Οι βρετανόφατσες πανηγυρίζουν τον ερχομό στο μουσικό προσκήνιο αυτής της τετραμελούς μπάντας από το Leicester, οι σκληροαμερικανοροκάδες βλέπουν τα κορμιά των clubers που λικνίζονται υπό τους ήχους του 'LSF' και μονολογούν "ωχ πάλι αυτά τα χαζά από το Manchester!" και οι πιο ανυποψίαστοι νεανίες της ελληνικής επικράτειας ψαρώνουν με το funky beat (είπαμε οι Έλληνες ψαρώνουν πάντα με το φανκ και το μπλουζ, το νέγρικο, όχι το αγκαλιαστό, αυτό των Γαρδέλη -Αλιμπέρτη στις "αξέχαστες" ταινίες του Δαλιανίδη).
Τα πράγματα δεν είναι, ούτε πολύ καλά, ούτε όμως και μέτρια. Εκεί που λες "πάει τα παιδιά έχουν ξεφύγει εντελώς ("Reason is treason" & "Ovary stripe") έρχονται στιγμές που νοιώθεις μια ανούσια αυτοσυγκράτηση, υποχώρηση του μουσικού τους οίστρου σε οριακό σημείο ώστε να λες "is this the future, or back to the future?".
Σίγουρα το "Reason is treason" είναι ο απόλυτος ηχητικός δυναμίτης της χρονιάς που διανύουμε, όχι τόσο διότι είναι το πιο γρήγορο και φαζαρτζίδικο κομμάτι του δίσκου, όσο γιατί μέσα του περιέχει τα πλούσια πρωτογενή συνθετικά χαρίσματα των Kasabian! Το ίδιο μας υποβάλει να ισχυριστούμε το instrumental "Ovary stripe", ένα εκφοβιστικό ηχητικό νεφέλωμα που σε οδηγεί στο συμπέρασμα "i know where Syd Barrett lives".
Δυνατό χαρτί των Kasabian είναι τα ηχητικά εφέ που κοσμούν την παραγωγή και που είναι πιο εμφανή στα instrumental του δίσκου "Οvary stripe" & "ΙD". Κατά τα άλλα πολύ εθιστικό αν και πατάει σε παλιά άσματα των Happy Mondays είναι το χιτ "Lost Souls Forever (LSF)", όπως "LSD" αλα Northside. Ο ύμνος των νεο-baggy trousers είναι το ενδιαφέρον acid-track "Processed beats", που θα το χαρακτηρίζαμε ανεπανάληπτο αν δεν είχε προηγηθεί το πανομοιότυπο εγχείρημα των Stone Roses "Fool's gold" δεκατέσσερα χρόνια πριν!
O Shaun Ryder ψηφίζει παρών στο "Club foot" και τίποτα παραπάνω. To "Cut off" ενώ αρχίζει επιβλητικά και σε κερδίζει, κάπου στη μέση σε χάνει διότι νομίζεις ότι ακούς τους ρηχούς Kula Shaker σε ένα ανεπίκαιρο reunion. O υπόλοιπος δίσκος περιέχει γεμίσματα και τίποτε άλλο. Καλό ξεκίνημα σε γενικές γραμμές αλλά αν επαναληφθεί κατά τον ίδιο τρόπο θα τους ξεγράψουμε και θα μείνουν γραφικοί όπως τόσοι και τόσοι πολλά υποσχόμενοι που δεν κατάφεραν να εξελιχθούν.




