Holy wood
O Marilyn Manson, το πιο fake μουσικό φαινόμενο στον κόσμο, η απόλυτη εμπορική απάτη, κατάγεται και προέρχεται από το μουσικό συνάφι του Trent Reznor, που ήταν αυτός που του έδωσε την ευκαιρία να ξεκινήσει δισκογραφικά καθώς επίσης και να ανοίγει τις συναυλίες των Nine Inch Nails. Είναι μια από τις περιπτώσεις που η λαϊκή θυμοσοφία βγαίνει δικαιωμένη απόλυτα, μέσα από το "με όποιον δάσκαλο καθήσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις".
Εύκολα από την παραπάνω παράγραφο διαφαίνονται δύο αναστολές που έχω σχετικά με το μένος κατά του Marilyn Manson. Τις παραθέτω αυτούσιες και ότι ήθελε προκύψει... Η πρώτη αναστολή έχει να κάνει με το fake της όλης υπόθεσης. Όχι βέβαια πως αυτό δεν είναι παρόν, αλλά μπορεί τα εφφέ με τα βγαλμένα προς τα έξω γαλανόλευκα μάτια, το montage με τα τρυπημένα από τα καρφιά χέρια πάνω στον σταυρό, οι τιτλοφορίες δίσκων με ονόματα όπως "Antichrist superstar" και τα χείλη που στάζουν αίμα, να είναι τόσο εξώφθαλμα που κάνουν πολλούς να τον κατατάξουν ως τον πλέον ψεύτικο, όμως εγώ νομίζω ότι πολύ πιο fake είναι ας πούμε ο Trent Reznor από τον Marilyn Manson. Απλά ο δεύτερος είναι "ηχηρός", το ψευδές είναι ορατό από παντού, ενώ ο πρώτος κινείται υπόγεια, όλο κάτι έχει, ψιλοκαταθλίψεις και αηδίες εκτός του ότι είναι και πολύ πιο ατάλαντος. Απόδειξη; Ο Trent Reznor καταβεβλημένος από τις κακουχίες της ζωής (είναι κακουχία αναμφισβήτητα να σε έχει κατατάξει το αμερικάνικο Time, μέσα στα 30 πιο δημοφιλή πρόσωπα της χρονιάς...), αποσύρεται από τα εγκόσμια, κλείνεται με τους μήνες σε ένα σπίτι για να συνθέσει το "Downward Spiral". Το σπίτι αυτό όλως συμπτωματικώς, είναι το σπίτι που το 1969 o Charles Manson σκότωσε 6 άτομα. Ο Trent Reznor ακόμη και σήμερα λέει ότι το συγκεκριμένο σπίτι επιλέχθηκε τυχαία ανάμεσα σε πολλά άλλα που ο ίδιος είχε εντοπίσει... (τέτοιο σέβας προς το μουσικόφιλο κοινό ο "αληθινός" Trent. H υπερεκτίμηση κάποια στιγμή τελειώνει όμως...)
Όσον αφορά την δεύτερη αναστολή να αναφέρω καταρχήν, ότι η εμπορική απάτη είναι σίγουρη. Στήθηκε ένα ολόκληρο πανηγύρι γύρω από την πρόκληση που αποσκοπεί στο αυτονόητο. Διαφωνώ όμως σε ότι αφορά την καλλιτεχνική απάτη. Δεν θεωρώ του πεταμού τον Marilyn Μanson και αν κανείς εξαιρέσει τα τερτίπια που κάνει για να προκαλέσει το λαϊκό αίσθημα με τις θρησκευτικές απόψεις του (τις οποίες μην αποκλείουμε ότι δεν τις πιστεύει, και αφού το δεχθούμε αυτό, τότε γιατί να μην του αναγνωρίσουμε και το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης;), καλλιτεχνικά έχει μια κάποια αξία.
Το "HolyWood" είναι ένα καλό παράδειγμα για να στηριχθεί το παραπάνω. Χωρίς να είναι κάτι το εκπληκτικό είναι ένας δίσκος που σαφώς δικαιούται να υπάρχει. Το concept του cd είναι στημένο προσεκτικά και εμπνευσμένα. Ακολουθεί και στην ουσία τελειώνει, μια συνέχεια που ξεκίνησε με το "Antichrist superstar". Διαθέτει κάποια καλά τραγούδια όπως τα "In the shadow of the valley of death", "A place in the dirt", "Τhe nobodies" (το κορυφαίο του δίσκου), "Disposable teens" (και σε cd-single με καταπληκτικό artwork), ενώ τα υπόλοιπα μπορεί να μην ξεχωρίζουν ιδιαίτερα, δεν έχουν τοποθετηθεί όμως ως απλά γεμίσματα του δίσκου.
H εμπορική απάτη είναι τουλάχιστον προσεγμένη. Υπό αυτή την έννοια δεν ξέρω κατά πόσο δικαιούμαστε να είμαστε τόσο σκληροί μαζί του. Μπορώ να απαριθμήσω εκατοντάδες άλμπουμς και δεκάδες "καλλιτέχνες" και συγκροτήματα, που είναι απόλυτες εμπορικές απάτες την ίδια στιγμή που δεν σέβονται τον καταναλωτή. Τουλάχιστον αυτός πίσω απο το ψεύδος, δημιουργεί.
Οι απόψεις του επίσης -για μια ακόμη φορά- όπως φαίνεται μέσα από την στιχουργική δομή των τραγουδιών του, είναι ως επί το πλείστον σωστές. Διαλέγω κάποιους στίχους από το "Holy Wood", που μέσα στην απλότητα τους και εξαγόμενοι από το ψεύδος, είναι πέρα για πέρα αληθινοί :
- "Ι wanna thank you mom / I wanna thank you dad / for bringing this fucking world / you say you want a revolution man / and i say that you're full of shit" - Disposable Teens
- "The camera will make you god / that's how Jack became sainted / if you die when there's no one watching / then your ratings drop and you're forgotten" - Lamb Of God
- "Death is policeman / death is the priest / death is a tv / death is an angel and death is our god / killing us all" - Cruci-fiction In Space.
Από τα ψευδοφαινόμενα των κρυμμένων κεφαλών τύπου Slipknot, από τις τάσεις αυτοκτονίας του Trent Reznor που είναι τόσο αληθινές ώστε δεν διστάζει να φωνάξει τον μουσικό τύπο για να τις γνωστοποιήσει παντού και από τα ένα σωρό παρεμφερή μουσικά "σούργελα" (και που να επεκταθούμε δηλαδή στην εκ του ασφαλούς ψευδή πολιτικοκοινωνική προπαγάνδα τόσων και τόσων συγκροτημάτων μέσα από τις μαργαριταρένιες πύλες των πολυεθνικών βέβαια...), εγώ προτιμώ να διαλέξω την ολόσωμη κάλτσα του Marilyn Manson. Τουλάχιστον είναι από τους λίγους προαναφερθέντες ψεύτικους, που έχουν και κάποια μουσική αξία, ενώ το fake του είναι και σχετικά πρωτότυπο (ο Εrnesto Che Guevara πάλιωσε παιδιά, αλλά και που να βρείτε νέους ήρωες που πουλάνε...).
