Songs III: Bird on the water
Η Marissa Nadler στο περσινό της live στην Αθήνα, μόνη με την κιθάρα της, είχε από κάτω ένα ολόκληρο θέατρο να κρέμεται από το στόμα της.
Στο 'Songs III: Bird on the Water' έχει παραγωγό τον Greg Weeks, και συμμετέχουν και άλλοι μουσικοί των Espers, Jesse Sparhawk (μαντολίνο, άρπα) και Otto Hauser (κρουστά). Αλλά και αυτή τη φορά, αυτά που έχουν πραγματικά σημασία είναι οι μελωδίες, η φωνή της και η κιθάρα της. Άλλωστε, η Nadler δεν έχει σχεδόν τίποτε κοινό με την weird-generation της folk ή με το hype της Joanna Newsom.
Στο 'The Saga of Mayflower May' ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει. Και ήταν σπουδαίο, γιατί η Nadler μπορούσε να καθηλώσει τους πάντες, όχι μόνον τους folk-maniacs με μεταπτυχιακό στη Buffy Sainte-Marie. Στις γοτθικές μπαλάντες του 'Songs III: Bird on the Water', ο σκελετός παραμένει ανέπαφος, οι ενορχηστρώσεις είναι λιγότερο γυμνές, με παραμορφώσεις της ηλεκτρικής κιθάρας εδώ κι εκεί. Δίνει την αίσθηση του λιγάκι επιτηδευμένου σε σύγκριση με την αμεσότητα και το σχεδόν "πρωτόγονο" χαρακτήρα των προηγούμενων δίσκων της και σκέφτομαι ότι η συνειδητοποίηση των εκφραστικών δυνατοτήτων μπορεί και να μην είναι πάντοτε για καλό.
Το κόλλημα με τους πεθαμένους και τους τάφους μου θύμισε τον Cave, αλλά σ' αυτόν έδινα πάντα το άλλοθι ότι το έκανε λίγο στα ψέματα, πάντα περίμενα στο τέλος να τραγουδάει αγκαλιά με τον ξεδοντιάρη από τους Pogues και τα άλλα φιλαράκια του "death is not the end".
Το κόλλημα με τα πουλιά ('Bird on Your Grave', 'Feathers') μου θύμισε την φιλενάδα μου τη Ντίνα να τραγουδάει εκστασιασμένη, με "συμπτώματα στέρησης", σε μια συναυλία Πασπαλά etc., το 'στείλε ουρανέ μου ένα πουλί' του Θεοδωράκη.
Το κόλλημα με τον Cohen είχε ήδη διαγνωσθεί από το live, όπου διασκεύασε μερικά τραγούδια του. Ήταν οι μοναδικές κάπως αδύνατες στιγμές της συναυλίας, αλλά τι να πεις με τα κολλήματα, όλοι έχουμε. Στο δίσκο λοιπόν, αποφάσισε να συμπεριλάβει διασκευή του 'Famous Blue Raincoat'. Την πρώτη φορά βαράς σφαλιάρες στο cd-player, τη δεύτερη πατάς το skip, ε... κατά την έκτη-έβδομη αν καταφέρεις να ξεκολλήσεις την εκτέλεση του Cohen από το πετσί σου, μέχρι και ευχάριστη ακούγεται αυτή της Marissa.
Ο λυρισμός της Nadler, παρότι δεν καταφέρνει να εκφραστεί πλήρως σε αυτόν τον τρίτο δίσκο της, συνεχίζει να βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο. Και ίσως η μεγαλύτερη χρησιμότητα του 'Songs III: Bird on the Water' είναι ότι την κάνει γνωστή σε ένα ευρύτερο κοινό, μια και από ό,τι φαίνεται με αυτό το δίσκο την ανακαλύπτουν οι περισσότεροι.
ΥΓ. Στο περιοδικό 'Wears the trousers', η Marissa δήλωσε ότι θα ήθελε να επιστρέψει στην Ελλάδα, γιατί αγάπησε τους αργούς ρυθμούς ζωής και την αίσθηση του πολιτισμού που λείπει από τις USA. Αν της σφυρίξει κάποιος ότι ο Cohen έχει σπίτι στην Ύδρα, ότι με τον Cave είμαστε τρελαμένοι και από νεκροταφεία (για έμπνευση) γεμάτος ο τόπος, μπορεί και να πάρει το επόμενο αεροπλάνο.
