Earthquake glue
Επειδή θέλουμε πάντοτε άλλους λόγους έξω και μακριά απ' την πολιτική, το Dayton του Ohio θα είναι επί μονίμου λήμμα στις μουσικές εγκυκλοπαίδειες ως η ιδιαίτερη πατρίδα των Guided By Voices. Στην εικοσάχρονη πορεία τους από το 1983, οπότε και σχηματίστηκαν, έχουν να παρουσιάσουν μια ογκώδη δισκογραφία (όποιος την κατέχει στο σύνολό της πάει για βραβείο!) και από τα κατά καιρούς line-ups τους έχουν περάσει πάνω από πενήντα διαφορετικά μέλη.
Αφού υπάρχουν ακόμα λοιπόν, οι Guided By Voices του 2003 μπορούν κάλλιστα να θεωρηθούν ως το σχήμα του Robert Pollard (ο μόνος από τα ιδρυτικά μέλη) μαζί με κάποιους φίλους - ασχέτως αν στην τωρινή τους φάση έχουν στις τάξεις τους τον κιθαρίστα Doug Gillard (με παρελθόν σε Death Of Samantha και Cobra Verde). Ποτέ δεν θα αντιμετωπιστεί ως εφάμιλλος του Tobin Sprout.
Το 'Earthquake Glue' ασφαλώς και δεν είναι το ναδίρ της μπάντας. Υπό κάποια αντιμετώπιση (πρίσμα το λέγαμε παλιότερα) στέκεται ως ένα αξιοπρεπές rock album, με όλα τα αναχρονιστικά κλισέ του, τις προβάλλουσες σκληρές κιθάρες του, την περισσότερο άγρια Michael Stipe ερμηνεία και την ενέργεια σε ρόλο μέντορα (εξάλλου όλα αυτά είναι και η παράδοση του χώρου, μην το ξεχνάμε). Παραμένει, όμως, ακόμα και όταν απομονώσουμε τις διαλεγμένες καλές του στιγμές ('Mix Up The Satellite', 'Dirty Water', 'Dead Cloud', 'Beat Your Wings', 'The Best Of Jill Hives', 'A Trophy Mule In Particular', 'Secret Star' - το μισό album δηλαδή, με μερικά να θυμίζουν ακόμα και σκληρότερους The Jam!) ως κάτι πεπαλαιωμένο στα όρια του γραφικού. Το σωσίβιό του είναι από μόνο του το γεγονός πως στέκεται σε πολλά αυθεντικό και σίγουρα η rock κοινότητα βρίσκεται σε τέτοιο εφησυχασμό στην εποχή μας που κάθε, έστω και ρακένδυτη, προσπάθεια όπως αυτή χρήζει προσοχής και ενδιαφέροντος.
Είναι σεβαστό το ότι ο Robert Pollard γράφει πια πρωτίστως από εσωτερική επιθυμία και ενίοτε πετυχαίνει να έχει και απρόσμενα φωτεινή έμπνευση ('The Best Of Jill Hives', το σπουδαιότερο από τα τραγούδια των Guided By Voices εδώ και αρκετό καιρό). Είναι πιθανότατα κομμάτι της ισορροπίας του. Εντούτοις, όμως, τις περισσότερες φορές έχει εξαντληθεί, τόσο θεματικά, όσο και σε επίπεδο ανατρεπτικότητας και αιφνιδιασμού. Αν αυτό το cd των δεκαπέντε τραγουδιών, σε αυτή του τη μορφή, έβγαινε από ένα νέο σχήμα ασφαλώς και θα αντιμετωπιζόταν με επιείκεια. Ίσως και να προβαλλόταν κιόλας. Τώρα μπαίνει σαφώς ο προβληματισμός αν μετά από τόσα πολλά χρόνια οι Guided By Voices συνεχίζουν να έχουν αποθέματα. Και η απάντηση είναι μάλλον αρνητική, από πολλές πλευρές. Το παρόν album είναι η αναλαμπή (όντως το περιεχόμενό του έχει μερικά θετικά σημεία) ενός σχήματος που έδωσε προ πολλού οτιδήποτε περιμέναμε απ' αυτό.
Ειρήσθω εν παρώδω πάντως, το 'Earthquake Glue' ακόμα και όταν είναι καλό, είναι δυσανάλογο και ρυτιδιασμένο. Και μόνο στις ηθικές μας αρχές η ακρόασή του δεν συγκρίνεται με αυτή του νέου δίσκου των Cheap Trick ή των The Young Fresh Fellows, αν υπήρχαν ακόμη. Είναι τόσο ίδια όμως κατά βάθος. Μα τόσο ίδια.
