Μα αν είσαι από εκεί

"Όταν ο άνθρωπος σκέφτεται, απομακρύνεται απ' αυτό που προσπαθεί να κατανοήσει. Η αίσθηση του να νοιώθεις υπάρχει εδώ και τώρα, όταν δε διακόπτεται και δεν ανατέμνεται από ιδέες και έννοιες. Τη στιγμή που σταματάμε ν' αναλύουμε και παραιτούμαστε από την προσπάθεια, αρχίζουμε πραγματικά να βλέπουμε, να αισθανόμαστε - ως σύνολο. Δεν υπάρχει αντικείμενο ή υποκείμενο δράσης, παρά μόνο η ίδια η δράση. Βίωσα την αίσθηση - και την ένοιωσα στην πληρότητά της χωρίς να την κατονομάσω. Στο τέλος, το εγώ και η αίσθηση συγχωνεύτηκαν κι έγιναν ένα. Το εγώ δεν αισθάνεται. Πλέον χωρισμένο από το εσύ και η όλη ιδέα του να εκμεταλλευτώ ή να κερδίσω κάτι από κάτι άλλο γίνεται παράλογη. Όσον αφορά εμένα, δεν έχω άλλον εαυτό (πόσο μάλλον σκέψη), από την ενότητα των πραγμάτων την οποία αντιλαμβανόμουν εκείνη τη στιγμή."

Ο δίσκος των Γκέτο είναι "παρά κάτι" αριστουργηματικός. Θα μπορούσα να τελειώσω εδώ την κριτική μου αλλά το μάτι του εκδότη του περιοδικού είναι τίγκα στο ερωτηματικό μ' αυτό το "παρά κάτι".

Ωραία! Ας εξηγηθούμε λοιπόν! Οι: Γιώργος Αθανασιάδης (μπάσο, φωνή) Ασκληπειός Ζαμπέτας (κιθάρα, φωνές), Γιώργος Παπάζογλου (κιθάρα, κρουστά, φωνή), Γιώργος Τόλιος (τύμπανα, κιθάρα, κρουστά, φωνή) είναι έμπειροι μουσικοί, στα σίγουρα. Τα γκρουπ τους, Τρύπες και Big Sleep έχουν διαγράψει λαμπρές τροχιές στην ελληνική δισκογραφία. Οι Τίτος Καρυωτάκης και Χρήστος Χαρμπίλας είναι επίσης έμπειροι παραγωγοί. Το στούντιο που ηχογράφησαν οι Γκέτο έιναι πολύ καλό. Το εξώφυλλο και γενικά το όλο πακετάρισμα είναι άψογο. Υπεύθυνοι γι' αυτό οι Ελίνα Στελετάρη και Σίμος Σαλτιέλ.

Αυτό το "παρά κάτι" λοιπόν κινείται πάνω σε δύο άξονες: α) Η παραγωγή: Βαρυφορτωμένη, με άχρηστα μπιχλιμπίδια που αφαιρούν, πιστεύω, σημαντικά πράγματα απ' τη δύναμη του γκρουπ. β) Οι στίχοι: Δε θα κρίνω αν είναι σπουδαίοι - είναι! - ή όχι, κι αν είναι ψαγμένοι -είναι!- ή όχι. Πιστεύω πως όταν διαθέτεις την καλύτερη φωνή στην Ελλάδα, αυτήν του Αποστόλη του Δαδάτση, είναι σημαντικό να του αναθέσεις να δουλέψει ο ίδιος κάποια πράγματα όσον αφορά το λόγο. Στον τομέα αυτό τα πάντα θα μπορούσαν να κερδιθούν στον α' γύρο και όχι στον β'. Η αμεσότητα εξάλλου που διέθετε η στιχουργική των Εκτός Ελέγχου είναι απαράμιλλη και σημείο αναφοράς ως σήμερα.

Δε θέλω να γκρινιάξω άλλο! Την επιστροφή του Αποστόλη στη δισκογραφία την περίμενα πώς και πώς, εδώ και χρόνια, κι αυτό είναι κάτι που το ξέρουν όλοι. Ο Δαδάτσης διαθέτει ένα τέτοιο λαρύγγι, που και το βήξιμό του ακόμα διαγράφει μονοκοντυλιά τις μισές ροκ φωνές! Χαίρομαι ιδιαίτερα που τα καταφέρνει εξίσου καλά και στα funky κομμάτια, και στις μπαλάντες, και στα ποπ που διαθέτει το cd των Γκέτο. (Όχι ότι είχα αμφιβολίες, ότι δε θα τα κατάφερνε!)

Η χρονιά του 2003 μπήκε και προχωράει με τους καλύτερους οιωνούς. Οι Deus ex Machina, οι Bullets, οι Γκέτο είναι υπεύθυνοι γι' αυτό. Άντε με το καλό να μπούνε στο στούντιο και τα Μωρά στη Φωτιά γιατί μας έχουν λείψει.

"Δε μπορώ να νοιώσω μέσα από ένα διανοητικά καθορισμένο πρότυπο - και η ουσιώδης ποιότητα του να νοιώθεις τη ζωή βρίσκεται απλά στην ίδια αίσθηση του να ζεις. Όταν διασκεδάζεις, μην αποτραβιέσαι για να εξετάσεις αν κερδίζεις τα μέγιστα από την κατάσταση. Ή μην προσπαθείς να κάνεις τον εαυτό σου να νοιώσει ευτυχισμένος - απλά να σου αρκεί που είσαι ευτυχισμένος."

Υ.Γ. Τα λόγια εντός των εισαγωγικών στην αρχή και το τέλος του κειμένου είναι του Grand Master Bruce Lee από το βιβλίο του "Jeet Kune Do - Bruce Lee's Commentaries on the Martial Way" των εκδόσεων Ακτή-Οξύ Ε.Π.Ε., μετάφραση Θεόδωρος Παπαδόπουλος.