Jessica Bailiff with the.dithering.effect

Μόνο για την τύχη της δεν πρέπει να παραπονιέται η Jessica Bailiff από το Toledo του Ohio, αφού τα πράγματα έχουν πάει πολύ καλά για αυτήν τα τελευταία χρόνια. Βοηθήθηκε βέβαια αφειδώς από τον καλό της φίλο Alan Sparhawk των Low, γεγονός που η ίδια αναγνωρίζει και αναφέρει κάθε φορά που χρειάζεται να μιλήσει για την καριέρα της και ορθά πράττει, διότι την αχαριστία δεν την αγάπησε ποτέ κανείς.
Με τον Jesse Edwards (τον αρχηγό, ας πούμε, των The. Dithering. Effect.) τα έχουν ξαναβρεί στο πρόσφατο παρελθόν σε ένα project για δύο με το όνομα Northern Song Dynasty - συμμετείχαν μάλιστα σε ένα περσινό tribute album στον Nick Drake - σχήμα που διατηρούν στη ζωή και συχνά-πυκνά εμφανίζονται με αυτό. Εξάλλου ο Jesse Edwards είναι πλέον αναπόσπαστο μέλος του συγκροτήματος που συνοδεύει την Jessica Bailiff ζωντανά.
Το παρόν 10'' picture disc κυκλοφόρησε στα μέσα του περασμένου Νοέμβρη από την εκλεκτική Resonant (εκδοτικό παρακλάδι της Chunky Records, γνωστή περισσότερο για το πολύ περιεκτικό mail order της), σε χίλιες, αριθμημένες στο χέρι, κόπιες.
Ο γνώριμος, από τις προηγούμενες δουλειές της, ήχος της Jessica Bailiff, αυτός δηλαδή της ιδιάζουσας αντίληψής της περί του πως πρέπει να είναι και να παίζεται η σύγχρονη avant-pop, καλά κρατεί. Τι περιέχει αυτός; Επαναλαμβανόμενες μελωδικές αλλά σκληρές, space, κιθάρες και το, μεταξύ παραμόρφωσης και ατμόσφαιρας, χαμηλόφωνο έως ψιθυριστό, post/lo-fi, δικό της ερμηνευτικό ύφος. Αν δεν σας αρκούν οι περιγραφές τοποθετήστε την βελόνα πρώτα στο 'Maybe Tomorrow', ένα απίθανο στην ανάπτυξή του θέμα, ένα ονειρικό pop hit, με όλα αυτά σε περίσσεια και ιδανικά εναρμονισμένα. Ομοίως στο 'Renee', το οποίο ερμηνεύει ο Jesse Edwards και το οποίο έβαλα σε ένα γνωστό να το ακούσει και καθώς άρχιζε του σφύριξα ότι πρόκειται για τους Godspeed You Black Emperor! από κάποια outtakes, διότι, του εξήγησα, ηχογραφούν και τραγούδια με φωνητικά οι Καναδοί, αλλά τα εκδίδουν με ψευδώνυμα. Έπιασε με την πρώτη και αυτό νομίζω ότι λέει πολλά. Τα υπόλοιπα δύο κομμάτια είναι οργανικά, γενικά όχι τίποτα σπουδαίο (ειδικότερα το πρώτο ανήκει στην κατηγορία που καλείται, ευρέως πλέον, drone music).
Όσοι τοποθετούνται θετικά προς τον ήχο της Kranky Records, των Low κ.τ.λ. θα βρουν θαυμάσια αυτή την, έτσι και αλλιώς, εκκεντρική κυκλοφορία.