Ο Kid Galax είναι παράπλευρο ετερώνυμο του Δημήτρη Πολιούδη, κιθαρίστα τραγουδιστή συνθέτη και στιχουργού. Στις επιρροές του αναφέρει τον συναισθηματισμό στα φωνητικά του Morrissey και στο μελοδραματισμό του Robert Smith. Στον δεύτερο οφείλεται μάλλον κι ο τίτλος του σιντί που περιγράφει τέλεια ομολογουμένως το περιεχόμενο. Έχουν να κάνουμε λοιπόν με δεκατρία μπαλαντιστικά νανουρίσματα κιθαριστικής ποπ τα οποία λειτουργούν ως μικρές μπουκίτσες ή επιχειρούν και φιλοδοξούν να δαγκώσουν ελαφρά με το στίχο τους. Στα δέκα πρώτα εκφράζεται στα αγγλικά και στα τρία τελευταία στα ελληνικά, με την ίδια ευχέρεια θα έλεγα.
Στην ομάδα της ηχογράφησης αναφέρονται οι Άρης Καρακάσης [κιθάρες, σύνθια, προγραμματισμός], Λάζαρος Γουναρίδης [μπάσο], Βασίλης Μπαχαρίδης [τύμπανα], Μάγδα Παπαδοπούλου [πιάνο], Τάσος Τατάρογλου [τρομπέτα] minor boy [ακορντεόν]. Το ενορχηστρωτικό μέρος είναι αρκετά προσεγμένο αλλά οι περισσότερες συνθέσεις θυμίζουν έντονα τις επιρροές τους όπου ανακατεύονται και οι Waterboys, James, Walkabouts, OMD, Pavlov's Dogs, Black αλλά ενδεχομένως και κάποιες κινηματογραφικές ταινίες. Υπάρχουν διάσπαρτες και grunge νύξεις και απόηχοι new wave disco στα πίσω φωνητικά.
Το όλο οικοδόμημα θα ήταν μάλλον ασταθές αν δεν το υποβάσταζε αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα φωνή του Galax με τα περιπετειώδη σπασίματα, τα ξεσπάσματα και τα τσακίσματα και τα γαλαξιακά έκο. Όμως δυστυχώς γι' αυτόν τραγουδάει πάνω σε ανοιγμένες λεωφόρους και δεν επιχειρεί να ξεφύγει. Του το εύχομαι ολόψυχα στον επόμενο δίσκο.




