Golden lies

To ότι το rock 'n roll πενθεί από την στιγμή της διάλυσης των Devil Dogs, είναι κάτι το οποίο είναι λίγο-πολύ γνωστό στους ενασχολούμενους. Από εκεί και μετά, όχι βέβαια πως δεν έχουν κυκλοφορήσει καλές δουλειές ή δεν έχουν γίνει αξιόλογες προσπάθειες.

Οι Μeat Puppets έμειναν πέντε χρόνια εκτός δισκογραφικής δράσης και επιστρέφουν φέτος με το φιλόδοξο Golden Lies. Η κατάσταση είναι καθαρά στα χέρια και στην έμπνευση του Curt Kirkwood και κατά τη γνώμη μου δεν την χειρίστηκε σωστά. Έχουμε βαρεθεί τους χιλιοειπωμένους στίχους (μια αναφορά σε μερικούς τίτλους τραγουδιών είναι άκρως πειστική για τα περιεχόμενα τους - Ι Quit, Take Off Your Clothes, You Love Me, Pieces Of Me - του συρμού δηλαδή) και την έλλειψη ενέργειας με την συνταγή των δίσκων που από εδώ το πηγαίνουν, από εκεί το φέρνουν στην μπαλάντα περιστρέφονται. Παλαιών αρχών δίσκος.

Είναι κατανοητό και ίσως επιβεβλημένο κάποιες περιόδους να μένει κανείς εκτός μουσικής παραγωγής, έστω κι αν αυτό μπορεί να διαρκέσει πέντε χρόνια. Όμως σ'αυτά τα χρόνια μπορείς να μην παράγεις μουσική, μπορείς όμως κάλλιστα να ακούς.

Οι Meat Puppets φαίνεται ότι εκτός του ότι δεν παρήγαγαν, δεν άκουσαν και καθόλου μουσική αυτό το διάστημα. Γιατί πως αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός, ότι όταν αποφάσισαν να επιστρέψουν δισκογραφικά, αντί να δουν τι επικρατεί στο μουσικό στερέωμα, πήγαν μια βόλτα ως τον πιο κοντινό μουσικό οίκο ευγηρίας και δανείστηκαν ότι πιο τετριμμένο υπάρχει στην έννοια του rock 'n roll και του punk-rock γενικά;
Μέσα στους γνωστούς όρους που διατρέχουν την καθημερινότητα όπως παραοικονομία, παραπολιτική, παραλογοτεχνία προσθέστε και την παραμουσική. Το GOLDEN LIES είναι ένας δίσκος που ο όρος μπορεί να στηριχτεί.