές επιδιώξεις τους. H μοναδικότητα των Sonic Youth πλανάται σαν φάντασμα πάνω από τη μπάντα - εκεί όμως όπου οι Sonic Youth μετέτρεψαν με μαγικό τρόπο τον θόρυβο σε ποπ, οι Fly Pan Am αντιστρέφουν οποιαδήποτε μελωδία σε θόρυβο.
Στο 'N'ecoutez Pas' περιλαμβάνεται πολύς θόρυβος. Τα κομμάτια κυμαίνονται από αλλοπρόσαλλες μινιατούρες (Buvez Noa Larmes De Metal, Le Faux Pas Aimer Vous Souhaite D'etre Fullement Ami) έως εντεκάλεπτα μαρτυρικά έπη (Autant Zig-Zag, Tres Tres 'Retro'). Παραδόξως, αυτά τα τελευταία είναι τα μοναδικά κομμάτια του άλμπουμ που μπορούν να ακουστούν με τη μικρότερη δυσαρέσκεια. Το Tres Tres 'Retro' είναι ο ύμνος του άλμπουμ και ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχει γράψει η μπάντα καθ' όλη την ιστορία της. Η διαπίστωση αυτή προκαλεί επιπλέον εκνευρισμό. Γιατί άραγε δεν ακολουθήθηκε ένας πιο συγκεκριμένος σχεδιασμός; Γιατί δεν ακούγονται και τα υπόλοιπα κομμάτια του N'ecoutez Pas με την ίδια "ευκολία"; Tο πιο πιθανό είναι ότι η μπάντα επιθυμεί να ακολουθήσει αυτόν τον μουσικό δρόμο και δεν βρίσκεται στις προθέσεις της η σύνθεση και η εκτέλεση με την παραδοσιακή έννοια του όρου.
Η αρχική και η τελική εντύπωση που αφήνει το 'N'ecoutez Pas' είναι η αυτή. Όσες ευκαιρίες και αν έχει πάρει από τη φιλόξενη λέιζερ-ακτίνα του υδρογονοπυρηνικού cd player μου, τις έχει πετάξει στα σκουπίδια. Tο Tres Tres 'Retro' ανήκει ήδη στα best κομμάτια της χρονιάς, όλα τα υπόλοιπα τα θεωρώ ασκήσεις βιομηχανικού ύφους που δεν έχουν συγκεκριμένο στόχο. Γέρασα; Kουράστηκα; O νους μου μυρμηγκιάζει ακόμη από τις διεξοδικές διατριβές στον κυκλοφορημένο θόρυβο των τελευταίων 25 ετών. E, ο θόρυβος του 'N'ecoutez Pas' δεν αντέχεται με τίποτα. Συστήνεται μόνο στους αμετανόητους και πορωμένους.
