Hanamichi, The Final Studio Recordings

Όταν λέμε δηλαδή κύκνειο άσμα, το εννοούμε. Διότι έχουμε να κάνουμε με τις τελευταίες ηχογραφήσεις του τεράστιου (εντελώς χωρίς υπερβολή) τζαζ πιανίστα από την Ιαπωνία, Masabumi Kikuchi. Μοιάζει λες και παίζει για να σώσει την ψυχή του. Μόνος καθισμένος στο πιάνο, πιθανόν με κλειστά μάτια, κελαηδάει (με τα δάχτυλα).

Το ‘Hanamichi’ είναι ένα άλμπουμ βαθιάς ποιητικής χωρίς καμιά απολύτως πρόθεση επίδειξης, εμπορικότητας, εντυπωσιασμού. Είναι κάτι βαθιά προσωπικό. Μια ας πούμε έκφανση ιερής τέχνης, εξομολόγηση και προσευχή. H οποία έχει όμως ρίζες χωμένες στη σάρκα της τεχνικής και της εκφραστικότητας, του πλάσιμου του ήχου του πιάνου. Φράσεις απλές αλλά γεμάτες. Κάθε χτύπος φορτίζεται. Παραμένει στο χώρο όσο χρειαστεί. Γεμίζει και αδειάζει και έπειτα εμφανίζεται ο επόμενος. Ή μερικές φορές οι χτύποι τρέχουν απρόσκοπτα αλλά ανάλαφρα, εντελώς αβαρείς, σαν ζεν αέρας του ιαπωνικού αλλόκοσμου.

Υποτίθεται ότι διασκευάζει πασίγνωστα θέματα εδώ, όπως το ‘My Favourite Things’ και το ‘Summertime’, όμως σχεδόν καθόλου δεν τον ενδιαφέρει αυτό, είναι απλώς μια πρωταρχική εκκίνηση, το έναυσμα για να αφήσει τη μουσική του, την ειδική «θέση» του, να ξεχυθεί από τα ηχεία μας. Διακρίνεις τη στάνταρ μελωδία και νιώθεις ότι την ακούς πρώτη φορά, σαν να την έγραψε αυτός ο πιανίστας τώρα, ή σαν να μην είναι κανενός, σαν να ξεπήδησε από το υπερπέραν.

Είναι άνθρωπος με ιστορία στη jazz ο Masabumi. Έχει παίξει με πολύ μεγάλα ονόματα από τα 70s μέχρι το θάνατό του το 2015. Αξίζει να αναφέρουμε κάποιους όπως τον Sonny Rollins, τον Mal Waldron, τον Gil Evans, ακόμα και τον Miles Davis (άμα έχεις δουλέψει με τον Miles Davis η ιστορία δε θα σε ξεχάσει-και θα το αξίζεις). Μέχρι και με τον «τρομοκράτη» της ιαπωνικής free jazz έχει συνεργαστεί, τον Masayuki Takayanagi, δείχνοντας πως αντέχει και στα πιο πυκνά και βαριά περιβάλλοντα. Δε μιλάμε λοιπόν για κάποιο τυχαίο πρόσωπο. Και τούτο το τελευταίο του έργο είναι ένα αριστούργημα πιανιστικής τέχνης - και όχι μόνο.