Για σένα με αγάπη
Καμιά φορά σκέφτομαι πως τελικά μερικοί δίσκοι δεν χρειάζονται κριτική, στέκονται πάνω από αυτήν, όχι γιατί είναι απαραίτητα αριστουργηματικοί, αλλά γιατί οι δημιουργοί τους έχουν περάσει μέσα μας και απολαμβάνουν ένα ιδιότυπο απυρόβλητο, όχι τόσο για τις κατά καιρούς επιλογές τους, αλλά για την αγάπη και την τιμιότητα με την οποία στέκονται απέναντι στο έργο τους και κατ' επέκταση στο κοινό τους.
Και από την άλλη είναι ποτέ δυνατόν να κριτικάρεις έναν φίλο, έναν δικό σου άνθρωπο, κάποιον που εσύ επέλεξες; Γιατί ο Κ.Β για όλους αυτούς που «μεγάλωσαν» με τα τραγούδια του, είναι ο δικός τους άνθρωπος. Και όμως σε αυτούς που αγαπάμε κάνουμε τη σκληρότερη κριτική, γιατί ακριβώς πιστεύουμε σε αυτούς.
Αυτός λοιπόν είναι ο δεύτερος "εντελώς" προσωπικός δίσκος του Κωνσταντίνου με τίτλο «Για σένα με αγάπη» που έρχεται αρκετό καιρό μετά το «Σούπερ Στέλλα». Δεν χρειάστηκε να τον ακούσω παρά μία μόνο φορά για να καταλάβω ότι είναι πολύ διαφορετικός σε σχέση με τον προηγούμενο. Όχι ότι ο Κ.Β αναθεώρησε τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνει τη μουσική του. Και εδώ βρίσκουμε προσωπικές ιστορίες, τη σημειολογία της εσωτερικής μας γεωγραφίας, ηχητικά κολάζ και παραιτημένες μελωδίες. Αλλά το «Για σένα με αγάπη» είναι ένας περισσότερο φωτεινός δίσκος σε σχέση με το «Σούπερ Στέλλα». Ακούστε τα «Κύμα», «Σα5» και «Αστροναύτης», καθαρόαιμα ποπ τραγούδια με αρχή μέση και τέλος και με μια ηλεκτρονική χροιά σαν αυτή που έδωσε ο Mirwais στον τελευταίο δίσκο της Μαντόνα.
Στο δίσκο αυτό έπεσε πολύ δουλειά, τόσο συνθετικά όσο και στο στούντιο και αυτό γίνεται πολύ εύκολα φανερό. Ένα άλμπουμ όμως δεν είναι τίποτα αν δεν είναι εμπνευσμένο. Και εδώ υπάρχει έμπνευση, ο δίσκος αυτός είναι με βεβαιότητα ό,τι καλύτερο έχει κάνει ο Κωνσταντίνος Βήτα μετά τους Στέρεο Νόβα συμπεριλαμβανομένων και των κατά καιρούς συνεργασιών του. Οι μουσικές εδώ πατάνε γερά στα πόδια τους και έχουν προσανατολισμό.
Το «Ποιοι είστε» είναι ένα ινστρουμένταλ κομμάτι που πολύ θα ζήλευαν οι Ραδιοκέφαλοι σε αυτήν την στροφή που κάνουν εδώ και δυο δίσκους και δεν λέει να τους βγει. Το «Κορίτσια καριέρας» είναι ένα κομμάτι που θα μπορούσε να απογειώσει τον «Ασύρματο Κόσμο» πατώντας με το ένα πόδι στην Laurie Anderson και με το άλλο σε σκληροπυρηνικά αληθινές λέξεις. Οι φωνές περνάνε καμιά φορά μέσα από βοκόντερ, οι κιθάρες μέσα από φλάντζερ φίλτρα και όλα μαζί απευθείας μέσα μας. Ήθελα να γράψω και για το «Αμνηστία», μια πρόζα που κλείνει το δίσκο αλλά είναι καλύτερα ο καθένας να το ανακαλύψει μόνος του. Οι νεώτεροι φίλοι του Κωνσταντίνου μη μείνετε σε μια κριτική. Αυτό είναι απλά η επιφάνεια, το πλαίσιο, μια απλή φόρμα. Το «Για σένα με αγάπη», πέρα από ένας πολύ καλός δίσκος, είναι μια αφορμή να κάνετε το ταξίδι προς τα πίσω. Οι υπόλοιποι ας είναι σίγουροι ότι αυτά τα νέα τραγούδια έχουν θέση ακριβώς δίπλα σε... εκείνα τα τραγούδια.
ΥΓ. : Στο δίσκο υπάρχει και το «Όλα πριν γίνουν» που υπήρχε στο σινγκλ «Το παιδί».
