My machines

"Πολλοί συνθέτες σκέφτονται ότι μπορείς να πάρεις οποιονδήποτε ήχο και να τον χρησιμοποιήσεις. Αυτό ισχύει, εφόσον μπορείς πραγματικά να τον πάρεις και να τον ενσωματώσεις κάπου, και τελικά να δημιουργήσεις ένα είδος αρμονίας και ισορροπίας. Μπορείς να συμπεριλάβεις πολλές διαφορετικές δυνάμεις σ' ένα κομμάτι". Διαβάζω μια από τις καταγεγραμμένες σκέψεις του Stockhausen και ακούγοντας το νέο αυτό LP του Σάββα Μεταξά, τέταρτο για την ακρίβεια, αντιλαμβάνομαι ακόμη περισσότερο το νόημα της ενοποίησης διαφόρων ήχων, με τελικό σκοπό όχι μόνο το πείραμα, αλλά και τη συμμετοχή του παρατηρητή - ακροατή στον τελικό προορισμό του δημιουργού του. Γυρνάω και ξαναγυρνάω το LP στο πικάπ μου (το "My Machines" κυκλοφορεί αποκλειστικά σε βινύλιο από την Granny Records) και δηλώνω ανακουφισμένος που όχι μόνο δε κωλύομαι σε κάθε του ακρόαση, αλλά ανακαλύπτω συνεχώς νέες πτυχές μιας αδιάκοπης ροής ήχων και μελωδιών.

Έξι συνθέσεις αποτελούνε το δίσκο αυτό του Θεσσαλονικιού μουσικού, ο οποίος εκτός από μέλος των Good Luck Mr. Gorsky, κατά καιρούς γράφει μουσική για θεατρικά έργα και ταινίες μικρού μήκους, με αφετηρία θαρρώ, πάντοτε, την απροσδιοριστία, τον αυτοσχεδιασμό, την αποδόμηση κάθε τυπικής μουσικής αποτύπωσης. Στο συγκεκριμένο έργο, αυτό που χρήζει ιδιαίτερου σχολιασμού, είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι ήχοι προέρχονται από λούπες και samples που αποκόπηκαν από διάφορα παλιά βινύλια, με τη μετέπειτα επεξεργασία και το αναγκαίο φιλτράρισμα να δηλώνουν παρόν, προ της δημόσιας παρουσίασης, υπό νέα φυσικά μορφή.

Αφαιρετική αντίληψη, προσθήκη διαφόρων ήχων των οποίων η πηγή τους - προφανώς - θα παραμείνει αιώνιο επτασφράγιστο μυστικό, κινηματογραφική υφή και μυσταγωγική ατμόσφαιρα που στιγμές φέρνει στο μυαλό μου το soundtrack του "Eyes Wide Shut", του κύκνειου άσματος του Stanley Kubrick. Επαναλήψεις, κοψίματα, τριξίματα, ήχοι που πάνε κι έρχονται, ήχοι που πριν προλάβουνε να γίνουν ενοχλητικοί, χάνονται στο βάθος μια ιδιαίτερης ιεροτελεστίας. Ambient ατμόσφαιρα, αργόσυρτα κιθαριστικά περάσματα, νοσταλγικές αναπολήσεις, πιανιστικά θέματα που βγαίνουν στην επιφάνεια και εξανεμίζονται έπειτα από μερικά δευτερόλεπτα. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα, κατά βάση, το βιομηχανικό περιβάλλον και η ηλεκτρονική ευκινησία, στιγμές μου θυμίζουν αντίστοιχα δημιουργήματα των F.S.O.L., χωρίς όμως τη μελωδικότητα και τη ρυθμική αγωγή των τελευταίων.

Εν ολίγοις, για να μη μακρηγορούμε, κάτι που ορθώς πράττει και το συγκεκριμένο LP, το οποίο δε ξεπερνά τα 35 λεπτά, ο Inverz παρουσιάζει μια πολύ ενδιαφέρουσα συρραφή ήχων, όπου οι τυπικές δομές καταργούνται, δίνοντας τη θέση σε μια αποτελεσματική διεργασία και ισορροπημένη κατασκευή.