The soft touch
Με ανησυχεί ο εφησυχασμός. Ακόμη και στην προκείμενη περίπτωση που πιθανές και αντικειμενικές δυσκολίες οδηγούν σ' ένα ημιτελές (ακόμη και ανυπόστατο) album, δεν βρίσκω επαρκείς δικαιολογίες για τα αποθέματα συντηρητισμού που μαζεύουν εδώ οι ιταλοί φίλοι μας. Ούτε και για την αμνημοσύνη τους σχετικά με το πλάτος του πεδίου που οι ίδιοι κέρδισαν με το εξαιρετικό περσινό τους. Επιβεβαιώνοντας και στο studio τις κοιλιές ανωριμότητας που παρακολουθήσαμε στο αθηναϊκό τους κονσέρτο, την περασμένη άνοιξη (παραδεχτείτε τες, επιτέλους!).
Για να τα ξαναρίξουμε όμως, μπας και κάτι αλλάξει στο μέτρημα και τώρα μας βγουν ...
Δύο νέες συνθέσεις, ακριβώς με την φόρμουλα που δοκίμασαν γράφοντας τα 'Pet Life Saver' και 'Little Victories', τα τραγούδια δηλαδή του 'Rise And Fall Of Academic Drifting' cd. Παρόλο όμως που το 'The Soft Touch Of Berlin Guitarfalling' εμμένει στην αμερικανική εκδοχή περί κιθαριστικής pop μπαλάντας, το 'Malmoe (...my supreme idea of love)' μας βυθίζει σε μια υπνωτική ατμόσφαιρα και αμφότερα σηκώνονται απ' τις όμορφες ενορχηστρώσεις και την ευτυχή παραγωγή, δεν ξεφεύγουν απ' την μοίρα των άτολμων (να πω δειλών;) συνθέσεων και της αναποτελεσματικής δευτερολογίας. Τα φωνητικά τα αναλαμβάνουν πάντως πετυχημένα οι καλεσμένοι Kaye Brewster, Emidio Clementi και ο Luca G στο τρίτο κομμάτι, μια διασκευή του, έτσι κι αλλιώς αμφισβητήσιμου, 'Floor Pile' της Shannon Wright, το οποίο έρχεται να κουμπώσει στο ίδιο hype. Ξεπεράστε επίσης συνοπτικά την ανασχεδιασμένη σε trip-hop, αλλά αδύναμη, εκτέλεση του C-Kid στο 'Pet Life Saver' που ακολουθεί αμέσως μετά, και ακουμπήστε τα δύο επτάλεπτα videos. Ίσως ό,τι πιο ενδιαφέρον κρύβει αυτή η κυκλοφορία, τελικώς. Το πρώτο έχει ένα δραματικό συμβολισμό, στην παιδική του αρμονία και καθαρότητα, με εξαιρετική δουλειά απ' τον σκηνοθέτη Sirio Zuelli και τον φωτογράφο Enrico Gabbianelli. Το δεύτερο, τολμηρότερο, στροβιλίζεται στις αισθησιακές υποψίες και ενοχές, ανάμικτων (πραγματικότητας και ονείρου), με τονισμένες τις πληγές και την μοναξιά. Αυτά όμως είναι συμπληρώματα, έτσι; Και μάλλον άθελα φτάσαμε να ψάχνουμε την αξία εκεί όπου, λογικά, δεν θα έπρεπε.
Εν αναμονή του νέου τους μεγάλου album (κάπου στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2003, απ' ό,τι μαθαίνω), το οποίο ευκρινώς ξεπερνά κατά πολύ την σημασία ενός τυχαίου σημείου σε μια καμπύλη κρισιμότητας. Και εντονότερα μετά απ' το παρόν ''ατύχημα''. Συνολικά, καλώς ή κακώς ...
