Surfing
Όταν ο Devendra Banhart θέλησε έναν συνεργάτη για να δημιουργήσει το side-project των Megapuss ήταν ευνόητο ότι θα διάλεγε κάποιον με τα ίδια μυαλά. Ο Greg Rogove (Priestbird) κρίθηκε ο κατάλληλος συνοδοιπόρος, και η τρέλα του φαίνεται από το δεύτερο κιόλας κομμάτι του δίσκου, όπου ο Rogove μπαίνει στο χαρακτήρα μιας πάπιας και αρχίζει να μονολογεί ανοησίες του στιλ "μη μας λέτε ότι μοιάζουμε με πάπιες... αυτό είναι στερεότυπο", με τον τόνο της φωνής του να μοιάζει όντως σα να έρχεται από ένα ξεπουπουλιασμένο και τσαντισμένο παπάκι, περίπου σαν ένας Ντάφυ που τα έχει πάρει κρανίο με τον θείο Σαμ.
Το πρώτο κομμάτι που σε κάνει να σηκώνεις το φρύδι δεν είναι άλλο από το γνωστό "Adam & Steve", κυρίως για τη χρήση του χαρακτηριστικού riff από το "Careless Whisper". Το "Careless Whisper" βέβαια το έχει διασκευάσει και ο Θέμης Αδαμαντίδης, οπότε αυτό που μένει στους Megapuss είναι να το μεταχειριστούν με ευστροφία και χιούμορ. Όχι με στιλ που υποδηλώνει "κοιτάξτε μας τι μάγκες είμαστε που παίρνουμε ένα μελό κομμάτι και το ξετινάζουμε έχοντας μάλιστα και τη συμμετοχή του Fab των The Strokes", αλλά με στιλ που λέει "κάνουμε τρελό χαβαλέ, μας κόλλαγε εκεί το riff και το βάλαμε, και σε όποιον αρέσει". Για αυτό και λίγο παρακάτω, στο "Chicken Titz", όπου δανείζονται τη μισή μελωδική γραμμή του "Never Tear Us Apart" για να καταλήξουν κάπου άσχετα, είναι σα να σου κάνουν φάρσα και να σου λένε "σιγά μη βάζαμε και INXS"!
Στο "A Gun On His Hip And A Rose On His Chest", ο Banhart και ο Rogove κάνουν μια λίστα με όλους αυτούς που πρέπει να (μπιπ) και σε ποιο σημείο του σώματός τους ακριβώς. Η λίστα αυτή περιλαμβάνει την αστυνομία, την κυβέρνηση, τους παπάδες, τον πρόεδρο, τα ψώνια, τους ομοφοβικούς, τους δικαστές, και επεκτείνεται με διάφορα ακόμα, στο τέλος βάζουν μέσα και τους εαυτούς τους, και το όλο κομμάτι είναι κάτι σαν μανιφέστο, εν μέρει αναρχία, εν μέρει αφήστε τα μίση και πιάστε το (μπιπ), που προφανώς αυτοί που βάζουν το προειδοποιητικό "explicit lyrics" πάνω στα CDs δεν το άκουσαν, αλλιώς θα έπρεπε να βγάλουν νέο, μεγαλύτερο αυτοκόλλητο που να καλύπτει και τα 144 τετραγωνικά εκατοστά του εξωφύλλου.
Το "Surfing" είναι ο πρώτος δίσκος του Devendra στον οποίο δεν προσπαθεί τόσο πολύ να πουλήσει μούρη ως μουσική ιδιοφυΐα. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που το πολυσχιδές ταλέντο του ξεδιπλώνεται αβίαστα και φτάνει σε εμάς σε όλο το μέγεθός του. Το απαράδεκτο κλισέ "περνάγαμε καλά στις πρόβες κι αυτό αντανακλάται στην παράσταση και το εισπράττει το κοινό" μοιάζει να έχει απόλυτη εφαρμογή στο "Surfing", με τους δύο βασικούς συντελεστές τους να συναγωνίζονται ο ένας τον άλλον στον παλιμπαιδισμό, είτε όταν νιαουρίζουν στο "Theme From Hollywood", είτε όταν φτιάχνουν ακροστιχίδα με τη λέξη "chicken" στο ανέμελο κατά τα άλλα βαλς του "Chicken Titz", είτε όταν προσπαθούν να ευνουχίσουν ο ένας τον άλλον στο artwork του album.
Η ποιότητα της μουσικής καθαυτής είναι αυτό που κάνει το "Surfing" να στέκεται ως κάτι πολύ περισσότερο από το δημιούργημα δύο τρελαμένων hippies. Η βραδυφλεγής ψυχεδέλεια του ομώνυμου κομματιού ή η αργόσυρτη σκοτεινή folk του "Sayulita" δίνουν στο album μια δεύτερη όψη, η οποία πάει πολύ μακρύτερα από τις ευδαιμονικές προθέσεις του κυρίου σώματος του δίσκου. Η μεγάλη επιτυχία του "Surfing" είναι ότι δεν παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά και καταλήγει - έστω και κατά τύχη - να είναι ένα επιτυχές μείγμα από ό,τι-να-ναι και ενός σφιχτοδεμένου psych folk ακούσματος. Και για όσους αντιπαθούν τον Banhart, είναι ο δίσκος που είτε θα τους κάνει να αλλάξουν γνώμη, είτε θα τους κάνει να τον μισήσουν δέκα φορές περισσότερο.
Lend an ear to: A gun on his hip and a rose on his chest
