Η Francoiz Breut είναι η Γαλλίδα που στο live-DVD 'World Drifts In' των Calexico τραγουδάει στο 'Ballad of Cable Hogue' και το δικό της 'Si Tu Disais'...
Προσπάθησαν να τη στριμώξουν στη "nouvelle chanson" μόδα, μαζί με διάφορους δήθεν ρομαντικούς, σοβαροφανείς και ομφαλοσκόπους (βλέπετε είναι "έθνος ανάδελφον" οι Γαλάτες όπως κι εμείς). Τα τελευταία χρόνια βάλθηκαν να μας πείσουν για την ανάκαμψη του τραγουδιού τους, υπό τον όρο "nouvelle chanson". Από όσα άκουσα, η φάση μου θυμίζει το λεγόμενο "καλό ελληνικό τραγούδι": αυτό που θα μπορούσε να έχει χορηγό την ΕΡΤ ή το Mega, νταβατζήδες κάποιους της αμέσως προηγούμενης - ατυχήσασας δυστυχώς - γενιάς του "ποιοτικού", και παρατρεχάμενους διάφορους που ελπίζουν ότι κάτι θα πουλήσουν.
Σ' αυτόν τον τρίτο δίσκο της, με το λυρισμό, την ευρύτητα των μουσικών επιλογών και το άνοιγμά της σε Γάλλους και ξένους μουσικούς η Francoiz Breut επιβεβαιώνει ότι θα έπρεπε να αποτελεί σημείο αναφοράς του γαλλικού τραγουδιού και όχι να κατατάσσεται σε ένα ενδεχόμενο κίνημα ανάκαμψής του. Εδώ συναντιούνται η γαλλική pop με το αμερικάνικο folk-pop. Και αυτή τη φορά η Francoiz εκτός από γαλλικά και αγγλικά τραγουδάει και από ένα τραγούδι σε ιταλικά και ισπανικά. (Μόνον τους Έλληνες άφησε παραπονεμένους). Οι ενορχηστρώσεις σε σχέση με τη συμφωνική πολυτέλεια του προηγούμενου δίσκου της, 'Vingt a trente mille jours', έχουν μεγαλύτερη ποικιλία και είναι περισσότερο φροντισμένες. Η ειρωνική, αισθησιακή και όσο χρειάζεται σνομπ ερμηνεία της Breut απογειώνει τραγούδια όπως το 'Over all', ντουέτο με τον Joey Burns των Calexico (γραμμένο από τους Σουηδούς Herman Dune), το 'Km 83' του Dominique Ane, και το 'La Vie Devant Soi' του Federico Pellegrini, τραγουδιστή και κιθαρίστα των σχετικά άγνωστων Little Rabbits. Ηλεκτρονικά στοιχεία συναντάμε στο 'La Boite De Nuit', γραμμένο από τον Philippe Poirier των Kat Onoma και στο ισπανόφωνο 'Cludad Del Mar'. Η απόδοση του 'Le premier bonheur du jour', κλασική pop επιτυχία της Francoise Hardy στα 60s, απέχει πολύ από τις άνοστες επανεκτελέσεις τραγουδιών της περιόδου. Άλλωστε, αυτό που κάνει το 'Une Saison Volee' κάτι περισσότερο από απλά ένα συμπαθητικό δίσκο είναι το ότι η Breut έχει έντονη προσωπικότητα και αποφεύγει τα στερεότυπα και τα αδιέξοδα.
Σπάω το κεφάλι μου να βρω την αντίστοιχη Francoiz Breut στην Ελλάδα και δεν μου βγαίνει τίποτε.




