Ψυχή βαθιά
"Η μουσική αυτού του cd είναι αφιερωμένη στη μνήμη των γονιών μου και του δασκάλου μου, σκηνοθέτη Νίκου Νικολαΐδη", δηλώνει στο ένθετο ο αναβαπτισμένος συνθέτης και κάποτε βαθιά ψυχή των Τρυπών. Πολύ βαρύ το φορτίο του Βούλγαρη κι ακόμη βαρύτερο του Αγγελάκα που "έψαξε τις μνήμες και τον απόηχό τους σε όλον το Γράμμο και το Βίτσι, στα δασωμένα, στις κρυφές κόγχες, στα γκρεμισμένα χωριά", όπως λέει ο σκηνοθέτης γι' αυτόν.
Τι περιέχει; Πολυφωνικά και μοιρολόγια [από το σχήμα Διώνη] που ανακαλούν διονυσιακά το τοπίο να σκεπάσει πληγές [κομμάτια 5, 11, 15, 19]. Ορχηστρικά [4, 8, 10, 14, 18] και βουκολικά [3, 6, 13]. Κιθαριστικά με έναν μινιμαλιστικό πέπλο μικροθορύβων να τα λερώνει [2, 8, 13, 16]. Αγωνιστικά εμβατήρια [1, 7]. Μακεδονίτικα [9, 12]. Ένα θλιμμένο τσέλο για έναν βουβό Βέγγο [17]. Σκόρπιες φωνές μαρτύρων από τα ντοκιμαντέρ του Μανθούλη [Ο ελληνικός εμφύλιος] και της Αλίντας Δημητρίου [Η ζωή στους βράχους]. Κι ένα αποκορύφωμα όπου σμίγουν, είδη φωνές, κιθάρα και Γιάννης [20]:
Έρημα βουνά / άστρα σκοτεινά / που ήσυχα η καρδιά σας κλαίει
Σας ακούω κρυφά / σας μετράω ξανά / κι η φωτιά μου σιγοκαίει.
Η ανασκευή του εμβατήριου των δημοκρατικών δυνάμεων [7] είναι μια περίεργη περίπτωση. Φαντάζομαι πώς θα ένιωσαν κάποιοι αριστεροί που ο Αγγελάκας το συμπλήρωσε στιχουργικά, αποδίδοντας εύσημα και τιμές στις αγωνίστριες συντρόφισσες: "Αντάρτισσες του ονείρου θυγατέρες / δε σας τρομάζουν οι σφαίρες / Στο χτήνος ορμάτε / Ψυχή βαθιά / για δίκιο τιμή λευτεριά". Περιμένω θύελλες αντι/δράσεων να ξεσπάσουν! Κι έτσι να υπερβούμε τα εσκαμμένα και τα παραχωμένα.
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει και στα δυο μακεδονίτικα. Το 9ο κομμάτι [Οπισθοχώρηση, σαν μουσικός επικήδειος] όπου ξεσαλώνει η μπάντα του [Σιώτας, Μαρίνος, Λαζαρίνος, Αβραμίδης, Βελιώτης, Χαρμπίλας] και το ομώνυμο 12ο όπου ακούμε την παραδοσιακή ορχήστρα Λόζιος κι' Ανακατωσιά να ξεδιπλώνει τη βαριά χάλκινη χορευταράδικη μεγαλοπρέπειά της. Ιδιαίτατη μνεία στους δυο ηχομάστορες Τίτο Καργιωτάκη και Χρήστο Χαρμπίλα που έκαναν εξαιρετική δουλειά.
Τα αγαπημένα μου; Θα μαντέψατε ήδη την "Οπισθοχώρηση", και τα τελεσίδικα "Έρημα βουνά". Όμως το κρυμμένο διαμάντι λέγεται "Βόλτα στο δάσος" [το 13] όπου αναπτύσσεται το βασικό θέμα με όλες τις ιντριγκαδόρικες τζιριτζάντζουλές του. Χωρίς να σημαίνει πως δεν με άγγιξε βαθιά και το ομότιτλο με την ταινία 2ο θέμα. Κάθε υποτροπή χρειάζεται μια "τροπή" για να την υποθάλψει.
