Exits

Σχηματικά, κι όσο γίνεται οικονομικά, το πράμα πάει κάπως έτσι: διηγούμενοι τα του "Exits" αυτομάτως χρειάζεται να πούμε και μερικές άλλες συμβαδίζουσες ιστορίες (συμβαίνει συχνά, περισσότερο απ' αλλού, με τις κριτικές δίσκων).

Δηλαδή αυτές του Scott Douglas Gordon, των DJs στο Ντάντι της Σκοτίας και της δισκογραφικής Black Acre. Τρεις μικρές εξιστορήσεις που μπλέκονται δω μεταξύ τους χωρίς όμως καθόλου να εκθέτουν την αξιοπιστία της αίσθησης πως πρόκειται πάντα περί κειμένου για ένα άκρως ενδιαφέρον ηλεκτρονικό άλμπουμ (το λιγότερο).

Ο Gordon λοιπόν άρχισε να υπογράφει τις συνθέσεις του ως Loops Haunt πριν καμιά πενταετία. Σχεδόν ίσο χρόνο πέρασε παίζοντας μουσική στα κλαμπ του Ντάντι. Κατόπιν μπήκε στο καλό του φεγγάρι όταν το μπριστολέζικο λέϊμπελ της Black Acre τού έβγαλε τα EPs "Ark" και "Zenith" τη διετία '11-'12, στρώνοντας το χαλί για το φετινό πρώτο μεγάλο του.

Όσο κι αν περί του αντιθέτου φωνασκήσουν οι 11 διακριτοί τίτλοι που αναγράφονται στην πλάτη του άλμπουμ, το "Exits" μοιάζει σαν να έχει σχεδιαστεί ως ενιαία, θεματική μουσική όπου το κάθε κομμάτι-υποδιαίρεση οδηγεί τα συναισθήματα στο επόμενο με απώτερο σκοπό την γνωστική ολοκλήρωση στο τέλος. Όταν θα έχουν πια καταμετρηθεί όλα, θα 'χει συμπληρωθεί και το σύνολο της ακρόασης.

Πηγή του πρότζεκτ είναι το σκοτάδι. Ιδίως όποτε αυτό γίνεται κάτι σαν πειρασμός που ο συνθέτης παθιάζεται με το να αναλύσει τη λειτουργία του και να μας την αποθέσει πίσω μέσω εξαιρετικού ύφους και δεσίματος εμπνεύσεις σαν το φοβιστικό "Hollowed". Ενεργοποιείται δηλαδή ο (εν πολλοίς γνωστός μας) ηλεκτρονικός αργαλειός.

Ωστόσο, ο Loops Haunt δεν νοιάζεται για το πού μπορούν να τον στείλουν οι εμπορικές απλοϊκότητες, τις οποίες και απορρίπτει, προτιμώντας να ντυθεί ένα πιο εγκεφαλικό κοστούμι: Στα μπίτια του εντοπίζονται μέχρι και στοιχεία ατονάλ. Χρησιμοποιεί ήχους περιβάλλοντος. Των ατμοσφαιρών και των πλήκτρων του υπερτερούν οι επεξεργασίες τους. Μπορεί και να μην υπάρχει μέσα στις συνθέσεις του σαφής ρυθμός.

Καθώς τρέχει ο δίσκος, και γίνεται αρκετές φορές λόγω της παραφύσει υποψίας που μας γεμίζει η μουσική εποχή μάλλον, σου δημιουργείται η εντύπωση ότι στα κομμάτια του ο Loops Haunt δούλεψε πολύ με samples. Πρόκειται περί μιας ιδιαίτερα επιτυχημένης παράσυρσης. Εκτός από κάποια τέτοια, οτιδήποτε ηχητικό βγαίνει απ' τις εξόδους βασικά είναι προϊόν του ίδιου του Scott Gordon.

Όπως και του Ούγγρου ντράμερ Pandi Balazs που συμμετέχει στο "Exits", δίνοντας το εντυπωσιακό τελετουργικό πρόσταγμα που χαρακτηρίζει μια κι έξω λ.χ. τα "Howl" και "Trapdoor". Ο Balazs απέχει πολύ από τον μέσο ντράμερ, έχοντας θητεύσει, κυρίως επί σκηνής, με Venetian Snares, Merzbow κ.ά. καλά παιδιά.

Μολαταύτα, το "Exits" δεν είναι ο δίσκος τομή. Δεν είναι ένα καινούργιο "Engravings". Είναι απ' τους δίσκους που σε απασχολούν ακριβώς για όσο θα βρίσκονται στην επικαιρότητα. Κι ήδη για φέτος, μέχρι του παρόντος φυσικά, οι Mondkopf, Echaskech, Illum Sphere, Max Cooper και Jan Amit έχουν δώσει συγκριτικά ανώτερα άλμπουμ από τούτο.

Απερίφραστα πώς, εντούτοις, δημιουργεί δυνατές προσδοκίες. Οι οποίες όλες τους περνάνε απ' την ευχή ο Loops Haunt να παραμείνει στο κεφάλι του γεμάτος από συγκρούσεις. Είναι ο μόνος τρόπος εν προκειμένω για να συνεχίσει να γράφει έντονα. Τα υπόλοιπα, ανάμεσά τους και το πιο προσωπικό στιλ, η πρωτοτυπία κ.λπ. μοιάζουν με προδιαγεγραμμένα θέματα. Χρόνου και δραματοποίησης.