Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
  • BAND LIST
  • ΕΛΛΗΝΙΚΑ
  • ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΕΣ/ΕΣ
  • AUDIO / VIDEO
  • WEB RADIOS
  • MUSIC BLOGS / SITES
  • BANDCAMP / SOUNDCLOUD
  • LIVE DATES
  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Αρχική
  • ΔΙΣΚΟΙ
  • ΘΕΜΑΤΑ
  • ΣΤΗΛΕΣ
  • LIVE REVIEWS
  • BE MY GUEST
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΕΙΔΗΣΕΙΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ
  • ΒΙΒΛΙΑ
Nerve up
LoneLady

Nerve up

Warp, 2010
Julie is a junkie... των δισκογραφικών ντεμπούτων. Άς ακούσουμε το δικό της. Του Άρη Καραμπεάζη

Έχω την αίσθηση ότι από τότε που η Warp έγινε μαγαζί από το οποίο δυνητικά "ψωνίζουν" οι πάντες, έχει χαθεί αισθητά ο ενθουσιασμός, αλλά και η πιστότητα, του καιρού κατά τον οποίο την επισκέπτονταν αποκλειστικά οι μυημένοι. Δηλαδή, τα πάντα άρχισαν από τότε που εκείνοι οι κρετίνοι οι Maximo Park κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους και άλωσαν το προφίλ του label. Τι τα θες λοιπόν... ιδού και το πρώτο αμιγώς post punk άλμπουμ από το πάλαι ποτέ σπίτι του ήχου του αύριο. Όσοι κόπτονται περί της αχρησίας του μουσικού ελιτισμού, να τα βλέπουν αυτά.

Όσοι πάλι βαρέθηκαν να διαβάζουν αναφορές στα ονόματα των Gang Of Four, The Fall κ.λ.π. μάλλον θα πρέπει να προσπεράσουν. Εμείς οι ακούραστοι του ήχου τούτου παραμένουμε συγκρατημένα πιστοί και εκτός από το άλμπουμ περιμένουμε από το mail order του... καλού label να μας σταλεί και το 7'' του Intuition, στην βου πλευρά του οποίου υπάρχει μία τουλάχιστον άπιστη στο πρωτότυπο διασκευή Hotel Bloedel των Fall, το οποίο πάντως δεν αναφέρεται πλέον ως ξενοδοχείο (και καλώς, διότι απουσιάζει απελπιστικά το μουρμουρητό του ξενοδόχου, οπότε μην λογαριάζεις...). Θυμίζω ότι προέρχεται από το απόλυτο αριστούργημα τους Perverted By Language, για όσους είναι χαμένοι στη δισκογραφία.

Αν θες να ειρωνευτείς, την απορρίπτεις ως την απάντηση της Warp στη Florence (And The Machine), αν θες να ενθουσιαστείς ψάχνεις να βρεις τι θα συνέβαινε αν το πραγματικό δεύτερο άλμπουμ των Slits δεν κυκλοφορούσε με δεκατρείς αιώνες καθυστέρηση. Τα ονόματα από το παρελθόν που πέφτουν στο τραπέζι παρά είναι ζόρικα και έγκριτα, μην ξεγελαστεί όμως κανείς και δεν πιστέψει ότι πρόκειται για ένα 101% pure pop όνομα. Απλά έτυχε τούτη εδώ η κοπέλα (και οι παραγωγοί της) να πιστέψουν ορθά ότι η death disco είναι προτιμότερη από την alive & kickin'.

Για κάποιον δήθεν ανεξήγητο λόγο τα περισσότερα τραγούδια ακούγονται σαν ένα Do the Du με funk έλλειμμα, ενώ την ίδια στιγμή δεν παύουν να είναι ένα Damaged Goods με επιθετική υστέρηση. Ψάχνοντας την όποια εξήγηση δεν αργείς να θυμηθείς ότι όλα τα παραπάνω σπουδαία και τρανά πράγματα υπήρξαν το ευτυχές αποτέλεσμα πραγματικών συγκροτημάτων, "συμμοριών" με την αυθεντική μουσική έννοια του όρου. Που συνέπρατταν, ενίοτε συνέπασχαν και πάντοτε από κοινού δρούσαν. Και όταν δρούσαν το έκαναν μη έχοντας κατά νου να ικανοποιήσουν το κοινό καλό γούστο. Μία νεαρή από το Manchester που έτυχε να έχει δίπλα της μια καλή ομάδα παραγωγών, ομοίως και μουσικών που ύποπτα πλασάρονται ως μη μισθωμένοι, πώς θες δηλαδή να φτάσει στο ίδιο αποτέλεσμα; Αφ' ης στιγμής μάλιστα είναι φανερό ότι την νοιάζει και την κόπτει το κοινό συμφέρον. Θες- δε θες, δεν πρόκειται να το καταφέρει.

