May inspire revolutionary acts

Πραγματική νοσταλγία καταφέρνει και δημιουργεί αυτή η κυκλοφορία της Overground Records. Νοσταλγία για ένα συγκρότημα γεμάτο με τις αγνότερες των προθέσεων, για ένα συγκρότημα που στη μικρή του χρονικά καλλιτεχνική σταδιοδρομία παρέμεινε συγκρατημένο και σεμνό, επηρέασε και αγαπήθηκε από τους οπαδούς του και ουσιαστικά τίμησε και τους ίδιους τους εαυτούς του, προτιμώντας να τα παρατήσει πριν προλάβει να δρέψει δάφνες από την καθολική παραδοχή που εισέπραξε με την κυκλοφορία του ενός και μοναδικού του στούντιο άλμπουμ.

Και τελικά, όπως φαίνεται πια, το Let The Tribe Increase αποτέλεσε το πολυτιμότερο αγαθό που βγήκε ποτέ από βινίλιο, το ασύγκριτο κόσμημα που μας ήλθε από τον κόσμο της μουσικής.

Με αυτό το cd καλύπτεται επιτέλους και το υπόλοιπο υλικό που άφησαν πίσω τους οι Mob με περιεχόμενο ως επί τo πλείστον ακυκλοφόρητο, ή έστω δύσκολο να εντοπιστεί. Για τους πιο φανατικούς του γκρουπ στο www.killyourpetpuppy.co.uk υπάρχουν αρκετά ακόμη πράγματα για αυτούς με ενδιαφέρον.

1 - 9: Τα εννέα πρώτα κομμάτια του cd αυτού προέρχονται από μια diy demo κασέτα του 1981 ονόματι Ching, ηχογραφημένη από όσο γνωρίζω μέσα στην κατάληψη που διέμεναν τα μέλη τότε. Η διανομή της γινόταν κυρίως μέσω ταχυδρομείου απευθείας από τους Mob, ή πωλούνταν στις εκάστοτε συναυλίες που έδινε το γκρουπ. Με τα χρόνια να περνούν, τα περιορισμένα αντίτυπα αυτής της κασέτας άρχισαν ν' αποκτούν συλλεκτική αξία, ώσπου τώρα αυτό το υλικό για πρώτη φορά βγαίνει σε ψηφιακή μορφή κάνοντάς την προσιτή σε όλους. Τι περιέχεται λοιπόν εδώ μέσα;

Κατ' αρχήν υπάρχουν τέσσερα τραγούδια (Gates Of Hell, Slayed, I Wish και Never Understood) που αργότερα μπήκαν στο Let The Tribe Increase. Αυτά έχουν ακόμη ήχο ακατέργαστο, τραχύ και σύμφωνο με τα anarcho-punk δεδομένα. Οι Mob εδώ καλύπτουν προς το παρόν τα πεσιμιστικά τους στοιχεία βγάζοντας προς τα έξω μια πιο άγρια διάθεση, τη στιγμή που τα ίδια κομμάτια στο lp βγαίνουν πιο συναισθηματικά, πιο ρομαντικά, σ' ένα ιδιόμορφο dark και gothic στιλ που δεν είχε παρουσιαστεί ως τότε. Από τα υπόλοιπα του Ching ξεχωρίζει μια πρώιμη εκτέλεση του No Doves Fly Here πιο ηλεκτρική, πιο συναισθηματική από αυτήν του single, ίσως και καλύτερη, ενώ ακόμη υπάρχουν τα I Hear You Laughing και Youth, flip side στο No Doves Fly Here και Crying Again αντίστοιχα και αυτά σε εναλλακτικές εκτελέσεις.

Τέλος, το White Niggers σε μία και μοναδική εκτέλεση που δεν υπάρχει πουθενά αλλού, καθώς και μια διαφορετική εκδοχή από τη γνώριμη του What's Going On.

10 - 11: Δύο εκτελέσεις τραγουδιών που τελικά έμειναν στα συρτάρια. Μια του Crying Again που δε διαλέχτηκε για το πρώτο single των Mob και μια πιο αδύναμη του No Doves Fly Here που ορθώς δεν επελέγη τελικά από τον Penny Rimbaud για το single που κυκλοφόρησε η Crass Records.

12 - 16: Όπως αναφέρεται και στο βιβλιαράκι που συνοδεύει το παρόν cd, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια άγνωστη τουλάχιστον σε μένα κασέτα που τιτλοφόρησε ως A Tribute To Bert Weedon. Οι ηχογραφήσεις είναι του 1980, ο ήχος γενικά είναι χάλια, ενώ η διανομή της γινόταν με το γνωστό τρόπο του ταχυδρομείου και των συναυλιών, όπως και η Ching. Η σύνθεση του γκρουπ την περίοδο εκείνη ήταν Mark Wilson, Curtis Youe και Graham Fallowes. Η κασέτα περιείχε και το Crying Again και το Youth που αποτέλεσαν τα κομμάτια του πρώτου single, ενώ στα υπόλοιπα πέντε συναντούμε τρία τελείως άγνωστα και ολοφάνερα ερασιτεχνικά, τα Violence, No Time και Clown. Προσδίδουν μια γεύση των πρώτων βημάτων του γκρουπ, αλλά τελικά προσπερνιούνται εύκολα. Τα άλλα δύο είναι μια πολύ καλή εκτέλεση του The Mirror Breaks και για μια ακόμη φορά το What's Going On από τα παλαιότερα και αυτό των Mob.

17 - 20: Το cd κλείνει με τέσσερα live τραγούδια παρμένα από τις τελευταίες συναυλίες που έδωσαν οι Mob πριν τελικά διαλυθούν. Είναι γνωστό πως οι Mob ήταν πρωτοστάτες στο κίνημα των ελευθέρων συναυλιών μακριά από μαγαζιά και συναλλασσόμενους. Τα τέσσερα αυτά κομμάτια προέρχονται από τέτοιο γεγονός. Εδώ συναντούμε και την κλασική τους σύνθεση με ντράμερ τον Josef Porter πρώην Zounds και νυν Blyth Power. Οι ηχογραφήσεις αυτές έχουν διασωθεί από τον Protag που για όσους θυμούνται βρισκόταν στο μπάσο των Zounds όταν αυτοί μας επισκέφτηκαν το 2006. Πιο καθαρά φαίνεται αν ακούσετε όλο το σετ, παρόλα αυτά και στο μικρό αυτό δείγμα που μας προσφέρεται, αποτυπώνονται πλήρως οι συναισθηματικοί κόσμοι των Mob, οι στιχουργικές ανησυχίες τους και οι punk εξάρσεις που παράγονταν από τα τραγούδια. Το συγκρότημα πλέον βρίσκεται στο ανώτατο όριο καταξίωσης, σταθερό και σίγουρο, παρά τα εκτελεστικά του λάθη, τα δίνει όλα στη σκηνή. Βρισκόμαστε άλλωστε στις τελευταίες στιγμές της ύπαρξής του.

Με σιγουριά λέω πως πρόκειται για ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο. Όπως το ίδιο συμβαίνει και με ολόκληρο το cd που μπορεί στις μέρες μας πια να μην "εμπνέει", όπως αναφέρει ο τίτλος του, "επαναστατικές ενέργειες", αλλά καταφέρνει να μπει εύκολα στην καρδιά και την ψυχή του ακροατή. Για πάντα.