Lope and Antilope

Υπάρχουν ορισμένες περιοχές που κερδίζουν το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού, όταν εκείνο διαβάζει δισκοκριτικές. Για παράδειγμα: Μάντσεστερ, Βερολίνο, Νέα Υόρκη, Μπρονξ, Ντιτρόιτ, Βαρκελώνη, Μασσαλία, Μαλί, 14ο Διαμέρισμα Σαχάρας, Ιωάννινα. Πόλεις που κερδίζουν στα σημεία άλλες πόλεις, οι οποίες δεν έτυχε να περάσουν στη ιστορία ως μουσικομάνες.

Οι Get the Blessing είναι ένα τζαζ κουαρτέτο από το Μπρίστολ, οι οποίοι στο ντεμπούτο τους το 2008 (All is Yes, ως Blessing), πήραν το πρώτο βραβείο από το BBC στα Jazz Awards 2008.

Ναι αλλά ο προσδιορισμός τους ως τζαζ κουαρτέτου φαίνεται αρκετά λειψός για να περιγράψεις με αρκετή σαφήνεια τον ήχο τους. Αν δεχτούμε ότι η τζαζ του 21ου αιώνα είναι ένα είδος συνεχώς μεταβαλλόμενο το οποίο δεν σταματά να δέχεται επιρροές από άλλα είδη, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στον αρχικό χαρακτηρισμό. Ωστόσο, τείνουμε να γινόμαστε περισσότερο περιγραφικοί για τις νέες μουσικές. Στα μισά του Lope and Antilope είχα κάνει τη διάγνωση μου. Ένα ωραίο ροκ άλμπουμ. Οπότε καταλήγουμε στη τζαζ-ροκ. Τι άκουγε η Αφροδίτη Μάνου στο φολκσβάγκεν της πριν τριάντα χρόνια, άραγε; Ίσως κάποιο κομμάτι του Ζάππα!

Οι Get the Blessing είναι οι Jim Barr (μπάσο), Clive Deamer (ντραμς), Jake McMurchie (σαξόφωνο) και Pete Judge (τρομπέτα). Μια κλασσική τζαζ ορχήστρα, σκέφτεσαι, πριν τους ακούσεις και πριν ρίξεις στη συνέχεια μια ματιά στα μικρά γράμματα που συνοδεύουν το βιογραφικό τους. Ο Jim Barr και ο Clive Deamer έχουν συνοδέψει σε συναυλίες πολλά σχήματα. Αυτό όμως που ιντριγκάρει ακόμα και εκείνους που μπορεί να μην τους ενδιαφέρει το θέμα της τζαζ-ροκ, είναι ότι έχουν πάρει μέρος στη rhythm section των συντοπιτών τους και καμάρι του Μπρίστολ, Portishead. Και να μην θες, δεν μπορείς παρά να λάβεις υπόψη σου αυτή την συνεργασία, πόσο μάλλον όταν σε προηγούμενες δουλειές, όσο και στο Lope and Antilope, εμφανίζεται ο κιθαρίστας των Portishead Adrian Utley.

Η μουσική των Get the Blessing σε αυτό το άλμπουμ (έχουν προηγηθεί αλλά τρία), διακατέχεται από το πνεύμα της τζαζ της δεκαετίας του '60, αλλά και από το Bitches Brew του Miles (Απρίλιος του 70) φτάνοντας μέχρι και την σκηνή του Μπρίστολ - και όχι μόνο. Γιατί αν τελικά μπεις στη διαδικασία να ψάξεις μέχρι το μεδούλι από πού ξεκινάει και που τελειώνει η μουσική τους, θα χάσεις τα αυτονόητα. Να ευχαριστηθείς κάτι καινούριο χωρίς να μπλέξεις αμέσως στις παραπομπές. Kαι η ροκ; Αν σε ένα φεστιβάλ ροκ βρίσκεται πάνω στη σκηνή μια τετραμελής μπάντα, με όλες τις προδιαγραφές που απαιτούν οι περιστάσεις, και το κοινό από κάτω έχει ενθουσιαστεί και η επόμενοι που ακολουθούν είναι οι Get the Blessing, κανείς δεν θα πει "ρε παιδιά σε λάθος φεστιβάλ ήρθαν"! Εντάξει, κάποιοι ίσως να το πουν!

Ο Jake McMurchie και ο Pete Judge είναι τα χρώματα του Lope and Antilope. Είναι το πρώτο βλέμμα σε ένα πίνακα, που πολλές φορές είναι καθηλωτικό. Τα πνευστά τους είναι εκείνα που σε οδηγούν σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ. Ο κοφτός και συνάμα δυναμικός τρόπος με το οποίο γεμίζουν τον αέρα οι φράσεις τους, είναι ακόμη μία συνέπεια αυτής της ροκ αίσθησης που περιβάλει το άλμπουμ.

Και οι δέκα συνθέσεις των Get the Blessing είναι ιδιαίτερες. Αν και σε όλες συναντάμε τη διάθεση τους για πειραματισμό, παρόλα αυτά είτε γιατί σε παρασύρουν οι μελωδικές τους γραμμές είτε για κάποιον άλλο λόγο που δεν είναι αναγκαίο να μπορούμε να τον εξηγήσουμε, στο τέλος δεν είναι η εξάντληση μιας δύσκολης ακρόασης αυτό που σου έχει μείνει, αλλά η διάθεση να επαναλάβεις τη διαδικασία.

H Naim Records έχει τα τελευταία δύο χρόνια ένα σωρό πολύ καλές κυκλοφορίες. Πέρυσι οι Sons of Kemet κέρδισαν τις εντυπώσεις, φέτος προς το παρόν, εστιάζουμε στους Get the Blessing.