Aerial
Mια από τις εκφράσεις-κλισέ που συναντάμε συχνά σε παρουσιάσεις δίσκων είναι πως "ο τάδε καλλιτέχνης θα ακουγόταν συνταρακτικός ακόμα κι αν έπαιρνε να τραγουδήσει τον τηλεφωνικό κατάλογο". Μέσα στο "Aerial", η Kate Bush δίνει κυριολεκτική έννοια σε αυτήν την υπόθεση. Μπορεί να μην τραγουδάει ακριβώς τον τηλεφωνικό κατάλογο, αλλά κάνει κάτι παραπλήσιο: στο δεύτερο κομμάτι του νέου της album, εμπνέεται από τον αριθμό π (θυμάστε, 3,14159 κλπ) και απαγγέλει, εν ίδει ρεφραίν, μερικά από τα άπειρα δεκαδικά ψηφία του. Είναι μία συνθετική και ερμηνευτική κορυφή που σχεδόν προκαλεί δέος, κυρίως με το πώς μια τόσο τεχνοκρατική ιδέα κατορθώνει να ακουστεί μυστηριώδης και αισθαντική, έτσι όπως η Bush ξεδιπλώνει όλη τη σαγήνη της φωνής της πάνω σε μια σειρά από ψυχρούς και δίχως λογική σειρά αριθμούς. Λίγο παρακάτω, κάνει πάλι το ίδιο, με άλλο τρόπο: εξιστορώντας την καθημερινή ρουτίνα μιας νοικοκυράς ("Mrs. Bartolozzi"), δημιουργεί ένα ιδιότυπο ρεφραίν που αποτελείται από τις λέξεις "washing machine", και μοιάζει σα να τραγουδάει για το πιο σημαδιακό πράγμα στον κόσμο.
Ασφαλώς, δεν έχουμε να κάνουμε με μια οποιαδήποτε δημιουργό, αλλά με μια τραγουδοποιό της οποίας αυτός ο νέος δίσκος υπήρξε ένα από τα πιο αναμενόμενα μουσικά έργα των τελευταίων χρόνων. Το "Aerial" έρχεται να διαδεχτεί το "The Red Shoes" του 1993 - ένα album που όταν κυκλοφόρησε δεν υπήρχαν ούτε κινητά τηλέφωνα, ούτε internet, ούτε e-mails - αρκεί να πω ότι προσωπικά τον είχα αγοράσει λόγω μιας διθυραμβικής κριτικής στην αείμνηστη "απόλυτη μουσική εφημερίδα" ΟΖ. Δώδεκα χρόνια απουσίας, και αυτό μπορεί να σημαίνει ένα από τα εξής δύο: πως είτε η Bush μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια δημιούργησε το απόλυτο αριστούργημα της πορείας της, είτε πολύ απλά παρέδωσε το "Aerial" στην εταιρεία της σα να είχαν περάσει μετά βίας δυο-τρία χρόνια από το "The Red Shoes".
Αν μαντέψατε ότι συνέβη το δεύτερο, έχετε δίκιο. Το "Aerial" δεν είναι ένα album που δικαιολογεί δώδεκα χρόνια απουσίας, αλλά πρόκειται για έναν χαρακτηριστικό δίσκο της Kate Bush που δε θα εκπλήξει τους πολυάριθμους φίλους της. Αυτό το τελευταίο βέβαια αξιώνει κάμποσα σχόλια: η ηχογράφηση ενός "χαρακτηριστικού Kate Bush δίσκου" είναι κάθε άλλο παρά εύκολη ή τυπική υπόθεση, μιας και έχουμε να κάνουμε με μια άκρως ιδιοσυγκρασιακή φιγούρα, ικανή για τραγούδια ασύλληπτου βάθους και ειδικού βάρους που ταλαντεύονται μεταξύ της ευφυίας και της τρέλας, για να δώσουν τελικά ένα ευφάνταστο μίγμα και των δύο αυτών καταστάσεων, απωθώντας τους λιγότερο υπομονετικούς ακροατές και κάνοντας πολλούς περισσότερους να τη λατρέψουν άνευ όρων. Τίποτα από αυτά δεν έχει αλλάξει στο "Aerial": οι συνθέσεις της Bush είναι το ίδιο κοφτερές αλλά και αισθαντικές όσο άλλοτε, και η μοναδική της φωνή της έχει μείνει αναλλοίωτη, λες και αυτά τα δώδεκα χρόνια δε συνέβησαν ποτέ.
Το "Aerial" είναι κάτι σαν concept δίσκος που χωρίζεται σε δύο μέρη: το πρώτο από αυτά έχει τίτλο "A Sea of Honey" και πρόκειται για τη "συμβατική" όψη του album - δηλαδή, μια σειρά από κομμάτια με pop ραχοκοκαλιά και αναρίθμητες ηχητικές προεκτάσεις - από κλασικές επιρροές στο "Mrs. Bartolozzi" μέχρι electronica στο "Joanni", όλα περασμένα από το απόλυτα αναγνωρίσιμο αισθητικό φίλτρο της δημιουργού. Το δεύτερο cd "A Sky of Honey" ακούγεται περισσότερο σα μια τεράστια σουίτα, έτσι καθώς το ίδιο κλίμα (μια κομψότατη, ονειρώδης και άκρως θηλυκή διάθεση) διατηρείται καθ'όλη τη διάρκειά του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουμε κι εδώ κάμποσες κορυφές, με εντυπωσιακότερη από όλες το "Sunset" και τις άψογα σκηνοθετημένες ισπανόχρωμες πινελιές του.
Έχουμε, με άλλα λόγια, έναν ακόμα θρίαμβο της Kate Bush, με ένα album που είναι εξαιρετικό για αυτό που είναι, και όχι για την αναμονή των δώδεκα χρόνων που χρειάστηκε για να φτάσει σε εμάς. Ακούγοντάς το με αυτή τη λογική, δεν υπάρχει περίπτωση να μην ικανοποιήσει απόλυτα όλους τους φίλους της μοναδικής τραγουδοποιού και να την κάνει να κατακτήσει και τη νεότερη γενιά (που δε τη θυμάται από το "Moυσικόραμα"), έστω κι αν κάποιοι από αυτούς ενδεχομένως να προτιμούν το "A Scarlet's Walk" της Tori Amos ή το φετινό ντεμπούτο της Martha Wainwright.