Αν πάλι το δεις από την ανάποδη, πρέπει να θυμηθείς ότι η Debbie Harry προϋπήρχε της Madonna και όλες οι μετέπειτα Μαντόνες των φτωχών, των υπογείων και των σκοτεινών και ανήλιαγων στεκιών, τίποτε καινούργιο δεν κόμισαν ούτε στο ένα, ούτε στο άλλο μετερίζι. Και αυτή είναι η 47η Maddy Harry που ζητάει να πέσουμε στα πόδια της την τελευταία τετραετία.

Κάποια τραγούδια όπως το Marbie ξεχωρίζουν σε σχέση με την υπόλοιπη ισοπέδωση, κυρίως γιατί αφήνουν πρόσκαιρα στην άκρη το copy/paste του όλου εγχειρήματος και συντονίζονται με μία θεμιτά σημερινή -έστω και κορεσμένη- ηλεκτρονικότητα. Ομοίως για το Cattleeaters που δεν είναι τίποτε από τα παραπάνω, αλλά δεν παύει να είναι ένα καλό τραγούδι. Και το καλό τραγούδι διασώζεται οπουδήποτε.

Πριν από τρία χρόνια θα μπορούσα να βρω πολλούς υποψήφιους για το ρόλο του φανατικότερου οπαδού της Lonelady (δηλαδή της νεαράς Julie Cambell από το Manchester, που έχει γίνει και role model φιγούρα στο FAC 251, που άνοιξε ο Peter Hook στην πόλη, αφού έμαθε πλέον how to run a club). Ανάμεσα τους και την πάρτη μου. Πλέον έχω την αίσθηση ότι από κάτι τέτοιες επαναλήψεις, των επαναλήψεων που είχαμε δει σε επανάληψη όλοι βρίσκουμε μία αφορμή για να την κάνουμε ελαφρώς και να αποστασιοποιηθούμε από τον εξαναγκασμένο ενθουσιασμό. Ε, λοιπόν εμένα μόλις μου στείλανε mail ότι το 7'' εξαντλήθηκε τελικά και δεν πρόκειται να μου το στείλουν ποτέ.

Πληροφορίες που θέλουν το next big thing της Warp να κινείται στο χώρο του italo disco revival ελέγχονται ως ανακριβείς.

myspace

6
17/02/2010
Άρης Καραμπεάζης

RELATED

LoneLady Hinterland

ΔΙΣΚΟΣ
ΟΛΑ ΤΑ RELATED

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

La Niña Furesta

ΔΙΣΚΟΣ

Sugar for the Pill LUV

ΔΙΣΚΟΣ

Morrissey Without His People, Morrissey Dies

LIVE REVIEW

Σίσσυ Δουτσίου/Π.Ι.Ε.Β./V.V.I.A. Προσβολή Δημοσίας Αιδούς/Detroit/I Knew You Before We Met

ΔΙΣΚΟΣ

Turnstile Ένας δίσκος και μια συναυλία

LIVE REVIEW
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

RECOMMENDED

“The Evil Dead” (1981) vs “Evil Dead” (2013)

ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ
60s στη Νέα Υόρκη

60s στη Νέα Υόρκη Μια (σχεδόν) αποκλειστικά εβραϊκή υπόθεση

ΘΕΜΑ
Homotopy to Marie

Nurse With Wound Homotopy to Marie

ΔΙΣΚΟΣ
22ο έτος
  • ΔΙΣΚΟΙ
  • ΘΕΜΑΤΑ
  • ΣΤΗΛΕΣ
  • LIVE REVIEWS
  • BE MY GUEST
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΕΙΔΗΣΕΙΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ
  • ΒΙΒΛΙΑ
  • BAND LIST
  • ΕΛΛΗΝΙΚΑ
  • ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΕΣ/ΕΣ
  • AUDIO / VIDEO
  • WEB RADIOS
  • MUSIC BLOGS / SITES
  • BANDCAMP / SOUNDCLOUD
  • LIVE DATES
  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Copyright © 2000-2021 MiC, All rights reserved. Designed & Developed by E-Sepia