Artificially flavoured

Από τη Γαλλική 'Les disques aquatic' ο Simon και ο Andy Hyplar, αφού μεταξύ άλλων ευχαριστήσουν το Γιώργο Χατζηνάσιο και το Μίμη Πλέσσα για την έμπνευση, φαντάζονται πως θα έπαιζαν οι Saint Etienne αν είχαν αναλάβει να γράψουν εκείνοι τη μουσική των Cafe del mar. Ζεστά ηλεκτρονικός, καμουφλαρισμένα συμβατικός μα περισσότερο επικίνδυνα μυοχαλαρωτικός και ηδονικός, ο ήχος των Hyplar θα μπορούσε να ντύνει κάποια διαφήμιση του Martini, να γδύνει μια ημιζαλισμένη bon viveuse κάπου στo Monte Carlo ή να σιγοντάρει ένα πιθανό remake της cult ταινίας 'Vampyros Lesbos'. Με την ambient πλευρά του να ρίχνει την αδρεναλίνη αφενός και τα 'soft' house παιχνιδίσματά του να μην αφήνουν την ενεργητικότητα να πέσει σε μόνιμο λήθαργο, το 'Artificially flavoured' ενδείκνυται για βραδινές ονειροπολήσεις, αθώα έως καθόλου αθώα φλερτάκια και ρομαντικές φεγγαράδες.
Εκτός πια και αν κολλήσεις στη 'διασκευή' του 'Fssst Boeing' που το γνωστό μας κινηματογραφικό κομμάτι γίνεται ένα σχεδόν drum n'bass ξέσπασμα και ο Βουτσάς ξαφνικά ο γκουρού της electronica.
Για όσους από εμάς τη βρίσκουμε με ζαχαρωμένα lounge δισκάκια, μεγάλους λευκούς καναπέδες, έρωτες 'cinematique' και μουσικές που δεν σου τραβάνε την προσοχή από άλλες ασχολίες (...) διατηρούν όμως την ποιότητα και την αξιοπρέπειά τους, το 'Artificially flavoured' θα βρεί άνετα τη θέση του τις ώρες αυτές που κάνουμε τα πάντα για να μη σκεφτόμαστε τίποτα.