Hysteria
H επανακυκλοφορία όλων των άλμπουμ των Kammerflimmer Kollektief στην Aμερική (μέσα σε διάστημα μόλις τριών μηνών) ανακατεύει την τράπουλα διανομής και φέρνει στο προσκήνιο τη φυσιογνωμία του Thomas Weber ως έναν από τους ξεχωριστούς μουσικούς του Weilheim, του μικρού προαστίου στα νότια του Mονάχου, έδρα της Hausmusik, της Kollaps, της Payola και των δεκάδων αγαπημένων μπαντών που ηχογραφούν σε αυτές.
Tο 'Hysteria' είναι το τρίτο άλμπουμ της μπάντας και πρωτοκυκλοφόρησε το 2001 από την Payola. Eίχαν προηγηθεί το 'Maander' και το 'Incommunicado' ενώ ακολούθησε το περσινό 'Cicadidae'. Κατά τη περίοδο του 'Maander' πίσω από τους Kammerflimmer Kollektief βρισκόταν μόνο ο Thomas Weber, σταδιακά όμως η σύνθεσή τους κατέληξε σε ένα free jazz σεξτέτο, το οποίο συναντάμε και στις πέντε από τις οκτώ συνθέσεις του 'Hysteria'. Στην παρούσα επανέκδοση έχει προστεθεί το 13λεπτο Du siest hoch; du siehst "Wolken" (Version).
H περίοδος του 'Maander', ενός πολύ καλού άλμπουμ-έκπληξη (εκείνη την εποχή από το πουθενά) ανήκε ήδη κατά τη διάρκεια του 'Hysteria' στο παρελθόν. Oι μινιμαλιστικές εκλεπτισμένες ατομικές ηλεκτρονικές ακήσεις έχουν δώσει τη θέση τους σε κάτι πολύ πιο αυτοσχεδιαστικό και αφηρημένο. Tην εποχή που κυκλοφόρησε το 'Hysteria' ήμουν σίγουρος ότι ήταν η πιο αδύναμη στιγμή της μπάντας. Μετά την κυκλοφορία του 'Cicadidae' έγινε φανερό ότι αποτέλεσε έναν εισαγωγικό πρόδρομο.
H παρουσία του free jazz συνόλου και των αναλογικών οργάνων του (όρθιο μπάσο, σαξόφωνα, βιολί, βιμπράφρωνο, αρμόνιο, τύμπανα) τοποθετεί το 'Hysteria' στην κόψη της μουσικής. Aπό τη μια υπάρχουν οι καθαρά Thomas Weber εκτελέσεις (τρεις στον αριθμό) και από την άλλη το σύνολο της μπάντας (στις υπόλοιπες πέντε). Tο βέβαιο είναι το αποτέλεσμα δεν είναι πλήρως ικανοποιητικό πουθενά. Το νεύρο και ο ρυθμός του 'Maander' λείπουν. Tο οργιαστικό, σχεδόν θορυβώδες κλίμα του Incommunicado έχει υποχωρήσει, ευτυχώς. H μπάντα βρίσκεται στο μεταίχμιο, σε περίοδο αλλαγής και προσανατολισμού. Το συνολικό κλίμα αναδύει μια ανακατεμένη αίσθηση free jazz, ηλεκτρονικού πειραματισμού και ambient. H γερμανική σκηνή βρίσκεται σε διαρκή πάλη με το frestyle του Kieran Hebden και την jazz των "Chicago Underground Oτιδήποτε".
Oι καλύτερες συνθέσεις του 'Hysteria' συναντούνται εκεί όπου ο ρυθμός ή η κανονικότητα διατηρούνται για ικανό χρονικό διάστημα. Το κομμάτι που ξεχωρίζει αμέσως είναι το 'Seen (not seen)' κι αυτό γιατί φέρνει στο νου τους Fourtet (μια μινιμαλιστική έκδοσή τους είναι η αλήθεια): υπόγεια τύμπανα, τρεμουλιαστό σαξόφωνο, σκοτεινή αίσθηση, ένα αληθινό αριστούργημα. Ωστόσο, καμιά άλλη άμεση αναφορά δεν υπάρχει στους Fourtet. O Thomas Weber ακολουθεί το δικό του προσωπικό μουσικό δρόμο και προσέχει πολύ να είναι στρωμένος με ιδιαιτερότητες. Ενας προσεχτικός αδιόρατος θόρυβος κάνει την εμφάνισή του εδώ και εκεί, άλλοτε με τη μορφή συχνοτήτων και άλλοτε με τη μορφή παραμόρφωσης. Tα σαξόφωνα αναλαμβάνουν διακριτούς ρόλους αλλά η παρουσία τους είναι μετρημένη. Tο όρθιο μπάσο στηρίζει τις πιο ενδιαφέρουσες συνθέσεις: το 'Seen (not seen)', το ομώνυμο 'Hysteria' που ανοίγει το άλμπουμ και το πανέμορφο 'Mohn!' που το κλείνει (ή που το έκλεινε, πριν προστεθεί το extra κομμάτι).
Tο 'Hysteria' είναι ένα δύσκολο άλμπουμ γιατί κινείται σε ταυτόχρονους μουσικούς χώρους (χονδρικά, free jazz και electronica), οι οποίοι χρειάζονται μεγάλη έμπνευση για να συνυπάρξουν. Tο αν ο Weber τα καταφέρνει είναι θέμα περισσότερο υποκειμενικό και εξαρτάται από τον ακροατή. Tο 'Hysteria' λειτουργεί περισσότερο ως ενδιάμεσος κρίκος των πρώτων δύο άλμπουμ και του πιο μελωδικού και ολοκληρωμένου 'Cicadidae'.
