Hobo sapiens

O John Cale είναι ο μόνος ροκ καλλιτέχνης των 60s που αν πεθάνει αύριο ο θάνατός του θα είναι ουσιαστική απώλεια για τη μουσική. Είναι ο μόνος που δεν έχει καθίσει ποτέ επάνω στις δάφνες του, ο μόνος που καταλαβαίνει 100% το σύγχρονο μουσικό γίγνεσθαι και ο μόνος που μπορεί να γράψει μέσα στο 2003 συγκλονιστικό τραγούδι.

Αυτό είναι το "Zen" που ανοίγει το δίσκο. Μια σκοτεινή, υπνωτιστική ηλεκτρονική ελεγεία, που, όπως όλα τα μεγάλα έργα τέχνης, ο καθένας μπορεί να καταλάβει διαφορετικά πράγματα και να το προσλάβει εντελώς διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο, αποκλείεται όμως να αφήσει αδιάφορο κάποιον που έχει κάνει κλικ στο mic πάνω από μια φορά.

Ο δίσκος βέβαια έχει δώδεκα τραγούδια, κανένα από τα οποία δεν είναι καν μέτριο. Όλα είναι υψηλού επιπέδου ποπ στο γνωστό ύφος του δημιουργού τους, και κάποια ("Things", "Look Horizon", "Twilight Zone", "Letter from Abroad", "Over her Head") ροκ για σκεπτόμενους ανθρώπους (σε έναν ιδανικό κόσμο έτσι θα ήταν το AOR, αλλά οι adults ευνουχίζονται πνευματικά με το που μπαίνουν στην κρεατομηχανή της εργασίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις που αντιμετωπίζονται ως γραφικότητες).

Και ερχόμαστε στο αιώνιο ερώτημα: Αφορά το σημερινό νέο ακροατή ένας δίσκος που έβγαλε ένας καλλιτέχνης στην ηλικία του μπαμπά του; Ανεπιφύλακτα ναι. Ένα ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα δεν γερνάει, και η ωριμότητα που κατακτά το κάνουν πολύ πιο σύγχρονο από τους περισσότερους πιτσιρικάδες ομότεχνούς του. Περίπτωση John Cale. Ακούστε πάση θυσία αυτό το δίσκο.
- official homepage -