Cosmic peekaboo

Θυμάμαι τους Free Design από τις συμμετοχές τους στις συμπαθητικές συλλογές της εταιρείας τους. Οι Free απλώνονταν, όπως και οι περισσότεροι σύλλογοι, προς μία βρετανοθρεφή swingy - jazzy σεμνή ποπ. Κι όμως, αυτό το συγκρότημα ξεκίνησε πριν από μία 35ετία και είχε τη δική τροχιά στο 1967-1973 σύμπαν : οι πέντε αδελφοί Dedrick έβγαλαν 6 άλμπουμ στην Project 3.

Τώρα οι τρεις από αυτούς και πολλοί άλλοι συνεπικουρούντες φαίνεται πως εκεί υπηρετούν ένα άλλο είδος που ομολογουμένως σπανίζει στα ποπ σούπερ μάρκετ. Αυτό της «ανόθευτης» φολκ, μιας φολκ τόσο ασπρουλιάρικης που ορισμένες φορές ακούγεται σαν α καπέλλα. Τέτοιες φολκοειδείς προσπάθειες όταν δεν είναι αμιγώς τραντίσιοναλ, φέρνουν προς τις γνωστές τους 60ς φολκ ροκ μπάντες και τα συναφή. Έτσι κι εδώ, με φωνές που αγαπούν τόσο την Sandy Denny όσο και την ... Julie Andrews, οι Free Design μοιάζουν να προσπαθούν απλά να μην τους βαρεθούμε. Στις καλύτερες στιγμές έχεις folky tunes που θα μπορούσαν να προέρχονται από βρετανική σειρά ή παιδικό μιούζικαλ και στις χειρότερες νομίζεις ότι είσαι παρών σε κάποια γιορτή αγγλικής επαρχιακής πόλης, όπου όλοι μαζεύονται και τραγουδούν ευπρεπή «παρεϊστικα» τραγούδια.

Αυτή η σχεδόν χορωδιακή φολκ μοιάζει σκονισμένη και παλιομοδίτικη. Θυμηθείτε και την αντίστοιχη προσπάθεια των Chumbawamba στο 'Εnglish Rebel Songs' και τις μονότονες παραδοσιακές ακαπέλλες τους : δεν τράβηξαν με τίποτα. Ομοίως κι εδώ, πριν συμπληρωθεί το δίλεπτο κάθε κομματιού έχεις ήδη βαρεθεί.